Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
is tv-producent en regisseur. Voor Volkskrant Magazine stelt ze wekelijks de lezersrubriek Wat Zou U Doen? samen.
Onze jongste (14) is een lieve naïeve wijsneus met soms een sterke mening. Dat maakt hem kwetsbaar voor plagerijen, die de afgelopen jaren op school en in zijn team omslaan naar pesten. Een veronderstelde vriend pest hem de laatste tijd en is niet de enige. Het gaat van handtastelijkheden tot schooltas verstoppen. Onze zoon heeft daar vaker wat van gezegd, maar houdt nu zijn mond omdat het niet stopt. Onze inzet is om hem zelf weerbaarder te maken omdat het terugkerend is en niet in te grijpen door ouders of de mentor in te schakelen, die overigens zeker zouden ingrijpen. Waar ligt de grens? Vrouw (56), naam bij redactie bekend
Waar je weerbaar van wordt, is ervaren dat iemand voor je opkomt. Die hulp kan ook bestaan in een omgeving waar naïeve wijsneuzen soms meer gewaardeerd worden, bijvoorbeeld bij een toneelvereniging of een debatclub. Emmy van Eijk (44), Utrecht
Zelf was ik 14 toen het pesten op school begon. Ik had behoefte aan een omgeving die naar mijn grenzen luisterde. De pester heb ik geslagen en dat werd door de leraar en de pester begrepen zonder dat het werd goedgekeurd. Uiteindelijk was ik op een nieuwe school helemaal op mijn plek. Joost Hendrikse (31), Den Haag
Ik ben op de basisschool gepest en dat heb ik in mijn verdere leven meegedragen. Dat je weerbaarder wordt van gepest worden, vind ik een idioot idee. In gesprek gaan over hoe ‘vrienden’ met elkaar omgaan, en hoe je kan rekenen op elkaars steun, lijkt mij een goede ervaring voor alle betrokkenen. Reinder de Vries (36), Bunnik
Ik heb mijn zoon op judo, aikido en krav maga gedaan. Daardoor leerde hij te relativeren en zichzelf op een positieve manier te verdedigen en daardoor mentaal sterker te worden. Je verandert de wereld namelijk niet. Als het te ernstig wordt zou ik een andere school gaan zoeken. Eline van der Poel (59), Haarlem
Ook mijn ouders vonden dat ik weerbaarder moest worden, wat voelde alsof er gezegd werd: laat een derde arm groeien. Maar hoe dan? Er wordt daarmee immers ook gezegd dat het aan aan jou ligt. Gepest worden heeft levenslange gevolgen, des te meer als thuis daarmee ook geen veilige haven meer is. Het gaat me inmiddels aardig goed maar draag op punten nog altijd de gevolgen met me mee. Martine Hinterding (61), Vleuten
Veel ouders willen het graag weten, wanneer hun kind zich misdraagt, zodat zij in actie kunnen komen. Pesters zijn immers de echte losers. Maria Rademaker (64), Leiden
Ik werd gepest in de eerste en de tweede klas. Mijn ouders hebben ingezet op weerbaarheidstraining, zelfverdediging en teamsport. Uiteindelijk gaf dat mij de boodschap dat het aan mij lag en ík moest veranderen om te worden geaccepteerd. Ik wist niet dat ik naar een andere school wilde, totdat die optie op tafel lag. Veroordeel het gedrag van de pesters en geef uw kind thuis een veilige omgeving. Mireya Harmsen (36), Groningen
Eerst noemt u uw eigen kind naïef. Vervolgens geeft u toe dat uw zoon niks meer van de pesterijen zegt omdat het toch niet ophoudt. Is het niet juist een beetje naïef van u dat u gelooft dat u hem weerbaarder maakt, terwijl u zelf ziet dat hij dat al heeft opgegeven? Pesten is nooit de schuld van de gepeste, ook niet als hij kwetsbaar is. Stel uzelf die vraag nog een keer: waar ligt de grens? En waarom lag die niet al bij het moment dat uw kind u voor het eerst durfde te zeggen dat hij gepest werd?
Lucas Smeets (17), Gouda
Een van mijn drie kinderen is gepest, meerdere jaren. Aan de juffen had ik niets, die toonden alleen veel begrip. Wat het beste hielp was om zelf naar de ouders van de pestkoppen te stappen. Als er iets is waar ik spijt van heb: dat ik haar toen niet al in het begin uit de klas heb gehaald en naar een andere klas/school heb laten gaan. Dat had haar veel ellende kunnen besparen. Helene Kemmer (46), Barendrecht
Ik ben gepest op de basisschool en gelukkig fietste mijn moeder naar de ouders van de pestkoppen. Dat hielp, even. Maar belangrijker: ik voelde me gesteund. Ik denk dat dat is wat uw zoon nodig heeft: steun. Dat iemand voor hem opkomt. Dat gepest worden niet gezien wordt als zijn probleem dat hij zelf moet oplossen, maar als een misdraging van de dader die daar op aangesproken wordt. Frouke Pieters (45), Alphen aan den Rijn
Oma past om de week met veel liefde op en geeft bij elke verjaardag speelgoed van Chinese webshops als Temu. Ze wil onze kinderen graag blij maken. Wij kiezen bewust voor duurzaam, houten speelgoed, dat vaak duurder is. We hebben haar uitgelegd waarom dat voor ons belangrijk is en een verlanglijstje gemaakt, maar ze blijft zulke spullen kopen. Het gaat vaak om goedkoop plastic dat snel kapotgaat en waarvan onduidelijk is welke stoffen erin zitten. Weggooien voelt ondankbaar, al zegt ze dat dat prima is. Toch voelt dat ook niet duurzaam. Nogmaals uitleggen, weggooien of het zo laten? Vrouw (33) naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 8 december: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie kan worden ingekort.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant