De lezersbrieven! Met werk dat goed beloond wordt, advies over wat links allemaal zou moeten, lieve bijdragen, babygeitjes en een cursus ‘socratisch motiveren’.
Enkele weken geleden bleken twee PVV-Kamerleden een Facebookpagina te hebben met de meest weerzinwekkende berichten. Een van hen – hij ontkent dat hij iets met de berichten te maken had – is vorige week opnieuw geïnstalleerd als Kamerlid.
Hans Wijers, die tot voor kort niet wist dat hij gevraagd zou worden als informateur, stuurde zijn mening over een persoon in privéberichten. Hij trekt zich terug, en wel ogenblikkelijk.
Terwijl van dit laatste enorme heisa wordt gemaakt, gaat het nieuwe Tweede Kamerlid weer fluitend aan de slag. Maandelijks ontvangt hij een bedrag op zijn rekening voor werk waarvan de vraag is of het zou moeten worden beloond.
Ik zou graag willen dat de media ons informeren over Kamerleden die leugens vertellen en ons daarnaast ook informeren over hun aanwezigheid en hun inhoudelijke werkzaamheden.
Marion Baas, Delft
Drie columns die links adviseren over de beste aanpak in reactie op rechts-populisme. Arnout Brouwers denkt dat het bij extreemrechts over de inhoud gaat, namelijk immigratie, en dat we dat serieus moeten nemen. Sander Schimmelpenninck denkt dat het bij extreemrechts juist alleen om de toon gaat, en dat links zich daar telkens op verkijkt.
Freya Terpstra kiest, verfrissend genoeg, als enige een insteek die niet alleen maar reageert op wat réchts doet. Links moet zijn eigen inhoud juist op een andere toon brengen stelt zij, omdat het rationele argument niet werkt in een emotietijdperk.
Maar ja, hoe zou dat linkse verhaal eruitzien? ‘Hoe zou jij je voelen als je een garnaal was?’ Of: ‘Wij bijen zwoegden jarenlang in vieze hotels voor een suikerloon, nu gaan we de macht grijpen!’ Zoiets?
Laten we wel wezen; het grootste probleem, ook in relatie tot immigratie, is de klimaatcrisis, veroorzaakt door ongebreidelde neoliberale groei van productie, consumptie, en afval. We kunnen het ook hebben over het eigen risico in de zorg en de hypotheekrenteaftrek. Maar ons mondiale eigen risico, en onze planetaire hypotheek, mogen we niet uit het oog verliezen. Die boodschap is alleen, begrijpelijkerwijs, veel te abstract om in te voelen.
Jelle van Dijk, Utrecht
Heel erg veel dank voor het mooie en liefdevolle interview met dichter en kinderboekenschrijver Pim Lammers, die iedereen eraan wil herinneren dat er ook mooie, zachte, lieve, troostrijke dingen zijn in het leven. Zoals babygeitjes. Ook wil ik Thomas van der Meer bedanken voor de lieve bijdrage over meneer Schuur.
Ik vergeet de babygeitjes geregeld, dus deze stukken had ik ‘hart’ nodig. Ik kan weer even voort.
Sylvia van Zoeren, Tuitjenhorn
Met belangstelling las ik het artikel ‘Oud geleerd is zelf gedaan’. In de ruim dertig jaar waarin ik in de eerstelijnsgezondheidszorg heb gewerkt, heb ik alle beschreven ontwikkelingen langs zien komen.
De intrede van marktwerking in de zorg in de jaren ’90, zette alles op zijn kop. In plaats van hbo-wijkverpleegkundigen in te zetten, dacht het management twee vliegen in één klap te slaan. Verzorgenden waren niet opgeleid om ‘cliënten’, zoals patiënten ineens werden genoemd, (weer) zelfstandigheid aan te leren én ze waren goedkoper. Dat betekende minder uitgaven én extra inkomsten voor de steeds groter wordende marktgerichte thuiszorgorganisaties.
Diezelfde verzorgenden werden naar een cursus ‘socratisch motiveren’ gestuurd, toen het personeelstekort nijpend werd. Ik was verbijsterd toen ik hun verhalen hoorde. Jarenlang moesten ze hun cliënten pamperen, om hen vervolgens middels deze cursus weer te motiveren ‘het zelf maar weer te gaan doen’. Het management was in geen velden of wegen te bekennen om personeel bij deze opdracht te ondersteunen.
Het is een geluk dat de nieuwe generatie ouderen mondiger is en dus niet zo snel in de ‘afhankelijkheidsfuik’ terecht zal komen. Interessant dat niet ouderen, maar juist jongeren steeds vaker zorgbehoeftig zijn: 1 op de 7 jongeren heeft op dit moment een vorm van jeugdzorg nodig. Kent de jeugdzorg misschien een vergelijkbaar verdienmodel?
Ria Verbeek, Gouda
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant