Wie had gedacht dat ik ooit gelukkig zou worden van PSV? Toch sprong ik woensdagavond in de tweede helft van Liverpool-PSV driemaal op uit mijn stoel alsof ik de geboorte van een vijfde kleinkind verwelkomde. Dit was voetbalmagie van de hoogste orde: de Engelse kampioen verslagen op eigen bodem met schitterende doelpunten.
PSV is Ajax geworden. Het zal me in Eindhoven niet in dank worden afgenomen, maar deze bijgedachte is onvermijdelijk. De triomf van PSV is vergelijkbaar met de 4-1 overwinning van het Ajax van Frenkie de Jong, Tadic en Ziyech in 2019 in de uitwedstrijd tegen Real Madrid. Jawel, Real was beter dan dit aan zichzelf twijfelende Liverpool, maar PSV strafte de fouten van zijn tegenstander met grote klasse af. De spectaculaire 6-2 overwinning eerder op Napoli bleek geen incident.
Mijn relatie met PSV, ik moet het ruiterlijk toegeven, heeft altijd iets stroefs gehad. Mijn schoonfamilie komt uit Eindhoven, mijn vrouw is zelfs opgegroeid in de schaduw van het PSV-stadion. In het achtertuintje van haar huis in de Johannastraat kon je het stadion op zondag horen zinderen en zuchten.
Mijn plagerig aanprijzen van Ajax was in die omgeving vloeken in de kerk. Ik deed dan ook niets liever, maar ik meende het ook: Cruijff, Keizer, Swart waren mij dierbaarder dan de Van de Kerkhofjes en Willy van der Kuijlen. Het is allemaal lang geleden: bij PSV heb ik omstreeks 1970 zelfs nog Guus Hiddink zien spelen als uitstekende middenvelder; wij zijn van hetzelfde geboortejaar, 1946, maar daarmee houdt de overeenkomst op voetbalgebied helaas op.
Opa vertelt en vergelijkt verder. Ajax was brille, PSV ijver. Ajax was extravert, PSV introvert. Ajax was hoogmoed, PSV bescheidenheid. Deze contrasten, vooral de laatste twee, werden belichaamd door PSV-keeper Jan van Beveren die voortdurend overhoop lag met de Amsterdamse kapsones, vooral die van Cruijff. Volgens René van de Kerkhof heeft ons dat in het wereldkampioenschap van 1974 waaraan Van Beveren niet meedeed, de titel gekost.
En nu, vijftig jaar later? De rollen zijn volledig omgedraaid. PSV heerst in Nederland en speelt vaak met het bravoure dat we ons van Ajax herinneren. Nu wint PSV van Liverpool en verliest Ajax van Excelsior. PSV barst van talent en zelfvertrouwen, Ajax gelooft niet meer in zichzelf. De rot zit diep bij Ajax – gevolg van twee jaar wanbeleid aan de top, waar drie bestuurslagen elkaar tegenwerken. Ajax moet op zijn tellen passen. Ajax kan het Anderlecht van Nederland worden, een topclub in permanent verval, voorspelde een vriend en Ajax-kenner me.
Ajax heeft verkeerde leiders aangesteld en een vermogen verspild. In de zomer van 2023 miste Ajax een cruciale afslag. Coach Peter Bosz overwoog naar Ajax terug te keren, maar Ajax-directeur Sven Mislintat wilde hem niet, althans, hij zei tegen Bosz dat hij de nieuwe spelers aantrok, niet de coach. Daarop koos Bosz voor PSV en kocht Mislintat voor ruim 100 miljoen een dozijn waardeloze spelers met wie de neergang begon.
De gevolgen tekenen zich ook in huize Abrahams dramatisch af. Ik kijk nog maar met één oog naar Ajax, het andere oog wil veel liever PSV in actie zien. De strijd tussen die twee ogen is nog niet beslist, maar ik geef PSV verreweg de beste kansen.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC