Jan van Tienen onderzoekt in de rubriek ‘Lopend onderzoek’ allerlei fascinerends in de alledaagse leefomgeving. Een grote verrassing: we spreken de jongen die de futuristische bril draagt in de clip van ‘Hilversum III’, die met plezier aan die dag terugdenkt.
Lopend onderzoek richt zich vandaag op de jongen met de futuristische zonnebril uit de clip van Herman van Veens Hilversum III, en dat komt doordat we die jongen hebben gevonden en gesproken. De jongen is een man, de man heet David Millier.
Nog een korte samenvatting: na contact met onder andere bloggers, management, Avrotros, het Toppop-archief, de regisseur van de clip, kunstenaar Zazie Stevens en dochter Anne van Veen had Herman van Veen laatst eindelijk gereageerd op verzoeken over informatie in deze kwestie, en wist zich toen de naam te herinneren van de manager van het theater waar de clip werd opgenomen, tevens de moeder van de jongen in zijn clip die de futuristische bril droeg: Marie-Pierre Paillard. Marie reageerde dolenthousiast op onze mail, liet weten Herman van Veen laatst nog te hebben gezien bij een optreden in Parijs en cc’de haar zoon.
Enige tijd later had ik hem aan de lijn, en zo blij als ik was hem eindelijk te kunnen spreken, zo normaal verliep het gesprek tussen feitelijk twee vreemden. ‘Mijn naam is David, ik ben 54 jaar oud, ik woon in Périgueux in Zuidwest-Frankrijk en ik geef professionele support aan ondernemers die onderdeel zijn van de coöperatie waarvoor ik werk, Oxalis.’
(Oxalis is een coöperatief model voor ondernemers waarbij ze veel steun en zekerheid krijgen vanuit de coöperatie.)
‘Ik heb toevallig laatst die clip teruggekeken’, zegt David. ‘Het deed me deugd mijn 13-jarige zelf terug te zien. Het frustreerde me toen dat ik er zo jong uit zag, de meiden dachten dat ik 10 of 11 was en zagen me niet staan.’
De dag van de opname vond David mooi. ‘Ik had de avond ervoor goed geoefend om het trommelen op glazen flessen, wat ik voor de clip moest doen, er zo echt mogelijk uit te laten zien. Herman (hij spreekt het uit op z’n Frans, met stille h: ‘Erman’) was ook erg vriendelijk.’
Dan, een domper: ‘Over de bril weet ik eigenlijk verder niets meer. Misschien was-ie me gegeven door een van de muzikanten. Die zouden het kunnen weten. Ik heb de bril ook niet meer.’
Ook Davids moeder wist het niet meer.
Een beetje verloren zwegen we beiden even. ‘Heb je misschien een geheim voor me?’, vroeg ik, maar dat had hij niet zo een, twee, drie. ‘Heeft spelen in die videoclip je leven veranderd?’, vroeg ik, en hij aarzelde, begon over het koor waarin hij nu zingt, aarzelde nog eens, begon over het feit dat dat misschien de eerste keer op het podium was, maar dat was eigenlijk ook niet zo, en concludeerde toen: ‘Nee, eigenlijk niet.’ Zijn leven was waarschijnlijk hetzelfde geweest als hij niet in die videoclip had gezeten. Dat stemde me vrolijk op een manier die ik niet volledig begreep.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant