is columnist voor de Volkskrant.
Natuurlijk is Astrid blij: D66 is ineens de grootste van Nederland. Maar tegelijk is het bizar. Terwijl haar partij landelijk de verkiezingen wint, stopt D66 op Texel waarschijnlijk.
Astrid van de Wetering, 61, zit al zestien jaar voor D66 in de Texelse gemeenteraad. Al verkiezingen op rij wordt ze als enige in de raad gekozen. Om haar heen vallen partijgenoten weg. Nieuwe aanwas ontbreekt. ‘Je wilt ruimte maken voor de nieuwe ploeg. Maar hier is geen volgende ploeg.’
Lang geleden, bij de oprichting van de Texelse afdeling, kwam D66-kopstuk Hans van Mierlo langs voor een feestelijke avond in een zaaltje in Den Burg. Nu zal de partij verdwijnen van het eiland.
Overal in Nederland zijn landelijke partijen weggedreven van de lokale kiezer. D66 won de Tweede Kamerverkiezingen, maar verdween in Nissewaard, haakt bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar ook af in Westerveld, en gaat in Steenbergen ‘ideologieloos verder’.
Waarom gebeurt zoiets? Vraag Astrid naar het gebrek aan interesse voor haar partij en ze begint over ‘negatief gedachtengoed’: jonge mensen met drukbezette agenda’s die het idee hebben dat je toch niks met politiek kan bereiken. Terwijl je juist in de gemeenteraad verschil kan maken.
We rijden een rondje over over Texel, vanachter het stuur wijst ze naar een nieuwe opvang voor Oekraïense vluchtelingen en een wijk vol pasgebouwde flexwoningen: dit kun je bijvoorbeeld bereiken. Op Texel ligt de woningbouw niet stil. ‘Elk dorp bouwt hier.’
Langs weilanden met ‘tuunwallen’, begroeide aarden muurtjes als traditionele grondafscheiding, komen we bij de Hoge Berg, met uitzicht over het eiland en daarachter de zee. Jaren geleden werd vlakbij de Hoge Berg een gruwelijk lelijke schuur gebouwd, daarom werd Astrid actief bij D66. ‘Ik dacht: ik kan mijn onvrede over die schuur op verjaardagen laten blijken, maar ik kan ook iets doén.’
Astrid wil niet in haar ‘uppie’ op de lijst voor de raadsverkiezingen in 2026. Ze heeft ‘motivatie’ en ‘energie’ nodig van collega’s, maar die zijn er niet meer. ‘Kennis en ervaring overdragen aan de jongere generatie’ zit er al helemaal niet in.
Ook Els van 76 stopt. Lang geleden hielp ze D66 op Texel oprichten, ze was erbij toen Van Mierlo langskwam. Els is commissielid in de gemeenteraad, een functie die synoniem staat voor veel leeswerk. ‘We hadden een leuke club, maar de jonge mensen komen niet meer.’
Astrid had haar hoop gevestigd op een getalenteerde scholier die bij de vorige verkiezingen kandidaat-raadslid was. Helaas: hij vertrok voor zijn studie naar ‘de overkant’, zoals de vaste wal hier heet. Bijna alle 18-jarige eilanders verhuizen naar de overkant, dat helpt niet mee.
Dertiger Sverre stelt zich ook niet verkiesbaar. ‘Simpel: vanwege tijd’, zegt hij als ik hem ernaar vraag. Een jong gezin en een baan valt niet te combineren met 25 uur raadswerk in de week.
Zelf denk ik dat D66 hier niet alleen worstelt door tijdsgebrek. Om te beginnen: Haagse politici pakken niet meer de veerboot om hier een succes te vieren. En lokaal mist zo’n landelijke partij algauw een herkenbaar smoel.
‘Als je de verkiezingsprogramma’s leest, dan verschillen die niet zoveel’, zegt Cees Hoogerheide, die in 2013 uit de D66-fractie stapte. Nu is hij raadslid voor Texels Belang. ‘De ene partij wil hier windmolens, de andere niet.’
De Texelse D66 zet in op woningbouw en verduurzaming, zoals je zou verwachten, maar wil ook dat je 80 kilometer mag rijden op grote wegen buiten de bebouwde kom. Terug naar 80, staat in het verkiezingsprogramma. ‘Je kunt hier geen 60 rijden’, zegt Astrid en geeft gas.
We parkeren bij de Slufter, waar de zee de duinen binnenstroomt. Bij springtij waarschuwen eilanders elkaar, dan komt iedereen kijken. Astrid hoopt dat politiek betrokken inwoners ook een keer naar de gemeenteraad komen om te zien wat daar gebeurt, voordat D66 noodgedwongen ‘on hold’ gaat.
a.vanes@volkskrant.nl
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant