is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
‘Rust in de portemonnee’, zo luidde een slogan van de VVD in de afgelopen campagne. In blessuretijd voegden de voormalige liberalen daar nog het cynische ‘Toch maar weer VVD’ aan toe, maar de grote vraag bleef: wat bedoelen ze nou eigenlijk met ‘rust in de portemonnee’? Welk groter plan heeft de VVD eigenlijk met onze economie?
Partijleider Dilan Yesilgöz, meedeinend op het algoritme van het extreemrechtse X, kwam afgelopen week met een soort van antwoord. Ze retweette een lofzang op het Argentinië van de libertaire maniak Javier Milei. In de originele tweet (Yesilgoz kan niet eens zelf een tweet verzinnen) prees econoom Lex Hoogduin Milei als iemand die weet hoe je de ‘kettingzaag’ in de overheid moet zetten. Net als Elon Musk, die van diezelfde Milei een gouden kettingzaag cadeau kreeg op Trumps corrupte privatiseringsfeestje. De kettingzaag als symbool voor het onder vriendjes
verdelen van overheidstaken is – onbedoeld – goed gekozen; snoeien doe je er immers niet mee. Omzagen wel.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De vergelijking met Argentinië, een volstrekt disfunctioneel land met een geschiedenis van hyperinflatie, is natuurlijk idioot. Mileis beleid is bovendien helemaal geen eenduidig succes: hoewel hij de inflatie (naar Argentijnse begrippen) enigszins onder controle heeft, had hij wel een financiële injectie van 20 miljard dollar van Trump nodig om zijn onzalige experiment levend te houden; libertarisme als ideologische dekmantel voor semi-maffioos cliëntelisme.
In het algoritme van Yesilgöz is Hoogduin echter een vooraanstaand econoom, in plaats van de zoveelste raaskallende pensionado die doet alsof Reagan en Thatcher wél gelijk hadden, rijkdom op wonderlijke wijze down tricklet en je primaire levensbehoeften of bedreigingen als klimaatverandering prima aan de markt kan overlaten. Ook al stemt het lezerspubliek van De Telegraaf inmiddels vaker PVV dan VVD, Yesilgöz weet simpelweg niks anders te verzinnen dan het copy-pasten van de prostaatpopulisten die daar de kolommen vullen.
Als het de VVD menens zou zijn met dat snoeien in de overheidsuitgaven, dan zou men eens moeten beginnen met de hypotheekrenteaftrek. Maar ja, dat geeft onrust in de portemonnee van de bezittende klasse. Dus dan maar onrust in de portemonnee van de lagere inkomens; geen ander partijprogramma doet de armoede meer stijgen dan dat van de VVD.
De VVD heeft weinig andere economische ideeën dan het luisteren naar rijke egoïsten. Een kabinetsvoorstel van voorganger Eddy van Hijum werd door demissionair VVD-minister Mariëlle Paul (Sociale Zaken) teruggetrokken, onder invloed van de arbeidsmigratielobby. In het voorstel werd de mogelijkheid om de kosten voor woonruimte (lees: mensonwaardige hokken) in te houden op het minimumloon afgebouwd. Daar kan niemand tegen zijn, maar Paul had, achttien dagen nadat ze aantrad, een ‘andere politieke weging’. Tja, hoe zou dat nou toch komen?
De VVD was ooit een partij voor de ondernemers, ambitieuze mensen uit de voorhoede. Mensen ook die begrepen dat je om te oogsten, eerst moet zaaien. Die tijd is voorbij; de VVD is een partij van wannabe’s, van bange kleinburgers die hun eigen tegeltuin willen verdedigen en daarvoor denken óók de superjachten van de nieuwe superrijken te moeten verdedigen.
Het economische onbenul raakt nu ook de VVD zélf; afgelopen week kwam naar buiten dat de partijkas leeg is en de VVD nu overweegt om alle leden die een namens de partij een betaalde politieke functie vervullen een verplichte afdracht aan de partij te laten doen. Je kan Yesilgöz uit de SP halen, maar de SP niet uit Yesilgöz, zullen we maar zeggen. VVD-donateurs zullen zich een breuk lachen; nergens op aarde is het zó goedkoop om sukkels voor hun karretje te spannen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant