De Vlaardingse pleegouders hebben zich volgens de officier van justitie schuldig gemaakt aan ‘kindermarteling’. Vrijdag eiste hij in de Rotterdamse rechtbank 11 jaar cel en tbs met dwangverpleging tegen zowel Johnny van den B. als zijn partner Daisy W.
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jeugdzorg en de toeslagenaffaire.
De pleegvader en de pleegmoeder, beiden 38 jaar oud, wordt verdacht van zware mishandeling van een inmiddels 11-jarig pleegmeisje. Haar letsel is zo ernstig dat zij nooit meer een zelfstandig leven kan leiden. Ook zouden ze in hun woning in Vlaardingen drie andere pleegkinderen hebben mishandeld. Het zijn het jongere halfzusje van het pleegmeisje dat eerder terugkeerde naar haar biologische moeder, en twee broertjes die voor de komst van de meisjes in het gezin verbleven.
‘Deze zaak kent geen precedent en is uniek in haar gruwelijkheid’, zei de officier van justitie. Volgens hem heeft het stel de pleegkinderen ‘systematisch ontmenselijkt’. ‘Zij spraken over de kinderen alsof het voorwerpen waren. Het hoogtepunt van ontmenselijking zien we bij het pleegmeisje, dat maandenlang is mishandeld en gefolterd. Ik begrijp de ophef in de samenleving heel goed.’
De aanklager vindt dat de man en de vrouw even schuldig zijn. Voor de rechter had de vrouw zich donderdag gepresenteerd als toeschouwer van het geweld dat haar man alleen zou hebben gepleegd, maar uit het vele bewijs blijkt volgens de officier van justitie dat zij gezamenlijk verantwoordelijk waren. Volgens deskundigen van het Pieter Baan Centrum hebben beide pleegouders een stevige persoonlijkheidsstoornis. De pleegmoeder zou manipulatief zijn, haar man zou zijn agressie niet kunnen beheersen en behoefte hebben aan macht en controle.
Daarbij zouden ze elkaars ziektebeeld versterken. Op momenten dat de pleegmoeder de opvoeding van de kinderen niet aankon, belde ze haar man. Om zijn echtgenote te helpen, ging de pleegvader dan de kinderen ‘straffen’. Dat werd steeds extremer. Het toen 10-jarige pleegmeisje werd met een ketting vastgezet en opgesloten in een kooi, ook kreeg ze nauwelijks te eten en drinken.
Het meisje woog nog maar 19,5 kilo toen zij in mei 2024 zwaargewond in het ziekenhuis belandde. Omdat de verdachten volgens de deskundigen onvoldoende zelfinzicht tonen over hun rol in het gebeurde, adviseren zij een behandeling in een tbs-kliniek.
De curator van het pleegmeisje beschreef vrijdag op zitting hoe zij er nu aan toe is, omdat het meisje zelf, door het opgelopen hersenletsel, niet meer kan spreken. Op haar hele lichaam heeft ze zichtbare littekens, ze heeft veel pijn aan haar gewrichten. ‘Ze is angstig en heeft depressieve momenten. Door haar trauma is ze zo wantrouwend geworden tegen de buitenwereld, dat ze bijvoorbeeld niet in een taxi vervoerd kan worden.’
‘Jullie monsters, nu zijn er geen mensen van jeugdbescherming en pleegzorg die jullie kunnen beschermen’, beet de biologische moeder van het pleegmeisje daarna de twee verdachten toe, toen ze gebruikmaakte van haar spreekrecht. ‘Jullie hebben het leven van mijn kinderen kapotgemaakt.’ Ze merkte op dat alle bij het gezin mishandelde kinderen van kleur zijn. Het enige ‘witte’ pleegkind dat in het gezin verbleef, is niet mishandeld.
Ook de moeder van de twee broertjes die eerder in het gezin verbleven, denkt dat hun Syrische afkomst heeft meegespeeld in de mishandeling. De twee jongens verklaarden dat ze er moesten slapen in de douche en naakt in het hondenhok moesten staan. De jongste kreeg een frikandel in de mond geduwd, terwijl hij geen varkensvlees eet. Ze kregen slaag, bijvoorbeeld als ze een taalfout maakten.
Het stel meldde zich in 2015 bij een pleegzorgorganisatie. Volgens de officier van justitie hebben zij gelogen bij de screening. ‘Zij hebben toen niet verteld dat zij grote schulden hadden en dat de moeder depressieve klachten had.’
De twee verdachten wilden niet reageren op de strafeis. Dinsdag komen hun advocaten aan het woord.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant