is columnist voor de Volkskrant
Een vriendin met wie ik elke week sport, wees me erop dat wij van een bepaalde generatie zijn, en dat is de generatie sporten in je oude klofje.
Ik had hier nooit diep over nagedacht, wat bizar is, want ik sport al mijn hele leven in allerlei samenstellingen, en inmiddels vooral met mensen die jonger zijn dan ik, dus iets had me moeten opvallen.
Goed, het was me opgevallen dat vooral vrouwen allerlei heel interessante dingen dragen tijdens het sporten, zoals de beha met vele bandjes en de legging met apenkont. Ik mag dit zeggen omdat ik een vrouw ben, maar er bestaat een type legging dat de bilpartij als het ware zo isoleert en opstuwt dat het niet mogelijk is om nog naar iets anders te kijken.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat had ik gezien, maar helemaal niet nagedacht over het schrille contrast met mijn eigen sportende generatie. De generatie van sport maar op je oude All Stars, in verwassen grijs T-shirt, in de legging die al twintig jaar meegaat – ik heb die zelf, gekocht op mijn 21ste en ik ben nu 50. Je kunt veel zeggen over het merk Nike, maar als je ooit een legging bij ze hebt gekocht, zal die alle wereldoorlogen doorstaan.
Maar goed, die vriendin verscheen dus ineens in een gloednieuwe, auberginekleurige legging op de sportschool, en maakte de opmerking dat ze niet meer tot de generatie van het oude klofje wilde behoren, en zei ook nog dat je beter ging sporten als je niet altijd in een shirt met duizend gaten kwam.
In de weken erna probeerde ik min of meer niet als zwerver bij het sporten te verschijnen, maar het lukte me amper. Altijd had ik minstens een verwassen trui aan of een paar gympen dat eigenlijk al lang op was. Veel beter dan bij de gloednieuwe aubergineleggings kan ik me vinden in de sportschooldracht van de vader van Arie Boomsma, die op Arie Boomsma’s sportschool en Instagram gewichtheft in een lichte spijkerbroek en een gestreept overhemd met korte mouwen, dus gewoon in de kleding die hij altijd draagt. Zou het iets van mijn generatie zijn en die van vader Boomsma en ervoor, iets met aangeboren calvinisme?
Toen ik gisteren sportte in de rare, maar voor een vijftiger uiterst normale combinatie van pyjamatrui, lubberige Hema-broek, veel te dikke wollen sokken en oude paarse gympen, en daarover een opmerking kreeg van de leraar, besefte ik het ineens. Ik vind mezelf naar het sporten slepen al zo’n enorme prestatie, dat het me niet ook nog lukt om modegewijs een prestatie te leveren. Ik denk dat de vader van Arie Boomsma dat ook heeft.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns