Klassiek, pop, rock, dance, hiphop – elke week komt er weer nieuwe muziek uit. Maar welke albums zijn nu echt de moeite waard? De muziekredactie van NRC verzamelt de best besproken muziek van dit moment maandelijks in deze gids.
The Beatles gingen 55 jaar geleden uit elkaar, maar ze hebben een rijk naleven. Een belangrijk moment in dit naleven was de uitgave van Anthology in 1995. Dat project bestond uit een lange documentaire, een groot boek en drie cd-boxen met nooit eerder uitgebrachte opnames. Nu, dertig jaar later, wordt dat alles opnieuw op de markt gebracht. Het boek is hetzelfde, aan de documentaire is een coda toegevoegd, over de reünie van drie resterende Beatles in 1995. Echt nieuw is alleen het album Anthology 4 met 36 alternatieve takes.
Het heeft ruim vier lange jaren geduurd sinds haar debuutalbum Not Your Muse. Nu zijn er negen nummers waarvan vier singles al eerder te horen waren. Het is weinig, maar meeslepend. De Brits-Jamaicaanse lijkt haar hitstatus nu al beu en hengelt niet naar popsterrendom, ze gaat vol voor een doorleefd jazzclub- en cinemageluid: denk Ella Fitzgerald, Billie Holiday. (Leendert van der Valk)
Naar dit debuutalbum werd uitgekeken, want Nusantara Beat is al jaren een festivalhit. Hier horen we hoe Indonesische instrumenten surfgitaar, hippe synths en zoemende geluidseffecten ontmoeten op een bedje van gamelan. Deze muziek swingt, wiegt en deint, verrast met brommende elektronica, heeft geweldige melodieën en ontgint in elke nummer nieuw terrein. Ondertussen zingt Megan de Klerk koelbloedig in het ook voor haar onbekende Indonesisch (dat ze inmiddels beheerst). (Hester Carvalho)
Een ‘bloemgezang’ noemt Herman van Veen (op 14 maart 80 jaar geworden) zijn nieuwe album Plus. Het is niet alleen een bloemlezing uit zijn overweldigend rijke carrière, het is vooral een welluidende, prachtig melodisch opgebouwde ode aan de Nederlandse liedkunst, zelfs de Nederlandse natuur en aan jonge zangers en muzikanten met wie hij samenzingt. (Kester Freriks)
Als je een aanhanger bent van de less is more-kunstopvatting kun je Mahlers Achtste symfonie sowieso beter overslaan. Alles is groot aan Mahler 8: lengte, bezetting, ambitie, doorgaans ook het vibrato van de solisten. Daarop vormt deze opname van het Concertgebouworkest en zijn aanstaand chef Klaus Mäkelä, live tijdens het Mahler Festival van afgelopen mei, geen uitzondering. De fysieke cd verschijnt pas volgend voorjaar, maar het album staat sinds vorige week op de streamingdiensten. (Joep Stapel)
De grootstedelijke beats en invloeden uit reggaeton en k-pop, zoals op haar vorige succesplaat Motomami (2022), zijn naar de achtergrond verdwenen. Naar de voorgrond: orkestrale instrumentatie, pauken en ploppende contrabassnaren bij wijze van beats en melodieën die niet met overstuurde dansvloerklare synths zijn gebouwd, maar met pianopartijen, strijkers, smaakvolle akoestische gitaren, hemelse koren, het London Symphony Orchestra, een kinderkoor en Björk. En dan ook nog met teksten in veertien (14!) talen. Rosalía haalt de invloeden uit alle hoeken van de aarde, maar het universum dat het oplevert is van haar: dit is haar plek, zelfgeschapen en zij trekt aan de touwtjes. (Peter van der Ploeg)
Nee, er is niets aan de hand met de cd-speler of streamingdienst wanneer je een dof geruis uit de luidsprekers hoort bij het luisteren van In Heaven, het nieuwe album van mezzo Olivia Vermeulen en pianist Jan Philip Schulze. Op het album tref je een mozaïek aan muziek aan. Er is ruimte voor de romantische bespiegelingen op hemel en heelal door klassieke grootheden als Schubert, Brahms, Wolf, Mahler en Schumann. En behalve deze 19de-eeuwse mannen, die al sinds lang hemelen, zijn er ook de vrouwelijke stemmen en de eigentijdse. (Joost Galema)
De rapper uit Pompano Beach, Florida, blijft ondanks zijn chaotische publieke optredens van de afgelopen tijd (vaak dronken of knetterstoned) opvallend scherp op plaat. Just Getting Started klinkt productioneel strak en coherent en zit boordevol hits (‘All Black Rolex’, ‘Imma Shoot’), met bijdrages van o.a. Pharrell Williams en Chance the Rapper. Je moet wel even door het typische Florida Soundcloud rapgemompel heen, maar dan openbaart zich een volwassenere flow, die nét niet op beat maar melodieus wel ijzersterk is. (Jonasz Dekkers)
De titel van het derde album van de populaire, gevoelige Britse rapper Dave verwijst naar het bijbelse verhaal over Koning David die zijn vader troost met harpspel. Het is een prachtig sober geheel met tikkende percussie en lome beats. ‘No Weapons’ lijkt te troosten maar heeft een gruwelijke tekst. Sociale woede is het thema van het album, zoals in de woorden ‘White people mistreatin’ locals’ (een nummer over Barbados). Hij zingt met James Blake en zangeres Tems. Uiteindelijk stelt hij zich in het titelnummer de vraag: wat voor bijdrage levert hij zelf, voor de volgende generatie? (Hester Carvalho)
Je kunt talloze woorden loslaten op de muziek van Johann Sebastian Bach en de uitvoerders ervan, en dan nog steeds tekortschieten. Daarom stel ik mezelf altijd maar de vraag: doet wat ik hoor recht aan het wonder Bach? De manier waarop pianist en componist Francesco Tristano zijn weg zoekt door de Toccata’s doet dat zeker. (Joost Galema)
Metal geeft vaak een kick, zoals een achtbaan, heet eten of een jumpscare in een enge film. De muziek van de New Yorkse band Yellow Eyes is eerder een storm waar je doorheen moet fietsen; je raakt doorweekt tot op het bot, uitgeput, overgegeven aan de elementen. Schuilen kan niet, alleen doortrappen heeft zin. Vroeg of laat begint de kou z’n greep te verliezen en kom je in een cadans die vooruit beweegt, hoe zwaar ook. Elke vezel, elke emotie, elke zenuw wordt aangesproken: je weet dat je leeft. (Peter van der Ploeg)
De 17de-eeuwse Britse componist William Lawes staat vooral bekend als maker van muziek voor kleine instrumentale ensembles. Robin Pharo, viola da gamba-bespeler, ontdekte dat Lawes ook vocaal werk schreef. Met zijn Ensemble Près de votre oreille (dicht bij uw oor) nam hij een deel daarvan prachtig op. Weer een parel van een album van de jonge Franse barokgeneratie. (Joost Galema)
Een rockplaat zonder gitaren. Het voelt als iets wat de Belgische broers van Soulwax al vaker deden, en toch is hun nieuwste weer de moeite waard. Hun dj-alias 2ManyDJ’s is nooit ver weg. Ook al niet verrassend: het klinkt fantastisch. Of het nou hamerende Steve Reich piano’s zijn, een vies ontsporende bass-synthesizer of een venijnig plastic orgeltje. En ach, die pamfletterige teksten. Die storen precies niet. (Ralph-Hermen Huiskamp)
„I mean it makes me really sad, but…” In het eerste nummer hoor je hoe Lily Allen nattigheid begint te voelen: haar man bedriegt haar. Allen maakt op haar eerste album in zeven jaar vervolgens alle stadia door: verraad, ontkenning, woede, verdriet, schaamte, berusting, en weer opnieuw. Muzikaal niet heel spannende elektropop, maar haar verhaal en vlijmscherpe teksten houden met gemak én plezier de aandacht vast – tenzij je haar ex bent, of de minnares, die fucking Madeline. (Peter van der Ploeg)
Een nieuw album van dirigent Raphaël Pichon en zijn ensemble Pygmalion is een ‘evenement’ in de wereld van de klassieke muziek. Sinds hun doorbraak met bijzondere Bach-opnames, ruim vijftien jaar geleden, hebben Pichon c.s. een formidabele reputatie opgebouwd met heldere en bezonnen uitvoeringen van vooral oude muziek. Je zou er huiverig van kunnen worden. Maar eventueel scepsis kun je opzij zetten. Ook hun Brahms is opwindend. (Joep Stapel)
Een dwarreling van ijle klanken, mistige flarden en een dunne zangstem vermengen zich tot een luchtig geluidsbeeld. De Brit Den Hynes, alias Blood Orange, creëerde op zijn zevende album (mixtape Angel’s Pulse meegerekend) een eigenwijze combinatie van psychedelica en r&b. Striemende cello’s en dwarsfluit omlijsten zijn doorvoelde weemoed, met swingende onderstroom. (Hester Carvalho)
Lees elke week recensies van de meest opvallende albums: nrc.nl/albums
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC