Voor deze serie sturen lezers foto’s van hun ouders in. Deze keer stuurde Marjolein Bolt (1960) een foto van haar ouders Hannie de Vries (1935-2012) en Jelmer Bolt (1932- 2014).
„Mijn vader was achttien toen hij mijn twee jaar jongere moeder op 11 augustus 1951 verkering vroeg, op de brug voor de Sacré-Coeur in Parijs. Hij was, liftend met zijn vriend Sijmen, het gezin van mijn moeder nagereisd. Zij, dochter van de schrijver Anne de Vries [van onder andere Bartje], logeerde daar met haar ouders bij familie. Ze liet een mandje naar beneden uit het raam, hij stopte er een briefje in: ‘Ik vind je leuk’. Toen ze de volgende dag samen door Parijs wandelden, was het aan. In de weekenden die volgden was mijn vader vaak op bezoek in Zeist waar mijn opa en oma De Vries met hun vijf kinderen woonden. Mijn vader woonde in een kosthuis in Wageningen waar hij de bakkersvakschool volgde, terwijl mijn moeder nog op de middelbare meisjesschool zat. Hij kwam uit Groningen, waar mijn opa een bakkerij had in de binnenstad.
Toen Anne de Vries in 1952 met zijn gezin naar Suriname vertrok om daar een tijd op uitnodiging van de minister van Onderwijs te verblijven, vond mijn vader de periode dat hij mijn moeder moest missen wel heel erg lang. Dus reisde hij weer achter haar aan. Hij monsterde aan als matroos en voer met de SS Cottica naar Suriname. Die reis duurde zeker drie weken. Mijn vader kon er mooie verhalen over vertellen. In Suriname hadden mijn ouders een prachtige tijd.
Weer terug in Zeist bleven ze bij elkaar. In 1957 trouwden ze en uiteindelijk kregen ze vijf kinderen, van wie ik de tweede ben. Ze bleven hun hele leven dolverliefd op elkaar. Samen maakten ze grote reizen die mijn vader via zijn werk organiseerde. Zo gingen ze naar Moskou, Zuid-Afrika en China. Mijn vader droeg mijn moeder op handen. Eén van de vele sieraden die hij haar gaf, draag ik nog elke dag.
In 2007 vierden we dat ze 55 jaar verkering hadden – dat vonden ze belangrijker dan hun trouwdag – met vijf kinderen, hun aanhang en tien kleinkinderen. Vijfenvijftig jaar eerder schreef mijn vader in zijn zakagenda: We are in love! She’s mine, just mine!”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC