In de schaduw van de grote Trump- en Infantino-show bleek dat het Nederlands elftal straks op het WK in de Verenigde Staten, Mexico en Canada gaat voetballen tegen Japan, Tunesië en de winnaar van een play-off tussen Oekraïne, Zweden, Polen en Albanië.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Na een in veel ogen gênante vertoning, waarin met name Fifa-voorzitter Gianni Infantino de hoofdrol voor zich opeiste, volgde na de lengte van een voetbalwedstrijd aan georkestreerde poespas toch een loting. Maar eerst liet de Amerikaanse president Donald Trump zich de stortregen van complimenten van Infantino welgevallen.
Op papier het mooist en spannendst voor het Nederlands elftal is de eerste wedstrijd van de groepsfase, op 14 juni tegen Japan. Japan, met al die internationals uit de eredivisie, onder wie Ayase Ueda en Tsuyoshi Watanabe van Feyenoord, Koki Ogawa, Kento Shiogai en Kodai Sano van NEC, of Ko Itakura van Ajax.
De wedstrijd wordt gespeeld in Dallas, Texas, of in Monterrey, Mexico. Het precieze schema wordt zaterdag pas bekend. Oranje speelt al zijn wedstrijden in het hart van de Verenigde Staten, Dallas, Houston, Kansas City of dus in Monterrey, in immense stadions, met een capaciteit van meer dan 70 duizend plaatsen. Mogelijk zijn de aanvangstijden ongunstig, in de hitte. Het Nederlands elftal voetbalde tijdens het WK van 1994 al eens in Dallas, en verloor de kwartfinale van de latere winnaar Brazilië. Dat was tevens de laatste interland voor de huidige bondscoach Ronald Koeman.
Japan, dat met Zuid-Korea het WK hield in 2002, maakt steeds meer indruk in het internationale voetbal, met technisch begaafde, snelle spelers die uitwaaieren over Europese competities. De Japanners, sinds 2018 onder bondscoach Hajime Moriyasu, wonnen tijdens het WK in Qatar in een ongekend spannende groep van zowel Duitsland als Spanje, en verloren in de achtste finales na strafschoppen van de latere nummer drie Kroatië. Oranje speelde op het WK van 2010 in de groepsfase tegen Japan en won met 1-0, door een doelpunt van Wesley Sneijder.
Tunesië doet geregeld mee aan het WK, maar bereikte nog nooit de tweede ronde. Het Noord-Afrikaanse land speelt vanaf eind deze maand de Afrika Cup in Marokko, met Oeganda, Nigeria en Tanzania als tegenstanders in de groep. De winnaar van een Europese play-off is de derde tegenstander van Nederland: Oekraïne, Zweden, Polen of Albanië.
De openingswedstrijd van het toernooi met 104 wedstrijden in zestien stadions is op 11 juni in het Aztekenstadion, in Mexico-Stad, tussen Mexico en Zuid-Afrika. Curaçao, met Dick Advocaat als bondscoach, zit in groep E, met Duitsland, Ivoorkust en Ecuador. Advocaat benadrukte bij de loting hoe geweldig het is dat Curaçao mag meedoen. ‘We gaan genieten, maar we gaan ook proberen resultaten te halen. Dat zit in mij.’ Een andere debutant met veel spelers die zijn opgegroeid in Nederland, Kaapverdië, is ingedeeld bij Spanje, Uruguay en Saoedi-Arabië. Mocht Suriname zich nog plaatsen, dan zit het in een zware groep met Frankrijk, Noorwegen en Senegal. Marokko speelt tegen Brazilië, Haïti en Schotland.
Bondscoach Ronald Koeman, technisch directeur van de KNVB Nigel de Jong en secretaris Gijs de Jong zaten op een van de eerste rijen van het Kennedy Center, om te zien hoe Oranje belandde in groep F, met Dallas en Houston in Texas, Kansas City in Missouri en Monterrey als mogelijke speelsteden. Koeman vond het een lange zit, zo zei hij met onderdrukt cynisme bij de NOS, met veel poespas. ‘Het kon sneller. Japan is een fit, goed land. Op Tunesië heb ik minder zicht. En het kan weer Polen worden. We kunnen tevreden zijn. Het zal wel warm zijn.’ In een mogelijke tweede ronde volgt normaliter een land uit de groep met Brazilië en Marokko.
De eindeloze show in Washington stond model voor wat het langste WK in de geschiedenis zal zijn, van 11 juni tot 19 juli. Het evenement duurde volgens het officiële programma al lang, en alles liep ook nog eens uit, door de eindeloze stoet hele en halve bekenden die allemaal iets wilden of moesten zeggen. Acteurs, modellen, zangers en, warempel, af en toe een voetballer.
Nessun Dorma, zong tenor Andrea Bocelli bij de opening, uit de opera van Puccini. ‘Niemand mag slapen.’ Het was in bepaald opzicht verstandig geweest, om de wekker te zetten op anderhalf uur na zijn laatste uithaal, want pas toen begon daadwerkelijk de loting. In de show vooraf speelden de Amerikaanse president Donald Trump en Fifa-voorzitter Gianni Infantino de hoofdrol. Trump noemde Infantino een ‘koning van het voetbal’. Infantino, die louter sprak in superlatieven en de helende werking van voetbal benadrukte, die passie, liefde en geluk verspreidende sport, was niet van het podium te slaan. Of hij nu de loting uitlegde, een grappig bedoeld telefoontje met assistent Rio Ferdinand pleegde of het publiek tot meer applaus probeerde aan te zetten. Zoals verwacht overhandigde hij de door hemzelf verzonnen, zogenoemde Vredesprijs aan Donald Trump. Een prijs met een jaarlijks karakter, vanaf nu.
Niemand was verrast door deze politieke keuze, terwijl de Fifa jarenlang de politiek juist trachtte te scheiden van het voetbal. Geroemd werd de rol van de ‘dynamische leider met deëscalerend vermogen’. Infantino prees de rol van Trump bij bemiddeling in de oorlog van Israël in Gaza, tussen de Democratische Republiek Congo en Rwanda, Cambodja en Thailand en nog een paar conflicten. Trump, die stelde dat mede door zijn toedoen miljoenen levens zijn gespaard in bijvoorbeeld Congo, noemde de prijs een grote eer. De Vredesprijs van de voetbalbond heeft overigens een opvallend ontwerp. Een wereldbol die rust op handen, toch apart bij voetbal.
Gelukkig ging het af en toe ook over voetbal, zoals bij sommige gesprekken tussendoor of bij getoonde beelden. Daarin was zowaar de beroemde Cruijff-turn uit het WK van 1974 te zien, en de legendarische zweefkopbal van Robin van Persie tegen Spanje, in 2014.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant