Ophef Een Duitse peer reviewer die stevige kritiek had op een studie naar de veiligheid van coronavaccins ontdekte tot zijn verbazing dat zijn opmerkingen geheel genegeerd waren.
Een verpleegkundige bereidt een coronavaccin voor in Bordeaux, februari 2022.
Niet publiceren, was het advies van de Duitse biochemicus Rolf Marschalek aan het wetenschappelijke tijdschrift Autoimmunity. De redactie had hem tot tweemaal toe gevraagd als onafhankelijk onderzoeker een paper te beoordelen voor publicatie – de zogeheten peer review.
„Zeer ontdaan”, was Marschalek dan ook toen hij het tijdschrift in september opensloeg en daar die studie ongewijzigd aantrof. Officieel gepubliceerd. Hij trok aan de bel bij de website Retraction Watch, die de wetenschappelijke integriteit van publicaties in de gaten houdt.
Het gaat om een onderzoek naar de coronavaccins van Pfizer en Moderna. De drie auteurs claimen dat ze daarin méér dan de maximaal toegestane hoeveelheid dna-fragmentjes gevonden hebben, daarin achtergebleven door het productieproces. De actieve stof in de vaccins is mrna. De achtergebleven dna-fragmentjes zouden voor bijwerkingen kunnen zorgen, stellen ze.
Maar hun meetmethode is niet goed. En hun eigen bevindingen laten juist zien dat er helemaal geen verband is, schrijft de reviewer.
De drie onderzochten 32 flesjes van 16 productiepartijen van de coronavaccins. Al direct in het eerste deelonderzoek gaat het fout. Ze turven voor elk vaccinmonster het aantal bijwerkingen dat is gemeld. De Amerikaanse overheid houdt dat bij in de zogeheten VAERS database. Bij het monster dat veruit de meeste bijwerkingen gaf, troffen de auteurs veruit de minste dna-fragmentjes. Sowieso komen slecht 3 van de 32 monsters net iets boven de maximale norm uit van 10 nanogram dna.
„Als ik de auteur van het paper zou zijn, dan zou ik hier onmiddellijk mijn persoonlijke aanname corrigeren en stoppen met werken aan dit artikel. Het moet iets anders zijn dat dit hoge aantal gerapporteerde bijwerkingen veroorzaakt”, schrijft Marschalek in zijn rapport.
Een tweede probleem: een van de twee gebruikte methoden om dna te meten, Qubit fluorimetrie, is bewezen onbetrouwbaar in deze situatie. Die kleurt namelijk niet alleen dna aan, maar ook rna. Het is dan ook onmogelijk om een hoeveelheid van 10 nanogram dna aan te tonen in een oplossing met minstens 3.000 keer zoveel rna erin (in een dosis vaccins zit 30 of 50 microgram mrna).
In de eerste ronde adviseert Marschalek de auteurs nog om aanvullende onderzoeken te doen. Bijvoorbeeld om niet die Qubit-methode te gebruiken. Óf om, zoals het hoort, eerst het rna uit de oplossing te verwijderen voordat ze dna gaan meten.
Bij de tweede ronde blijkt dat de auteurs nauwelijks iets hebben aangepast. Het sterkt Marschalek in zijn beeld dat het artikel „een ‘missie’ is voor de ‘anti-vaxxgemeenschap’.” Zijn advies: weg ermee.
Maar de uitgever besloot anders. En de onterecht gepubliceerde informatie wordt al meegewogen door de adviescommissie voor vaccinaties van de Amerikaanse centra voor infectieziektencontrole CDC tijdens bijeenkomsten over de veiligheid van Covid-19-vaccins.
De uitgever, Taylor & Francis, heeft na aandringen van Retraction Watch een pop-up geplaatst bij het gewraakte artikel, die vermeldt dat het ‘in onderzoek’ is.
Iedere week bespreekt de redactie wetenschap hier ophef in de wetenschap.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin
Source: NRC