‘Het ontbreken van linkse islamkritiek veroorzaakt zowel maatschappelijk (de groei van extreemrechts) als individueel veel ellende’, schreef Jolande Withuis in haar column over schrijfster Lale Gül. Volkskrant-lezers reageren.
Weer een schitterende column van Jolande Withuis. Zij legt feilloos de hypocrisie bloot die gemeengoed is bij een zeer groot deel van de mensen die zich ‘progressief links’ noemt. Die hypocrisie is de belangrijkste reden dat ik na decennia hardcore links, mij afgekeerd heb van het huidige modieuze linkse gedachtengoed.
In de jaren zestig bekommerde de sociaaldemocratie zich om de arbeider. Deze moest sociaal en economisch ‘verheven’ worden. Toen echter de arbeider een Ford Capri kon aanschaffen, en naar de stranden van Benidorm op vakantie ging, was er behoefte aan een nieuwe groep ‘onderdrukten’. Als geschenk uit de hemel kwamen de migranten Nederland binnen met voornamelijk een islamitische achtergrond.
Hun cultuur schuurde nogal met de emancipatoire cultuur in West-Europa, en de kritiek daarop werd door links fanatiek betiteld als discriminatie. De moslim werd in hun ogen het nieuwe slachtoffer van geprivilegieerd ‘blank’. De behoefte om de moslim als zelfbenoemde zwakkere te kunnen beschermen en te paternaliseren waardoor men zich kon etaleren als de ‘moreel goede’, liet links zich tot nu toe niet afnemen.
Wilbert van Rijen, Holthees
Jolande Withuis is socioloog, dus zal het wel weten, maar de opmerking dat ‘het ontbreken van linkse islamkritiek zowel maatschappelijk (de groei van extreemrechts) als individueel veel ellende veroorzaakt’ vind ik als lezer wel erg simplistisch. Toegegeven, islamkritiek is juist voor links een precair iets, niet in de laatste plaats omdat het vaak al in handen is gekomen van schreeuwerige onbeschofte radicale elementen die zichzelf manifesteren. Maar ik vrees dat Withuis behoort tot de mensen die het weerwoord van anderen zien als een bevestiging van het eigen standpunt, dus ik laat het hierbij.
Maar niet dan nadat ik heb opgemerkt dat feminist Withuis zich in deze column weinig respectvol uitlaat over individuele vrouwen. Haar kwalificaties ‘de behoofddoekte Amsterdamse ambtenares Fatima Elatik’ en ‘een moslima met compleet bedekt kapsel als topvrouw op de lijst voor de Tweede Kamer’ gaan voorbij aan de competenties en verdiensten, op grond waarvan Fatima Elatik en Esmah Lahlah (zij heeft een naam, mevrouw Withuis) gekandideerd zijn door de PvdA en GroenLinks.
Vrouwen reduceren tot een hoofddoekje is net zo kwalijk als ze verplichten er eentje te dragen: beide visies gaan voorbij aan de autonomie van een individu.
Maaike de Rijk, Sassenheim
Wat een opluchting ervaarde ik bij het lezen van de column van Jolanda Withuis. De islamofobie-obsessie ter linkerzijde heeft ongelooflijk veel schade aan progressieve krachten aangericht en met name aan moedige vrouwen!
Het wordt nu eindelijk eens hoog tijd dat de gutmensch ter linkerzijde zijn verlangen een hoeder te kunnen zijn voor ‘gewillige schaapjes’ gaat doorzien als in wezen een narcistisch verlangen zichzelf op de borst te kunnen kloppen. Want zodra de schaapjes geëmancipeerd gedrag gaan vertonen, zijn deze hoeders hun missie kwijt en slaat de teleurstelling om in afkeuring van deze afvalligen.
Ik zou graag willen/kunnen kiezen voor de sociaaldemocratische koers, maar zolang dit taboe in stand blijft binnen GroenLinks-PvdA zal mijn stem naar andere partijen gaan.
Dorine Ankersmit, Nieuw Vennep
Lieve Volkskrant„ hartelijk dank dat jullie de column van Jolande Withuis, ‘De prijs van Lale Güls vrijheid is onvrijheid’, hebben willen (durven?) publiceren. Ik heb hem uitgeknipt en inmiddels boven mijn bureau hangen.
Koos Stomp, Hengelo
Jolande Withuis slaat in haar column over Lale Gül de spijker op zijn kop betreffende het ontbreken van linkse kritiek op de islam. Dat ontbreken van kritiek heet ook wel ‘Regressief Links’. Regressief links is de benaming voor het deel van de linkse politiek dat zich niet uitspreekt tegen intolerantie vanuit groepen die het normaliter steunt, aldus Wikipedia.
De opkomst van extreemrechts zoals PVV en FVD is mijns inziens te danken aan het in sociale wijken met grote overlast door mensen met een migratieachtergrond ontbreken van steun voor bijvoorbeeld lhbtiq-personen, voor vrouwen die ’s avonds niet op straat durven lopen of voor vrouwen in openbare zwembaden. Zo maak je rechts vanzelf wel groot.
Ruud Gubbels, Utrecht
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant