Lezersbrieven U reageerde op onze lezersoproep over het einde van Zomergasten en schreef ons over PostNL en Sandd, en Snapchat.
Zomergasten was altijd een vreemde eend in de omroepbijt: eigenzinnig, uniek en onvergelijkbaar in zowel inhoud als vorm. We hebben in de loop der jaren een stoet aan bijzondere gasten voorbij zien komen, ieder met zijn of haar eigen verhaal en verbeelding.
Maar zelfs succes kent zijn grenzen. De slijtage sluipt er langzaam in, uitzonderlijke gasten worden zeldzamer en het format past minder vanzelfsprekend in de huidige snelle tijdgeest. Toch mogen we terugkijken op rijke uitzendingen met onvergetelijke momenten, hoogtepunten die beklijven.
Paulus Verschuren Breda
Het is treurig dat door bezuinigingen een iconisch programma zoals Zomergasten van de buis verdwijnt. Je kunt de keuze van de steeds wisselende presentatoren en van sommige gasten bekritiseren, maar het feit blijft dat dit nog ongeveer het enige programma op tv is waarin een meer of minder bekend persoon uit de cultuur, de wetenschap of de politiek uitgebreid de kans krijgt om in een ‘slow tv’-format uit te leggen wat hem of haar beweegt.
Hoewel ik zelf minder geïnteresseerd ben in de zieleroerselen van de geïnterviewde persoonlijkheid – waarom moet een presentator toch iedere keer op zoek gaan naar een ‘emotioneel moment’, waarbij de geïnterviewde bij voorkeur een traantje wegpinkt – is het interessant om te zien wat de achterliggende motivatie of zelfs passie is van de artiest, wetenschapper of politicus. De daarbij getoonde beelden uit documentaires of films zeggen veel over iemand. Jammer dat we dat allemaal moeten missen vanaf 2027.
Maarten Labberton Overijse
Zomergasten was als programma al lang dood. Tijd dat de stekker eruit getrokken wordt. Van een amusant en informatief programma met bekende Nederlanders die echt iets te zeggen hadden, is het veranderd in een belerend programma, dat gemaakt werd met „bekende” Nederlanders, die hautain aangaven eigenlijk zelf geen tv te kijken. De basisformule is voor mij levensvatbaar. Ik zou zeggen terug naar het begin, herbronnen en het format verkopen aan de commerciële zenders.
Wil Loermans Galder
Het artikel naar aanleiding van de uitspraak van de hoogste bestuursrechter over de overname van Sandd door PostNL (3/12) toont een gebrek aan bedrijfskundig inzicht in monopolies bij zowel de ACM als een hoogleraar mededingingsrecht.
Een overheidsmonopolist in de sfeer van nutsvoorzieningen die goed geleid wordt, is altijd de goedkoopste omdat die salarissen maximeert op de Balkenendenorm, geen dividend betaalt, geen aandelen inkoopt en geen reclamekosten heeft. Bovendien moet een overheidsbedrijf ook voorbeeldig werkgeverschap tonen. Iets hogere prijzen zijn denkbaar, omdat er niemand is die een ‘race to the bottom’ begint, maar die kan je hier wel zien als een verkapte premie voor werkgelegenheid die de WW-kosten en -premies beperken.
De privatiseringen en de openbare aanbestedingen zijn gebaseerd op een misplaatst geloof in marktwerking en daar zijn klanten/burgers en werknemers de dupe van. Vooral dubieuze beleggingsfondsen lachen in hun vuistje.
L.J. Lekkerkerk Nijmegen
Het opslagprobleem van foto’s (1/12) is niet een kwestie van wel of niet betalen. Het probleem is het teveel aan foto’s. De oplossing is heel simpel: stop met het maken van 55.000 foto’s.
Met zoveel foto’s word je echt niet 55.000 keer gelukkiger. Veel foto’s maken gebeurde natuurlijk ook al voor de komst van digitale platforms. Maar wie kijkt er nog vaak in alle albums en mapjes van zijn ouders? Ik niet. Ik ben van 1950 en ben altijd tegen overdaad geweest, niet alleen bij foto’s. Toen ik trouwde in 1984 heb ik me verzet tegen de hoeveelheid foto’s. De kiekjes die in één album passen, blijken genoeg. Ook mijn baby-album is niet dik, maar genoeg om herinneringen op te halen. Dus stop zelf met de verspilling van alle energie voor de datacenters.
Trudy van der Hoop Castricum
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC