Zaterdag speelt Inter Miami tegen Vancouver Whitecaps in de finale van de MLS. In de VS wordt gesproken van een ‘soccer boom’, maar de Noord-Amerikaanse competitie lijkt daar niet van te profiteren. Zelfs niet met Messi in topvorm.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
Ook op zijn 38ste heeft Lionel Messi de magie nog aan zijn voeten kleven. De Argentijn kende dit jaar met afstand het beste seizoen sinds hij in 2023 van Paris Saint-Germain naar Inter Miami verkaste. Zijn moyenne: 29 goals in 28 competitiewedstrijden, liefst 48 met bekertoernooien meegerekend. Hij was in tijden niet zo productief, al is de Amerikaanse MLS bepaald geen La Liga of Ligue 1, zijn voorgaande podia.
Met name door de inbreng van Messi haalde Inter Miami de finale van de play-offs. Afgelopen weekend rekende de club in de halve eindstrijd met 5-1 af met het New York City FC van coach Pascal Jansen. De seizoensontknoping vindt zaterdag plaats in het eigen Chase Stadium. Tegenstander is het Canadese Vancouver Whitecaps, de club waar de Duitse wereldkampioen Thomas Müller zijn nadagen slijt.
Voor de MLS is het een droomfinale, alleen al door Messi. De Amerikaanse voetbalcompetitie leunt de laatste jaren qua marketing en aantrekkingskracht, qua alles eigenlijk, zwaar op de schouders van de Argentijn. Zijn komst zorgde voor recordaantallen stadionbezoekers en sponsorinkomsten. Het Messi-effect, zo werd het genoemd. Maar uitgerekend in zijn beste seizoen in de VS werd duidelijk dat het aan glans heeft verloren.
Messi in de VS; het nieuwe lijkt er voor de Amerikaanse voetbalfans af. In het eerste anderhalve seizoen van de Argentijn werden bezoekersrecords verpulverd, bij sommige uitwedstrijden van Miami moest worden uitgeweken naar grotere stadions. Maar dit seizoen zaten er over de gehele MLS, een competitie met inmiddels dertig clubs, juist 5 procent minder toeschouwers op de tribune.
Messi blijft voorlopig te zien op de Amerikaanse velden. Voorafgaand aan de play-offs tekende hij bij voor drie seizoenen in Miami, waardoor hij tot zijn 41ste op het veld zal staan in het zonnige Florida. Volgend jaar april betrekt zijn club een fonkelnieuw stadion, het Miami Freedom Park. Messi zal het moeten inwijden. Ook zal hij waarschijnlijk het WK spelen met titelverdediger Argentinië, al heeft hij zijn deelname nog altijd niet bevestigd.
In de nadagen van zijn voetbalcarrière laat Messi zich leiden door nostalgie. Het team dat zaterdag de finale van de MLS speelt, bestaat grotendeels uit oude vrienden. In Miami liet Messi zich omringen door Jordi Alba, Sergio Busquets, Luis Suárez en coach Javier Mascherano, allen veteranen uit zijn tijd bij FC Barcelona. Halverwege dit seizoen kwam Rodrigo De Paul, zijn bodyguard bij het Argentijnse team, op huurbasis over van Atlético Madrid.
Alba en Busquets gaan na de finale van zaterdag met pensioen en ook Suarez, die tijdens de play-offs naar de reservebank werd verwezen, lijkt al een tijdje op zijn laatste benen te lopen. Gespeculeerd wordt over nieuwe grote namen die Miami, de club van mede-eigenaar David Beckham, in het vizier heeft. Timo Werner van RB Leipzig zou een kandidaat zijn.
Met de samenstelling van zijn selectie blies de club uit Florida een oud stereotype over de MLS nieuw leven in: een rusthuis voor versleten voetbalvedetten. Dat terwijl de competitie de afgelopen jaren juist in de richting van jeugd en ontwikkeling bewoog. Maar voor de voormalige sterren van de Europese velden is het nog altijd goed toeven in de MLS. Vraag het Müller, op zijn 36ste uitblinker bij finalist Vancouver.
De MLS viert dit jaar haar 30-jarige jubileum. De competitie werd opgericht in de nasleep van het WK van 1994, dat het voetbal in de VS een flinke duw in de rug gaf. Vooral de afgelopen jaren groeide de MLS hard. Het begon ooit met een handvol clubs, maar dit seizoen speelden liefst dertig teams in de competitie. San Diego FC was dit seizoen de (voorlopig) laatste nieuwkomer.
In de jaren negentig was het nog de vraag of voetbal, toen nog een vreemd spelletje voor veel Amerikanen, zou kunnen aarden in de VS, maar de MLS heeft inmiddels een stevige basis gelegd en is financieel gezond. Toch is het, met een nieuw WK in eigen land op komst, nog onduidelijk hoe de toekomst van de competitie eruitziet.
In de VS wordt de laatste jaren gesproken van een ‘soccer boom’, een explosieve groei in het aantal inwoners dat zich om de sport bekommert. Uit een recente peiling van onderzoeksbureau Harris Poll bleek dat 72 procent van de Amerikanen in zekere mate interesse heeft in voetbal, waar dat in 2020 nog iets meer dan de helft van de bevolking was. Uit de groep geïnteresseerden zegt een op de vijf mensen de sport fanatiek te volgen.
Maar de MLS lijkt er nauwelijks van te profiteren, Messi of niet. De kijkcijfers van de wedstrijden zouden dit seizoen tegenvallen, al geeft Apple TV, de belangrijkste rechtenhouder van de MLS zelden openheid over het aantal mensen dat de wedstrijden streamt. Volgens de competitie zouden het er ongeveer 3,7 miljoen per speelronde zijn, omgerekend een paar honderdduizend kijkers per wedstrijd.
Wie de afgelopen seizoenen naar Messi en de andere spelers uit de competitie wilde kijken, moest een speciaal abonnement nemen bij de techgigant, maar vanaf volgend jaar krijgt iedereen met een regulier Apple TV-account de wedstrijden voorgeschoteld. De beslissing doet vermoeden dat het voor de zogeheten ‘season pass’ bepaald niet stormliep.
Het grootste probleem voor de MLS: de Amerikanen liggen mijlenver achter op de Europese topcompetities. Databureau Opta rangschikte de MLS op plek tien op een lijst van sterkste competities ter wereld, nog onder de Engelse eerste divisie Championship (maar opvallend genoeg boven de Nederlandse Eredivisie).
De Amerikaanse kijkers begrijpen dat in de MLS niet de beste versie van de sport te zien is, ook al loopt de mogelijk grootste uitblinker uit de geschiedenis rond in de competitie. Uit onderzoeken naar kijkgedrag blijkt dat vooral veel jonge Amerikanen de voorkeur geven aan de Premier League, Champions League of La Liga. De MLS staat nauwelijks op hun radar.
Het aanstaande WK biedt de volgers en beleidsbepalers van de competitie de gelegenheid om de balans op te maken. Optimisten voorspellen dat het toernooi het voetbal in de VS, en daarmee de MLS, definitief naar de Amerikaanse mainstream zal duwen, naast de NBA, NFL en andere grote competities.
Anderen zijn sceptisch. Volgens hen zou de MLS actiever moeten investeren om meer in de richting van de Europese competities te bewegen. Willen de Amerikanen serieus gaan concurreren, dan zou bijvoorbeeld het salarisplafond drastisch omhoog moeten. Maar de clubeigenaren zouden nog huiverig zijn om meer uit te geven. In de jaren tachtig ging de NASL, de competitie van Cruijff, Pelé en George Best, kopje-onder door geldsmijterij.
In zekere zin behield het voetbal, of soccer, in de VS altijd zijn eigen identiteit. In de NASL werden wedstrijden vroeger beslist door shoot-outs. Tegenwoordig is er een salarisplafond en wordt de kampioen gekroond na play-offs. Maar langzaam kruipt de MLS iets meer in de richting van zijn grote Europese broers. Onlangs werd besloten om de speelkalender vanaf 2027 gelijk te trekken met die van de rest van de wereld. Het MLS-seizoen loopt nu nog van het voorjaar tot het najaar. Het bemoeilijkt handelen op de transfermarkt.
Op Messi zal de MLS waarschijnlijk niet veel langer meer kunnen teren, hoe indrukwekkend zijn nadagen ook zijn. Zaterdag kan hij zijn eerste MLS-titel winnen. Het is de vraag hoeveel Amerikanen het zullen meekrijgen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant