Don’t keep your mouth shut. Die boodschap geeft Chantelle Cameron aan boksende meiden met haar recente protestactie.
Chantelle Cameron tijdens een gevecht in Dublin tegen Katie Taylor in 2023.
Ik heb veel strijdbare vrouwen gesproken voor deze rubriek, maar de Engelse bokser Chantelle Cameron springt er uit. Niet alleen in de ring maakt ze indruk, ook erbuiten. Ze is een voorbeeld voor jonge vrouwen met boksambities.
Eind vorige maand deed Cameron (34) afstand van haar wereldtitel superlichtgewicht, uit protest tegen genderongelijkheid in haar sport. Bij vrouwen worden titelwedstrijden van World Boxing Council in tien ronden van twee minuten beslecht, bij mannen in twaalf ronden van drie minuten. Oneerlijk, vindt Cameron. Ze eiste „gelijke rondes, kansen en gelijk respect”.
Cameron is niet de eerste bokser die zich hard maakt voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen in haar sport. Amanda Serrano, die afgelopen zomer nog een iconisch gevecht leverde met Katie Taylor in New York, gaf in 2023 om dezelfde reden haar wereldtitel in het vedergewicht op. Met meer dan twintig (oud)-boksers eiste ze in een statement langere gevechten voor vrouwen. Ook de bekende Amerikaanse bokser Alycia Baumgardner sprak zich uit voor identieke wedstrijden voor mannen en vrouwen.
Je zou verwachten dat World Boxing Council de vrouwen uitnodigt voor een gesprek, om te praten over hun grieven, maar niets is minder waar. Voorzitter Mauricio Sulaimán plaatste een weinig toeschietelijke verklaring op de website van WBC. De bond gaat de reglementen niet aanpassen, schrijft hij. „Dit gaat niet over gelijkheid, seksisme of discriminatie, het gaat puur om veiligheid. Mannen en vrouwen zijn niet hetzelfde, zo simpel is het.”
Want ga maar na, zegt Sulaimán. Ze hebben andere skeletten, een andere hormoonbalans, een andere botstructuur, en „een groot verschil in de nek, wat het risico op een hersenschudding bij vrouwen vergroot”. De WBC zal zich „niet aansluiten bij de opportunisten”, zei hij, doelend op de drie boksbonden die vrouwen wél langere wedstrijden laten spelen. Die bonden maken volgens hem de veiligheid van boksers ondergeschikt aan „populariteit of experimentele projecten”. De voorzitter verwees naar de wetenschappelijke studies op de website van Pink Concussions, een non-profitorganisatie „die zich richt op voorlichting vóór letsel en medische zorg na letsel voor vrouwen en meisjes met hersenletsel”.
Ik vroeg NRC-wetenschapsredacteur Sander Voormolen of hij wilde kijken naar de onderzoeken waar de boksbestuurder naar verwijst. Ik zei dat het me was opgevallen dat de studies op de site van Pink Concussions niet van heel recente datum zijn: de oudste stamt uit 2003, de jongste uit 2019. Dat laatste is hij met me eens. „De literatuur is best oud, en het gaat er telkens over dat vrouwen meer cognitieve restklachten houden na het oplopen van een hersenschudding tijdens het sporten. Het gaat niet specifiek over boksen en al helemáál niet over de duur van de wedstrijd.”
Voormolen is verbaasd dat de boksfederatie op basis van deze studies tot de conclusie komt dat vrouwelijke boksers andere regels nodig hebben dan mannelijke. „Betuttelend”, noemt hij het. In z’n algemeenheid lopen sportvrouwen meer risico op letsel dan sportmannen, zegt hij, maar de onderzoekers vegen allerlei sporten op één hoop, terwijl de impact van de verwondingen per sport heel verschillend zijn. Bij boksen is het de bedoeling het hoofd van de tegenstander te raken. Dat maakt die sport anders dan veel andere sporten. En daarbij, zegt hij, gaat het om „observationeel onderzoek”. „Er zijn geen experimenten gedaan waarbij situaties met wel of geen hersenschudding vergeleken worden.”
Katie Taylor in de kleedkamer van de 3Arena in Dublin, eind 2023, na haar zege op Chantelle Cameron.
Ik zoek contact met bokser Chantelle Cameron. Waarom wil ze zo graag langere wedstrijden boksen? Veroordeelt ze vrouwen die daar anders over denken? Hoe moeilijk is het om je staande te houden in een wereld waar vrouwen niet altijd welkom zijn?
Cameron vertelt dat ze uit een working class family komt, en lang niets met boksen had. Ze heeft vanaf haar tiende een aantal jaren gekickbokst, geïnspireerd door films met Jean-Claude Van Damme. „Maar anders dan boksen is kickboksen een dure sport. Het kostte mijn ouders handenvol geld. Ze hebben veel offers gebracht om mijn dromen te financieren, maar op een gegeven moment lukte dat niet meer. Op mijn achttiende maakte ik noodgedwongen de switch naar boksen.”
De eerste zes maanden waren erg wennen. Ze miste vooral de trapbewegingen, en ook de trainingen verschilden sterk. Maar haar ouders waren blij dat ze nog maar 5 pond per week hoefden te betalen, en al snel bleek dat Cameron aanleg had voor boksen. In 2017 werd ze prof, en sindsdien won ze meerdere grote kampioenschappen. Nadat haar rivaal Katie Taylor zich eerder dit jaar tijdelijk terugtrok uit de sport, werd Cameron wereldkampioen. Van die laatste titel nam ze uit protest dus afstand.
Cameron kan zich nog goed haar eerste bezoek aan een boxing gym herinneren. „Er was geen vrouw te bekennen, ik voelde me een alien.” Haar vader moest haar overhalen terug te keren. Ze moest zich toch érgens voorbereiden op haar gevechten, zei hij. „Ik heb zelf nooit met seksisme te maken gehad, maar aan mijn vader werd vaak gevraagd waarom hij zijn tijd aan mij verspilde.”
Ze heeft afstand van haar wereldtitel gedaan, zegt Cameron, omdat vrouwen nooit evenveel aandacht, geld en kansen zullen krijgen, als ze daar niet evenveel voor doen als mannen. Toch begrijpt ze het als vrouwen liever kortere wedstrijden boksen, omdat ze graag een titel willen winnen. Blijf dat maar doen, zegt ze dan, en wie weet verandert de boksbond van gedachten.
Zelf gaat ze er niet op wachten. Cameron wil een wereldtitelgevecht bij een van de andere drie bonden organiseren. „Ik ben het zat om te horen dat ik dankbaar moet zijn dat ik als vrouw mag boksen. Ik laat mijn carrière niet door mannen dicteren, en ik hoop dat meisjes met boksdromen dat ook niet zullen doen. Don’t keep your mouth shut – die boodschap wil ik hun meegeven.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC