Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Een wolfraammijn in Engeland gaat na lange tijd weer open, omdat alle wereldmachten hun voorraad wolfraam op orde willen hebben. In ongeveer al het oorlogsspul zit wolfraam.
Wolfraam, o wolfraam, meest poëtische element! Decennialang dacht niemand je nodig te hebben, maar met toenemende dreiging stijgt jouw waarde.
Wolfraam. We zien voor ons geestesoog verschijnen: een venster, een wassende maan en de glinstering van de ogen van een wolf die speurend naar binnen kijkt. Hij heeft honger, hij gaat iemand oppeuzelen.
Wie heeft ooit bedacht om een metaal ‘wolfraam’ te noemen? Nou, mensen die zagen dat dit metaal het nabijgelegen tin onzuiver maakte, het als het ware opvrat, zoals wolven doen met grootmoeders die nietsvermoedend op koekjes liggen te wachten. En ‘raam’ dan? Dat betekende vroeger iets als ‘aanslag op metaal’.
De Engelsen noemen wolfraam tungsten, wat minstens even lekker klinkt, al heeft het een prozaïscher achtergrond: tungsten betekent ‘zware steen’.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Source: Volkskrant