De lezersbrieven, over JA21, woorden als muziek, antwoorden op taalvragen door AI, cum laude promoveren en de zelfscankassa.
De discussie over spookdrones boven verschillende strategische plaatsen in West Europa blijft maar voortduren. Luchtvaartexpert Patrick Bolder in de krant van 7 november: ‘Ze geven het signaal af: denk maar niet dat jullie veilig zijn zolang jullie Oekraïne steunen’. De Volkskrant-verslaggevers: ‘Iedere dronemelding, terecht of niet, draagt bij aan het gevoel dat Rusland een groot tactisch plan aan het uitvoeren is’.
Hoezo? Ik voel me helemaal niet onveilig door die drones die zo nu en dan overvliegen! En ik heb helemaal niet het gevoel dat Rusland een groot tactisch plan aan het uitvoeren is. Het zijn de specialisten en de media die deze sentimenten creëren, niet de gewone burger. Het is het aanpraten van angstgevoelens in zijn zuiverste vorm. Houd daarmee op!
Marinus Hoorntje, Oosterhout
Mevrouw Nanninga van JA21 zegt in het Zaterdag-katern dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de stabiliteit van haar partij: ‘Als je een keer waterpokken hebt gehad, krijg je het niet nog een keer’. Dat klopt, maar het waterpokkenvirus veroorzaakt wel gordelroos; een veel ernstigere zenuwaandoening. Als ervaringsdeskundige nemen mijn zorgen over deze partij daarom alleen maar toe.
Mariëtte de Heide, Rotterdam
De beste columns in deze krant zijn niets minder dan literatuur. Als je een rake column leest, dan hoor je hem in je hoofd, als ware het een partituur. Het is muziek, zorgvuldig gecomponeerd om boodschap en vorm samen te laten vallen. Ik kom daar op terug.
Ingezonden brieven daarentegen zijn meestal gezeur. Gezeur van taalnazi’s, betweters en warhoofden (ik behoor zelf tot al die categorieën). Maar de ergste brievenschrijvers zijn de taalstalinisten. Mensen die slechts oordelend naar een column kijken, de muziek niet horen maar de taal willen ‘verbeteren’.
Woorden zonder metrum, van mensen die zich niet realiseren dat woorden zich moeten kunnen verankeren in de taal, een emotionele verbinding moeten maken. Die denken dat taal slechts een interface is voor de uitwisseling van data.
Nog erger is de briefschrijver die in de zaterdagkrant tekeer ging tegen ‘Ik kom daar op terug’, en daar kond van doet. Waarom in godsnaam? Het is een prachtige stijlfiguur dat vele functies kan hebben binnen de compositie, dat verwachtingen oproept waarmee de schrijver kan spelen. Een thema, kort geïntroduceerd en nieuwsgierig makend naar de vorm waarin het terugkeert in de finale.
Ik raad deze briefschrijver aan om de columns van Max Pam, Thomas van Luyn, Sheila Sitalsing, Sander Donkers en anderen te lezen, met de voet mee tikkend op de vloer. En kom er dan nog maar eens op terug.
Marcus van Engelen, Leiden
Hoogleraar Informatica Felienne Hermans constateert dat antwoorden op taalvragen die zij stelt aan zoekmachines, of teksten die door AI worden opgehoest maar ‘zozo’, ‘net aan’ of ‘ongeveer’ zijn. Dit bewijst toch dat AI geweldig is en helemaal van deze tijd: als het er maar op lijkt, is het goed genoeg. Ook AI kent al de Nederlandse zesjes-cultuur.
Marcel Heinsbroek, Schiedam
De Universiteit van Twente schaft cum laude promoveren af. De reden daarvoor is dat er niet genoeg vrouwen cum laude promoveren. Die redenering klopt volgens mij niet.
Of de prestaties van vrouwelijke promovendi zijn niet goed genoeg of vrouwen worden op een andere manier beoordeeld. In beide gevallen moet je onderzoeken wat je daaraan kunt doen. Nivelleren is zonde.
Het is ontzettend leuk en stimulerend als je extra wordt beloond voor een bijzondere prestatie. Er mogen best uitblinkers (m/v) zijn.
Heleen den Beer Poortugael, Soest
Onlangs zag ik op tv een heel scala aan bruikbare tips om te voorkomen dat je, na het gebruik van een zelfscankassa, voor controle eruit wordt gepikt. Er is maar één tip die écht werkt: maak alleen gebruik van de bemande kassa’s. Toon wat meer zelfrespect en laat je niet van alles aannaaien.
Gerhard Elferink, Rhenen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant