Nederlands elftal Bij zijn nieuwe club Manchester City speelde Reijnders (27) zich vlotjes in de basis, bij de laatste wedstrijd van Oranje moest hij juist plaatsmaken voor de meer aanvallende Justin Kluivert. ‘Ik ben niet iemand die moet wachten op de bal.’
Tijjani Reijnders tijdens een training van het Nederlands elftal.
Van dichtbij is het allemaal nog net wat imposanter, de „show” nog nét iets groter. In de ogen van middenvelder Tijjani Reijnders verschijnt een twinkeling, als hij spreekt over zijn eerste maanden in de Britse Premier League. Over spelen in historische stadions, over de hoge intensiteit van het voetbal. En over de samenwerking met Pep Guardiola, een trainer zo visionair dat hij is uitgegroeid tot een ijkpunt in het moderne voetbal.
Vanaf de reservebank was Reijnders zondag getuige van de duizendste wedstrijd van Guardiola als trainer, een 3-0 overwinning op Liverpool FC. De Nederlander, sinds deze zomer onder contract bij Manchester City, kreeg rust vanwege een kleine blessure. Hij zag ook hoe spits Erling Haaland zijn 22ste doelpunt van het seizoen binnenkopte. Dat de Noor van wereldklasse was, dat wist hij eerder natuurlijk ook al. „Maar nu ik hem van zo dichtbij zie, hoe hij ballen afwerkt… Steeds denk ik: hoé dan?”
In die wereld probeert Reijnders (27) nu onverstoorbaar te blijven. Zoals hij tweeënhalf jaar geleden ook nuchter bleef, en meteen een basisplaats opeiste toen hij van AZ overstapte naar AC Milan. Dat gaf hem het vertrouwen dat het nu weer zou lukken, vertelt de voetballer dinsdag in gesprek met twee journalisten, op het trainingsveld van de KNVB in Zeist. Hij is daar in het kader van de voorbereiding van Oranje op de twee laatste WK-kwalificatieduels, tegen Polen (vrijdag) en Litouwen (maandag). Bij een overwinning in die eerste wedstrijd is Nederland zeker van plaatsing voor het WK komend jaar in de Verenigde Staten. Canada en Mexico.
Tegelijk is alom bekend: in de Premier League is het allemaal anders. Daar hebben zelfs de grootste talenten vaak tijd nodig om te wennen aan het hoge tempo en het fysieke spel. Het overkwam Florian Wirtz, deze zomer een van de recordaankopen van Liverpool, en eerder ook sterspelers als Mohamed Salah (ook Liverpool) en Kevin De Bruyne (destijds City). Er is ook amper rust, merkt Reijnders. In Italië kreeg hij nog weleens vrijaf, bij City speelt hij vrijwel elke week twee duels.
Maar hij klaagt niet. De vele wedstrijden, de actie, de felle duels, Reijnders kijkt zijn ogen uit. Hij noemt de kanonskogels van inworpen van Brentford FC, vanaf de zijlijn in één keer naar het doel. „Zulke dingen maak je in andere competities gewoon niet mee.” In een competitie als deze is het voor een ranke, technische voetballer als Reijnders nog belangrijker om uit de duels te blijven, zegt hij. „Je moet voortdurend in beweging zijn, op je voorvoetjes blijven staan. Snel handelen: inspelen en doorlopen.”
Het voelde vrij snel vertrouwd, zegt Reijnders. Zijn overstap naar het Britse voetbal verliep opvallend vlot. Hij werd snel opgenomen in de groep, kende een goede start. In zijn eerste competitieduel, uit bij Wolverhampton Wanderers FC, was hij meteen bepalend, met een doelpunt en een assist (0-4). Later die maand werd hij door City-fans uitgeroepen tot speler van de maand. Sindsdien begon hij vrijwel elk duel in de basis, tot dus die lichte kwetsuur.
Bij Oranje was dat lange tijd niet anders. Als Reijnders beschikbaar was, stond hij vrijwel altijd in de basis. Het middenveld leek voor bondscoach Ronald Koeman dan ook een invuloefening te worden, richting het WK van volgende zomer: Frenkie de Jong (FC Barcelona) als meest controlerende man, net voor de verdediging, Ryan Gravenberch (Liverpool) als koppelstuk daarvoor, en Reinders op de ‘tien’, meteen achter de voorhoede.
Een ongekende luxe, erkende Koeman vorige maand in gesprek met de NOS. „Frenkie, Ryan en Tijjani zijn drie middenvelders die overal zouden spelen.” Toch maakte Koeman het middenveld in die interlandperiode plots een punt van discussie. Na de uitwedstrijd tegen Malta toonde de bondscoach zich, zonder dat hij ernaar gevraagd werd, kritisch. „De posities waren niet altijd goed op elkaar afgestemd”, oordeelde hij.
De drie meest logische keuzes zijn immers alle drie voetballers die het liefst de bal komen hálen. Daardoor ontbrak het tegen Malta soms aan middenvelders hoger op het veld, die de bal kunnen ontvangen en meteen tot aanvallen overgaan. Dus: is het eigenlijk wel zo dat de drie beste middenvelders in de selectie ook per definitie het beste middenveld vormen? Of vullen ze elkaar onvoldoende aan, en is er iets extra’s nodig?
Voor het duel met Finland besloot Koeman om Reijnders te vervangen door Justin Kluivert, die „meer een aanvaller is en minder een middenvelder” is. Een keuze die meteen leidde tot meer dreiging, en snelle combinaties met voorhoedespelers Cody Gakpo en Memphis Depay. Zoals dat ook het geval was in de voorgaande wedstrijden waarin Kluivert op de tien speelde: het tweeluik tegen Spanje voor de Nations League in maart en het thuisduel tegen Malta in juni – wedstrijden waarin Oranje zijn beste spel van het laatste jaar toonde.
Hoe Reijnders daarnaar keek? „De trainer heeft me uitgelegd wat de reden was: hij wilde meer een echte nummer tien op die positie zien.” Hijzelf is dat niet, weet Reijnders. „Ik ben vrij flexibel, maar eerder iemand die er tussenin moet pendelen, niet iemand die moet wachten op de bal.” Die rol, de ‘acht’, heeft hij ook bij zijn club. Alleen: bij Oranje concurreert hij met Gravenberch, die bij Liverpool óók laat zien dat hij op die positie wereldtop is.
Gevraagd naar zijn plek in het team antwoordt Reijnders zelfverzekerd. Hij is ervan overtuigd dat hij, De Jong en Gravenberch „complementair” aan elkaar zijn. Zijn plek als reserve tegen Finland heeft wat hem betreft niets veranderd. „Ik moet gewoon mijn beste voetbal laten zien wanneer ik speel.” En misschien is er ook niet zoiets als één invulling voor het middenveld, zegt Reijnders, maar kijkt „de trainer ook naar wat de wedstrijd nodig heeft”.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC