Concertrecensie In 2022 bleek het GeldreDome nog te groot, nu is de ZiggoDome eigenlijk veel te klein voor de Amerikaanse popster. Ze overtuigt met een groteske rockopera vol wonderlijke en goede ideeën.
Optreden van Lady Gaga in Londen, 29 september 2025. Fotografie was bij het concert in Amsterdam niet toegestaan.
Lady Gaga. Gezien: 9/11, Ziggo Dome in Amsterdam.
Lady Gaga is een popster zoals een kind een popster zou omschrijven. Opkomen doet ze in een enorme barokke jurk van tien meter hoog, waar ze met een lift in en uit kan zakken. Vuurwerk zet uithalen kracht bij. Ze hoeft haar armen maar te spreiden, of twee van de ruim twintig dansers tillen haar hoog boven hun hoofd. Gaat ze bovenop een vleugel zitten, dan wordt die direct het podium rondgereden. Als ze een liedje in het Duits zingt, dan verandert het decor in een burlesque nachtclub. En dat gebeurt allemaal alleen al in het eerste kwartier.Hoe zou dat werken voor iemand als Lady Gaga? Een paar maanden terug speelde ze praktisch dezelfde show op het strand van Rio voor 2.1 miljoen mensen. Voelt een arena als deze dan als een kneuterig zaaltje ergens in Amsterdam Zuid-Oost? Haar laatste show in Nederland was in het GelreDome en die wist ze niet uit te verkopen, maar dat was een ander moment in haar carrière. Op Mayhem, het album van dit jaar waar deze tour om gebouwd is, staan een paar liedjes die nu al bij haar klassiekers horen. Die, zoals vanavond nog eens extra opvalt, veel gemeen hebben. Niet alleen de typische mix van goede poprefreinen met lompe dance, ook in haar teksten zit overlap. „Abracadabra, abra-oo-na-na” zingt ze op de recente beuker van een hit ‘Abracadabra’, zoals ze eerder al dingen als ‘P-p-p-poker face’, ‘Ma-ma-ma-marry the night’ of ‘Ra ra ah-ah-ah Roma, roma-ma Gaga, ooh la la’ zong. Vrolijk gebrabbel, maar wel in zulke goede hooks gegoten dat ze met een keer luisteren al onvergetelijk zijn.
Lady Gaga is veel, maar niet subtiel. De show van vanavond is vormgegeven als uitbundige rockopera, in meerdere delen. Het draait om haar innerlijke strijd tussen pure chaos en succesvol willen zijn. Er zijn vechtscenes met een alter ego, een levende schaakpartij tussen dansers en twee koninginnen, een prachtig in beeld gebrachte situatie waar Gaga begraven ligt tussen spartelende zombies. In haar totaal eigen universum is het allemaal logisch. Er is geen andere artiest waarbij de op chromen krukken gezongen ballad ‘Paparazzi’, zelfs met een bijpassende chromen helm en een opwaaiende sluier van minimaal twintig meter lang, zo’n overrompelend hoogtepunt zou zijn.
De kracht zit vanavond ook in de vele details die in de uitvoering zitten. De messcherpe animaties op het wandvullende LED-scherm gaan naadloos over in praktische effecten. Rookbeelden smelten samen met slim geplaatste rookmachines, er lijkt ritmisch stof te dwarrelen uit de plafonds van het gotische bouwwerk waar de band in verstopt zit. In haar eerste outfit duikt een sjerp met de Amsterdamse andreaskruizen op. Ook de beeldregie is knap. Steadycams dansen om Gaga heen, er zijn top shots, er is een slimme toegift vanuit de backstage waar ze zich aan het afschminken is. Door de stortvloed aan goede ideeën blijven kleine smetjes als een matig gezongen ‘Alejandro’ of de soms net wat te zware rockarrangementen nauwelijks hangen. Bijna twintig jaar aan smakelijke pophits en zichtbare chemie tussen iedereen in de enorme productie doen de rest.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Het laatste boekennieuws met onze recensies de interessantste artikelen en interviews
Source: NRC