Irak gaat op 11 november naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen. De aanloop verloopt dit keer relatief rustig, maar dat komt vooral door toenemende repressie, zeggen onderzoekers en mensenrechtenactivisten.
is datajournalist van de Volkskrant en analyseert en schrijft over het nieuws in cijfers.
Gewelddadige incidenten en demonstraties zijn in Irak aan de orde van de dag, hoewel de frequentie lager ligt dan bij de verkiezingen in 2018 en 2021. Half oktober kwam Safaa al-Mashhadani, een Soennitische parlementskandidaat, in Bagdad om door een autobom.
Dit is de zesde verkiezingsronde sinds de val van Saddam Hoessein in 2003. Vanaf de vorige verkiezingen hebben de veiligheidsdiensten de politieke vrijheid verder ingeperkt, zeggen de conflictonderzoekers van Acled. De manier waarop dissidentie wordt onderdrukt verschilt per regio.
In de autonome Koerdische regio worden journalisten en critici onder druk gezet. In de voormalige ISIS-gebieden gelden reisbeperkingen, en in Bagdad en de zuidelijke provincies is de protestgolf die duurde van 2019 tot 2021 gewelddadig neergeslagen, activisten worden daar nog steeds nauwlettend gevolgd.
De opkomst dreigt historisch laag te worden. Die was in 2021 al laag: 43,5 procent. Toen werd de partij van de sjiitische geestelijke Moqtada al-Sadr de grootste, maar hij trok zijn parlementariërs terug uit het parlement, nadat hij de regering beschuldigde van corruptie en beïnvloeding door buitenlandse machten, waaronder de VS. Hij roept nu zijn aanhangers op de verkiezingen te boycotten, waardoor de opkomst nog lager zou kunnen uitvallen dan bij de vorige verkiezingen.
De huidige minister-president Mohammed Shia al-Sudani hoopt met steun van grote sjiitische partijen aan te kunnen blijven. Daar zijn dan wel complexe coalitie-onderhandelingen voor nodig, geen enkele partij lijkt een meerderheid te gaan halen.
Luister hieronder naar onze podcast ‘de Volkskrant Elke Dag’. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant