is verslaggever en columnist van de Volkskrant en schrijft veel over (sociale) media en emancipatie.
Deze week moest rapper Kempi voor de rechter komen vanwege doodsbedreigingen, hij kwam niet en zette in plaats daarvan muziek online over zijn ongeplande baby – erg real allemaal. Volgens een kleine kantoorpeiling die ik zojuist deed (‘Wat? Campy?’) is Kempi niet overal even beroemd, maar in hiphopkringen is hij nogal een icon.
Dit laatste Kempi-nieuws vond ik om meerdere redenen interessant: omdat bij mij in de stationwagen nog weleens het vroege Kempi-werk klinkt, en omdat je doorgaans in de media pas hoort over vrouwenmoord als de waarschuwingen geen geintjes bleken.
Een paar maanden terug gooide Geenstijl stemopnamen online die van Kempi (echte naam: Jerreley Slijger) zouden zijn. Daarin zou hij dreigen een jonge vrouw te vermoorden als ze haar zwangerschap niet beëindigt: ‘Ik ben Kempi hè. (...) Vroeger mishandelde ik mijn babymoeders (…) Ik ga haar doodslaan met mijn eigen kanker handen (…) Het wordt een familiedrama.’
De ruimte schiet tekort om het strafblad van Slijger te beschrijven, maar goed, een greep. In 2012 kreeg hij twee maanden voor mishandeling van zijn vriendin, tevens moeder van twee van zijn kinderen. Hij kneep haar keel dicht met een riem. ‘Het grenst aan poging tot doodslag’, zei justitie. In 2013 ging Slijger ook de bak in voor het prostitueren van een minderjarige.
Voor zijn label Top Notch (kent u van: De Jeugd, The Opposites, Lil Kleine), dat momenteel ‘geen actieve samenwerking’ met Kempi heeft, was het nooit reden met hem te breken of hier maar één meelevende letter aan te wijden. Bij de NPO was hij lange tijd van harte welkom, in 2023 zette NPO-radiozender FunX de rapper zelfs nog eens in het zonnetje.
Oké, er is nog een reden dat ik aansla op de geschiedenis van Kempi. In die dagen leunde ik zelf tegen de hiphopscene aan: ik werkte bij een bedrijf dat ook voor Top Notch werkte, en dat was in die tijd een groot creatief vreugdevuur waar alle motten als vanzelf omheen draaiden − ik dus ook. Vrienden droegen ‘Free Kempi’-shirts. Zo’n rapcarrière, was de sfeer, moest je zien als re-integratietraject voor belhamels die ontkwamen aan een kansarme omgeving. Hiphop was, als het zo uitkwam, een strijd tegen maatschappelijke ongelijkheid, en daar was je natuurlijk vóór.
Pas toen ik zelf niet meer zo nodig links vooraan bij de dj hoefde te staan, vond ik woorden voor wat wrong. Toen rapper Lil Kleine zijn vriendin kort en klein sloeg bijvoorbeeld, en de Top Notch-bazen en Kleine als reactie op een selfie een middelvinger opstaken naar het publiek.
Daarna schreven ze in een licht psychotisch Instapostje dat ze ‘mensen die strijden voor hun vrijheid’ steunden, ‘zoals op de Molukken en West-Papua bijvoorbeeld’. Wartaal, en toch glashelder, want het ging nooit over de vrijheid van vrouwen. Ik heb daarna lang gewacht tot die aardige, progressieve jongens van toen eens wat zouden zeggen, het mocht ook aarzelend zijn, maar dat gebeurde niet. Thuis hadden ze het er vast over, zei ik tegen mezelf.
Maar deze week, toen ik las over Kempi en bijna weer wilde gaan foeteren, dacht ik ineens: er is toch iets veranderd. Videoland zei Kempi afgelopen zomer af, voor een serie waaraan hij zou meedoen: er zijn toch grenzen. Ook Kempi’s Instagramposts oogsten niet meer louter hartjes. ‘17 maart voor de rechter. Zet het deze keer in je agenda’, schrijft iemand.
De ruimte voor relativering krimpt. En dat is toch te danken aan vrouwen als Saskia Belleman, Ingrid Coenradie of Songül Mutluer, die ook deze week (in deze krant, bij Eva, in het AD) weer onvermoeibaar hun verhaal hielden over rode vlaggen en dwingende controle. Misschien moet je figuren die het geweld keurig aankondigen op hun woord geloven.
Als iedereen meewerkt, wordt niet-fatale verwurging (zoiets met die riem dus) straks zwaarder bestraft. Eva Jinek fronste nog even: waarom stonden er wéér geen mannen onder dat opiniestuk? Niemand wist het, maar ze hadden ze ook niet nodig.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant