Gedwongen door het Oekraïense verzet, passen de Russen hun tactieken op het slagveld steeds aan. Drie voorbeelden van hoe het gehavende Russische leger, op papier ooit een van ’s werelds sterkste, anno 2025 alsnog probeert de oorlog te winnen.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant, met defensie als belangrijkste specialisme.
Na een bloedige oorlog van bijna vier jaar is het Russische leger veranderd in een ‘verzwakte strijdmacht’ die waarschijnlijk niet meer in staat is om snel en op grote schaal de vijand te overweldigen. Tot deze conclusie kwam de Amerikaanse denktank Institute for the Study of War (ISW) vorige maand in een lijvige studie over de staat van het Russische leger.
Gedwongen door het enorme verlies aan materieel en soldaten is de hele structuur van de krijgsmacht herzien. Met onervaren soldaten, onvoldoende pantservoertuigen en een gebrekkige commandovoering, wordt nu geprobeerd langs statische frontlinies langzaam op te rukken. ‘Het huidige Russische leger kan momenteel geen aanzienlijke operationele manoeuvres uitvoeren’, aldus militaire deskundige Mason Clark van het ISW.
Maar net zoals de Golfoorlogen tegen Irak het Amerikaanse leger de kans boden een grote conventionele oorlog uit te vechten, met veel nieuwe hightechwapens, leert de Russische krijgsmacht nu van de Oekraïne-oorlog. Tactieken en strategieën worden aangepast, gedwongen onder andere door de effectieve inzet door Oekraïne van drones. Drie voorbeelden van nieuwe Russische tactieken.
Met de Amerikaanse Patriot kreeg Oekraïne een belangrijk en effectief luchtverdedigingswapen in handen om het gevaar van de Russische raketten te verkleinen. Maar de Russen hebben nu een van hun belangrijkste raketten, de Iskander, zodanig aangepast, dat de Patriot grote moeite heeft ze te onderscheppen. Met de Iskander, die is voorzien van een explosieve lading van 500 kilo, kunnen belangrijke doelwitten zoals wapendepots tot op zo’n 500 kilometer worden vernietigd.
De Oekraïense luchtmacht en de Amerikaanse militaire inlichtingendienst DIA hebben de afgelopen maanden bevestigd dat de Iskander wendbaarder is gemaakt en van koers kan veranderen om de Patriot te omzeilen. In de laatste fase van de vlucht, nog voor de raket inslaat, manoeuvreert de Iskander volop naar het doel waardoor het Patriot-systeem grote moeite heeft de korteafstandsraket tijdig te vernietigen.
Ter illustratie: in mei meldde luchtmachtwoordvoerder Joeri Ihnat nog dat bij een Russische aanval op Kyiv zes van de negen afgevuurde raketten werden onderschept. ‘Twee derde is een groot aantal’, aldus Ihnat. Maar in oktober bevestigden Oekraïense en westerse functionarissen in de Financial Times dat nog maar zes procent van de raketten kan worden tegengehouden.
De recente Russische opmars bij Pokrovsk is voor een belangrijk deel te danken aan het dwarsbomen van de Oekraïense drones, aldus het ISW. De Russen zijn er de afgelopen maanden in geslaagd om met onaflatende aanvallen van kleine groepen soldaten op de Oekraïense droneteams de verdediging van de stad te verzwakken.
De Russische jacht op de Oekraïense drones met kleine teams die de stad infiltreren, maakt deel uit van een campagne waarbij ook met luchtaanvallen op belangrijke aanvoerlijnen wordt geprobeerd de Oekraïense operaties in de stad te ontregelen. De gerichte pogingen om de verdediging van de stad te verzwakken, werden in juli in gang gezet.
Een Oekraïense drone-operator meldde onlangs op Telegram dat de Russen dagelijks zo’n honderd teams, bestaande uit drie soldaten, op pad stuurden om Pokrovsk binnen te dringen. Hun belangrijkste doel was het uitschakelen van de Oekraïense soldaten die met hun drones aanvallen uitvoeren op Russische eenheden rond de stad.
‘Helaas is alles treurig in de richting van Pokrovsk’, aldus de Oekraïense drone-eenheid over de talloze infiltraties van de Russen. ‘De bezetters dringen aan met grote mankracht. De intensiteit van hun bewegingen is zo groot dat de drone-operators simpelweg geen tijd hebben om drones de lucht in te sturen. Ze verplaatsen zich vaak in groepen van drie, ervan uitgaande dat er twee vernietigd zullen worden en één alsnog de stad zal bereiken.’
Met de omsingeling van de stad, de jacht op de Oekraïense drones met kleine infiltratieteams én de aanvallen op de aanvoerlijnen, heeft de Russische legerleiding gebroken met eerdere tactieken die het gebruikte in de Donbas-regio Donetsk om steden in te nemen. Bij deze frontale aanvallen, zoals op Avdiivka en Bachmoet, werden zware verliezen geleden.
De vraag is, als Pokrovsk valt, of de Russen dezelfde tactiek op de grond en in de lucht met evenveel succes kunnen toepassen in andere delen van het meer dan duizend kilometer lange front. De Russen proberen ook bij Koepjansk, in het noorden van de frontlinie, met kleine teams te infiltreren in de Oekraïense verdediging maar dit verloopt minder succesvol.
Deels komt dit omdat het gebied rond Koepjansk veel meer open terrein is. De Russen hebben hier ook minder soldaten en materieel ingezet, vergeleken met de grond-en luchtoperaties bij Pokrovsk.
De enorme vuurkracht van de Russische artillerie was verantwoordelijk voor een groot deel van de Oekraïense militaire verliezen in de eerste twee jaar van de oorlog. Maar mede door het gebruik van het Amerikaanse Himars-systeem, precisiegranaten zoals de Excalibur en drones, konden Russische houwitsers en de depots met granaten door Oekraïne steeds meer met grote precisie worden vernietigd.
De artillerie-eenheden hebben geleerd van hun fouten. De Russen verspreiden nu hun houwitsers. Ook worden de opslagplaatsen met granaten verder weg van de vuurposities geplaatst om vernietiging te voorkomen. Het gebruik van precisiemunitie is ook opgevoerd, zoals de lasergestuurde Krasnopol-granaat uit de Sovjettijd die doelen tot op zestig kilometer kan vernietigen.
Luister hieronder ook naar de podcast Schaduwoorlog. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant