Nieuwe muziek De Iraans-Nederlandse Sevdaliza bekroont het internationale succes van haar single ‘Alibi’ met een album vol Latijns-Amerikaanse invloeden. Ook werkte ze met vocalisten uit deze regio, zoals wereldster Karol G uit Colombia en de Braziliaanse Irmãs de Pau. We horen dansritmes als reggaeton, samba, baile- funk. Fel maar soms vlak.
Sevdaliza
Heroina
Wie is de meest beluisterde Nederlandse popster van dit moment? Joost? Frenna, of toch Roxy Dekker? Vergeleken bij de ongeveer twee miljoen streams die deze artiesten maandelijks halen, is er één nog populairder. Een zangeres die wereldwijd meer dan twaalf miljoen luisteraars per maand haalt, met een naam die niet voor iedere Nederlander bekend is. Sevdaliza (38), geboren in Teheran, opgegroeid in Rotterdam, heeft een internationale carrière met gestaag groeiende aanhang, in Europa, Noord- en Zuid-Amerika.
Sevda Alizadeh maakte na tien jaar musiceren zo’n twee jaar geleden een grote stap, van geliefd werd ze megapopulair. Daar ging een muzikale verandering aan vooraf: van experimenteel en onderzoekend, naar Zuid-Amerikaans georiënteerd, met straffe ritmes en vurige zangpartijen.
De ommekeer kreeg zijn beslag met de stomende superhit ‘Alibi’. Hier geen snelle ritmes maar juist traag uitgesmeerde opwinding, omlijst door dramatische koorzang en mooi samenvloeiende stemmen, van Sevdaliza met de Franse zangeres Yseult en de Braziliaanse dragqueen-vocalist Pabllo Vittar, in het Frans, Engels, Spaans, Portugees. Hoe avontuurlijk ook, de single werd meer dan 600 miljoen keer beluisterd en bracht haar in de Amerikaanse hitparade.
De minimalistische instrumentaties – gemaakt met producer Mathias Janmaat – van ‘Alibi’ hoor je ook in andere liedjes van het nieuwe, derde album Heroina. Veel nummers leunen op een frame van felle drumklappen, met daaromheen diepe bassynths, soms doorsneden door keyboarddeuntjes. Er is hemelse koorzang die een religieuze lading geeft, terwijl Sevdaliza’s eigen stem sterk en schel klinkt.
De ritmes van elektronische drums en percussie zijn het opvallendst op dit album. Net zoals Sevdaliza hier samenwerkt met vocalisten uit verschillende Zuid-Amerikaanse landen (Karol G uit Colombia, Irmãs de Pau uit Brazilië, de Argentijnse Mechi Pieretti), zo zijn de ritmepatronen ontleend aan allerlei Zuid-Amerikaanse dansritmes: van reggaeton tot samba en baile-funk.
Toch is Heroina voor liefhebbers van Sevdaliza’s vorige, nogal introverte album Shabrang (2020) een grote stap. Nu draait haar stijl om het opzwepen van de luisteraar. Soms gaan de prikkelende ritmes ten koste van een interessante melodie, bijvoorbeeld in de nogal vlakke nummers ‘Messiah’ en ‘Stripper’.
Sevdaliza heeft een antenne voor gebeurtenissen en trends. Zo maakte ze in 2023 de AI-tool ‘Dahlia’ (waardoor liefhebbers haar stem konden gebruiken). En ze zong in 2022 het lied ‘Woman Life Freedom’ nadat Mahsa Amini in Iran door politiegeweld om het leven was gekomen.
Het vorige album hintte nog naar haar Iraanse achtergrond – want vernoemd naar het mythologische paard Shabrang Behzād – maar haar antenne leidde Sevdaliza nu naar Zuid-Amerika, waar ze inspiratie vond voor haar muziekkoers.
Topstukken zijn het rustige ‘Postergirl’ en ‘Oxytocina’, vernoemd naar ‘knuffelhormoon’ oxytocine dat wordt aangemaakt bij bevallingen (misschien een verwijzing naar een recente miskraam waar ze openhartig over was). Liedjes die geen dansvloer-euforie nastreven blijken het aantrekkelijkst.
Hester Carvalho
Olivia Vermeulen & Jan Philip Schulze
In Heaven
Nee, er is niets aan de hand met de cd-speler of streamingdienst wanneer je een dof geruis uit de luidsprekers hoort bij het luisteren van In Heaven, het nieuwe album van mezzo Olivia Vermeulen en pianist Jan Philip Schulze. Het geluid komt tot ons via de Perseverance, het NASA-voertuig dat de planeet Mars verkent. Hierna doet een verstilde piano zijn intrede en begint de klassieke mezzo Vermeulen aan een slowmotionvertolking van David Bowie’s hitsong Life on Mars.
En daarna… Pardon? Rewind, zullen sommige klassieke liefhebbers denken. David Bowie? Ja. Evenals hun twee mooie eerdere albums Dirty Minds (over seks) en Hello Darkness (over de dood) kijken Vermeulen en Schulze niet op een genre meer of minder. En dat hoeft ook niet, want haar sensuele en soepele stem kan alles.
En dus tref je op In Heaven een mozaïek aan muziek aan. Er is ruimte voor de romantische bespiegelingen op hemel en heelal door klassieke grootheden als Schubert, Brahms, Wolf, Mahler en Schumann. En behalve deze 19de-eeuwse mannen, die al sinds lang hemelen, zijn er ook de vrouwelijke stemmen en de eigentijdse.
De ondertitel luidt Songs for a trip to space en het universum mengt zich met enige regelmaat in de muziek: geluiden opgevangen door NASA. De ruimte is, vertelde natuurkundige Robbert Dijkgraaf me eens, een concertgebouw die ons ‘muziek’ stuurt die al sinds de oerknal onderweg is. Dit terzijde. Vermeulen en Schulze hebben het thema In Heaven breed opgevat. Het gaat niet alleen om sterrenhemel, heelal of hiernamaals, maar evengoed het in hogere sferen zijn door drugs (Grace Slicks ‘White Rabbit’) of drank (Augusta Holmès’ ‘Le vin’).
Bovendien brengen beide musici het repertoire zo goed in stijl, met geweldige en vindingrijke instrumentaties. Bowie, Slick, Shel Silversteins ‘Ballad of Lucy Jordan’, en – mijn persoonlijke favoriet – Monty Pythons ‘Galaxy Song’ zijn in alles gewoon popmuziek gebleven. Binnen het geheel van de 23 nummers kon ik me weleens ietwat verloren voelen, alsof de Star Trek Enterprise je van de ene naar de andere planeet beamt. Als luisteraar moet je snel schakelen tussen verschillende klankwerelden. Maar daar word je voor beloond– zoals ook bij Dirty Minds en Hello Darkness – met een album, rijk aan zowel muzikale als literaire inhoud, gevuld met duistere raadsels maar evengoed lichtvoetige humor. En het is niet zo slecht je oog en oor af en toe even te richten op het wonderlijke heelal, schreef Monty Pythons voorman Eric Idle: „Cause it’s bugger all down here on Earth.” Behalve de muziek dan.
In Heaven is dinsdagavond 11 november live te horen in de Kleine Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam. Info: concertgebouw.nl
Joost Galema
De rapper uit Pompano Beach, Florida, blijft ondanks zijn chaotische publieke optredens van de afgelopen tijd (vaak dronken of knetterstoned) opvallend scherp op plaat. Just Getting Started klinkt productioneel strak en coherent en zit boordevol hits (‘All Black Rolex’, ‘Imma Shoot’), met bijdrages van o.a. Pharrell Williams en Chance the Rapper. Je moet wel even door het typische Florida Soundcloud rapgemompel heen, maar dan openbaart zich een volwassenere flow, die nét niet op beat maar melodieus wel ijzersterk is. (Jonasz Dekkers)
De titel van het derde album van de populaire, gevoelige Britse rapper Dave verwijst naar het bijbelse verhaal over Koning David die zijn vader troost met harpspel. Het is een prachtig sober geheel met tikkende percussie en lome beats. ‘No Weapons’ lijkt te troosten maar heeft een gruwelijke tekst. Sociale woede is het thema van het album, zoals in de woorden ‘White people mistreatin’ locals’ (een nummer over Barbados). Hij zingt met James Blake en zangeres Tems. Uiteindelijk stelt hij zich in het titelnummer de vraag: wat voor bijdrage levert hij zelf, voor de volgende generatie? (HC)
Je kunt talloze woorden loslaten op de muziek van Johann Sebastian Bach en de uitvoerders ervan, en dan nog steeds tekortschieten. Daarom stel ik mezelf altijd maar de vraag: doet wat ik hoor recht aan het wonder Bach? De manier waarop pianist en componist Francesco Tristano zijn weg zoekt door de Toccata’s doet dat zeker. (JG)
Vitale tachtiger Mavis Staples, uit Amerika, maakt na zes jaar een nieuw album met coverversies van liedjes van onder anderen Tom Waits, Leonard Cohen, Curtis Mayfield. De uitvoeringen kregen de bekende orgels en blazers. Maar Staples’ boodschap spreekt zowel uit de gekozen nummers als uit de toon van haar woorden. Ze zingt ruig en geïnspireerd, vooral in Mayfields ‘We Gotta Have Peace’. (HC)
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Het laatste boekennieuws met onze recensies de interessantste artikelen en interviews
Source: NRC