Vechtsport Rico Verhoeven was twaalf jaar wereldkampioen kickboksen, maar levert zijn titel in. De Amerikaanse vechtsportwereld biedt grenzeloze mogelijkheden.
Rico Verhoeven in actie tegen Artem Vakhitov tijdens het gevecht om de wereldtitel bij de zwaargewichten in Ahoy.
Twaalf jaar was Rico Verhoeven de ‘koning van het kickboksen’. Maar Verhoeven is groter dan zijn sport geworden, groter ook dan kickbokspromotor Glory. Donderdag maakte hij bekend zijn titel af te staan en af te zwaaien bij de Amerikaans-Europese organisator, die vooral in Nederland en omstreken evenementen organiseert.
Duidelijk is dat het Amerikaanse mixed martial arts (MMA) Verhoeven trekt. Aansluiting bij MMA-organisator UFC (Ultimate Fighting Championship) „past in zijn ambities”, erkent zijn manager Karim Erja. De toekomst ligt „semi-open” stelt hij in een mail in reactie op vragen van NRC. „Dat is het vage, maar eerlijke antwoord dat ik op dit moment kan geven.” Enigszins cryptisch stelt hij dat Verhoeven „in verse sneeuw wil lopen, op plekken waar anderen dat nog niet deden of aandurfden.”
Naast zijn kickbokscarrière heeft de 36-jarige Verhoeven de afgelopen jaren stappen gezet als acteur, met rollen in (B-)films en enkele series. Zijn roem kan een vlucht nemen in de achthoekige UFC-kooi, waar de gevechten ook op de grond doorgaan tot overgave volgt. Het momentum zit in deze sport, die wordt omarmd door de MAGA-wereld van president Donald Trump. UFC biedt ongekende podia, zoals in juni volgend jaar met ‘UFC White House’ dat moet plaatsvinden op het gazon bij het Witte Huis ter gelegenheid van het 250-jarige bestaan van de Verenigde Staten.
Ook het door Netflix geëxploiteerde WWE lonkt, oneerbiedig omschreven als showworstelen. Al komt dat „sportief gezien nu nog te vroeg”, volgens Verhoevens manager. „Logischer om een stap te maken naar een podium en uitdaging die nog groter is dan Glory. UFC, maar ook andere opties passen daar beter in. Die routes hebben we de afgelopen maanden op ons gemak verkend en krijgen steeds meer vorm.” Ook de ‘crossover’-gevechten, waarbij vechters uit verschillende disciplines met elkaar op de vuist gaan, zijn lucratief. Dat format kreeg acht jaar geleden vorm met een partij tussen bokser Floyd Mayweather en MMA-ster Conor McGregor.
Gezien Verhoevens uitgesproken ambities – meer roem, meer films – is het voor zijn biograaf Leon Verdonschot logisch dat hij Glory vaarwel zegt. Eerder dit jaar deed de organisatie in Miami weer een poging om voet aan wal te krijgen in de VS, met een toernooi zonder Verhoeven. „Dat was in een armoedige hal met tl-verlichting en een publiek van verveelde influencers die op hun telefoon zaten te kijken. Elke illusie die Verhoeven nog had dat met Glory een Amerikaanse doorbraak mogelijk zou zijn, werd daar pijnlijk doorgeprikt.”
Verhoeven zal er veel voor moeten doen om te slagen in de VS, zegt Verdonschot. „Glory was natuurlijk een gespreid bedje voor hem. Hij heeft dat zelf gedaan, maar op een aantal vechters na heeft hij weinig echte tegenstand gehad.” Vechters in de populaire UFC-wereld zijn van hoog niveau en de extra dimensie, het grondgevecht, zal Verhoeven zoveel mogelijk moeten vermijden door tegenstanders KO te slaan. De overstap van kickboksen naar de kooi kent wisselend succes. De Braziliaan Alex Pereira komt ook van Glory en is UFC-kampioen lichtzwaargewicht. „Al blijft zijn zwakke punt het grondwerk.”
De vechtsportwereld is volop in ontwikkeling en daar lijkt kickbokspromotor Glory moeilijk in mee te kunnen. Een onstuitbare trend in de VS is die van influencers die professionals provoceren en daarmee een miljoenenpubliek naar de sport trekken. Jake Paul, echtgenoot van schaatskampioen Jutta Leerdam, neemt het volgende maand op tegen de inmiddels 36-jarige Britse zwaargewichtbokser Anthony Joshua in een door Netflix uitgezonden gevecht.
Verhoeven hoeft zich niet een duel in te schreeuwen. Hij zal, ook als hij de MMA-arena betreedt, als koning van het kickboksen een gewilde tegenstander zijn. Verhoeven won al eens een partij en hij traint met de Britse MMA-zwaargewichtkampioen Tom Aspinall. „Rico is een bizar goeie bokser voor een kickbokser en heeft voor zijn 120 kilo een ongelooflijk goede conditie”, zegt Verdonschot. „Hij heeft opties, maar hij moet wel opschieten. Als je geen wereldkampioen meer bent, ga je ook merken hoe snel die status verdampt.”
Verhoeven „is extreem gedisciplineerd”, aldus manager Erja. Volgens Erja is Verhoeven nooit vergeten dat hij vroeger moest hengelen naar aandacht, in een tijd dat het kickboksen in een kwade reuk stond. In 2013 werd Verhoeven voor het eerst kampioen. „De sport ging gebukt onder een stigma van banden met de onderwereld, dat was voor de sportprofessional Rico natuurlijk killing”, aldus Erja.
Zijn imago van ‘good guy’ heeft Verhoeven nooit willen betwisten. De uitspattingen zijn zeldzaam, zoals een persconferentie na een partij waarin hij door kickbokser Hesdy Gerges werd onderbroken en uitgescholden. „Ik sla je de hele fucking ring door, vuile pannekoek”, tierde Verhoeven. Naast zijn hilarische staredown met Mark Rutte zijn het zeldzame voorbeelden van ‘virale content’ voor de vechter aan wie geen rafelrandje zit.
Als je een podcast met Verhoeven op anderhalf keer snelheid afspeelt, klinkt hij precies als Nathan Rutjes, de oud-profvoetballer en jeugdtrainer die positiviteitsgoeroe speelde in commercials. De oorsprong van dat ontembare optimisme legt Verhoeven in de stress die zijn vader had, voor wie het leven na de aankoop van een te riant huis een permanente financiële evenwichtsoefening was. Zelf wil Verhoeven alleen maar omringd zijn door positieve mensen.
Het contrast was groot met de vier jaar oudere Badr Hari, die onder meer veroordeeld is voor uitgaansgeweld. De twee troffen elkaar in breed uitgemeten gevechten in de hoogtijdagen van promotor Glory. Beide partijen, in 2016 en 2019, werden gewonnen door Verhoeven, na blessures bij Hari. De kampioen ging niet mee in de polemiek die in de buitenwereld werd opgetrokken langs etnische lijnen: Hari trok vooral Marokkaans-Nederlandse fans aan, Verhoevens aanhang was goeddeels autochtoon. „Maak er geen etnische strijd van”, zei Verhoeven destijds.
Als NRC zijn manager wijst op de vele vechtsporters die de stap naar de politiek hebben gemaakt of dat overwegen, reageert hij dat dat „helemaal niet past” bij Verhoeven. Manny Pacquiao, bokskampioen in acht verschillende gewichtsklasses, deed als conservatief politicus in 2022 een gooi naar het presidentschap van de Filippijnen. Het bekendst is zwaargewichtkampioen Vitali Klitsjko, sinds 2014 burgemeester van Kiev. In Ierland stelde Conor McGregor zich dit najaar toch niet kandidaat voor het presidentschap, na een campagne vol door hem aangewakkerd antimigratiesentiment.
„Rico staat voor verbinding en niet voor polarisatie, van welke politieke kleur dan ook”, aldus Erja. „Hij kijkt naar overeenkomsten tussen mensen en niet naar verschillen. Dat is nou precies wat de politiek wel is en continu doet.”
Verhoevens ultieme ambitie is slagen in Hollywood, de filmcarrière die hem al van jongs af aan trekt. „Misschien is het een illusie”, zegt Verdonschot over Verhoevens droom van grote rollen in grote films. „Hij heeft in grote films een kleine rol en in kleine films een grote rol. Je kan overal wat op afdingen, maar dat doet-ie toch maar mooi als niet-native speaker en niet-geschoold acteur. Good for him. Laten we het niet kleiner maken dan het is. Maar ook niet groter.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC