is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant.
Aan kinderen leer je dat wie dramt, zeurt, zuigt, jengelt, sart, spuugt, eist, krijst, krabt, stampvoet of aldoor ‘nee!’ gilt, wordt overgeslagen, maar in Den Haag doen ze niet aan opvoedlogica en zo kon het komen dat Dilan Yesilgöz ook na moeilijke gesprekken en een impassepauze nog steeds een waarschijnlijke kandidaat is om een minderheidskabinet te vormen met CDA en D66.
In de ‘uitgestoken hand’ van Rob Jetten en Henri Bontenbal heeft ze gebeten en bij de informateur legt ze wensen op tafel over met wie wel en met wie niet, alsof ze de koningin van Seba is die alles krijgt wat ze verlangt.
Terwijl ze een keurige links-progressieve bestuurderspartij als GroenLinks-PvdA consequent als ‘extreem’ blijft afschilderen, helpt ze ijverig mee om haar favoriete coalitiepartij JA21 schoon te wassen van de donkerbruine antecedenten van de fractieleden, van wie vrijwel iedereen een zwervend bestaan heeft geleid in rechts-radicaal Nederland.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Nog geen anderhalve maand geleden gaf niemand een cent voor haar politieke toekomst, want schril, opzichtige leugens, jij-bakken (meestal in die volgorde), weinig ideologisch interessante gedachten of überhaupt interessante gedachten, veel bluf en Douwe Bob – en kijk haar hier nu triomfantelijk eisen stellen.
Samen met Mark Rutte in zijn nadagen voerde ze de VVD het pad van politiek vandalisme op. Eerst lekker kabinetje opblazen, vervolgens iedereen helemaal gek maken met verzonnen verhalen over nareizende asielmigranten, het hekje openzetten voor Geert Wilders, en een kabinet mogelijk maken dat de boeken in zal gaan als amateuristischer dan met de LPF in 2002 en destructiever dan met de PVV als gedoger in 2010.
De politieke erfenis van het afzwaaiende VVD-kabinetje-op-krukken is twee jaar lang bestuurlijke stilstand of achteruitgang, moddergooien, criminalisering van iedereen die van voorbij de dijken komt, openlijk racisme, een onbetrouwbare en incompetente overheid die burgers en lagere overheden aldoor op het verkeerde been zet, en Mona Keijzer.
In plaats van geschrokken het slagveld te overzien en deemoedig het hoofd te buigen, voert de VVD al wekenlang sabotage-acties uit tegen iedere poging om een functionerend meerderheidskabinet te smeden, zónder quasi-PVV’ers en mét redelijke, normale mensen van links en rechts.
Het zou bizar zijn om de VVD te belonen voor zoveel vandalisme en obstructie, zei Jesse Klaver, en daar had hij een punt te pakken.
Maar Jetten ziet het premierschap lonken, het zal hem niet overkomen dat hij de verkiezingen heeft gewonnen en de formatie verliest. Dus is hij bereid ver te gaan. Hij heeft genoeg sociaal-progressieve ballast overboord gegooid om de boodschap uit te stralen dat er met hem op rechts prima zaken valt te doen op een Rutte-achtige manier: pragmatisch en zonder ideologische scherpslijperij, vergezichten of hemelbestorming.
Bontenbal heeft ook één opdracht: het CDA weer een kabinet in loodsen. Hij kan met elke combinatie uit de voeten; die kan hij dan ‘de nieuwe Pacificatie’ noemen.
Zo ziet Yesilgöz het balletje haar kant op rollen. En als iemand aan haar vraagt of het niet gek is dat ze zo hoog van de toren blaast, zingt ze Annie M.G. Schmidt: ‘En ik wil op de kanapee / Met hele vuile schoenen / En ik wil aldoor gillen: Nee! / En ik wil met de melkboer mee / En dan het paardje zoenen / Dat is alles wat ik wil / En als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!’
Als Jetten overstag gaat, laat hij aan Nederland zien dat je gewoon heel lang bil kunt zeggen en dan je zin krijgt. De bittere spijt zal volgen als het te laat is.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant