Zijn schaterlach slaat om in een hoestbui, toch neemt Matthijs den Eilander nog een hijsje. Hij is, constateert hij, waarschijnlijk de enige Nederlander op dit Amsterdamse terras. De locals zullen de wiet te duur vinden. „Het zijn toeristenprijzen.” Maar de joint tussen zijn vingers is werkelijk van topkwaliteit. „White widow. De beste van de stad.”
Zijn twee Schotse tafelgenoten knikken. De man met de rossige baard vertelt dat-ie al zo’n beetje de hele menukaart heeft gerookt. Vier dagen zijn ze in Amsterdam. Zijn vapende vriendin wijst naar het geelblauwe logo van The Bulldog: „For the culture.” Weer buldert hun gelach over de gracht.
Hier, op de Oudezijds Voorburgwal 90, opende in 1975 de allereerste coffeeshop ter wereld. Vanuit de vochtige kelder van een seksbioscoop verkocht twintiger Henk de Vries, jongen van de Zeedijk, stiekem cannabis. Het moest een nieuw soort ontmoetingsplek worden, een huiskamer met de geur van verse koffie en een vleugje wiet. Het was het jaar voordat de Opiumwet zou worden gewijzigd. Hij noemde zijn zaak The Bulldog, naar zijn hond Joris. Want bulldogs zijn iconisch. Sterk, rebels, loyaal en authentiek
Iconisch werd The Bulldog inderdaad: De Vries bouwde zijn kelderproject uit tot een imperium met vijf coffeeshops, drie cafés, een loungebar, een hotel en souvenirwinkels. Hij opende ook locaties in het buitenland en reist nu veelvuldig heen en weer. Volgende maand bestaat The Bulldog vijftig jaar. Zijn vermogen verdiende Henk de Vries balancerend op het randje van de boven- en de onderwereld. Want al die tijd bleef het Nederlandse softdrugsbeleid een paradox: coffeeshops zijn legaal, hun aanvoer niet.
Toen Netflix vorig jaar bekendmaakte dat ze een „extravagant misdaaddrama” gingen opnemen „in het hart van de Amsterdamse cannabisscene”, ging er bij Henk de Vries een alarmbel rinkelen. Helemaal, vertelt hij telefonisch vanuit zijn resort op Bali, toen er filmploegen verschenen vlak bij zijn geboortegrond en villa in Vinkeveen. De hoofdpersoon, las hij, zou een relatie hebben met een popdiva. Net als hij. „Alle puzzelstukjes samen gaven me het gevoel: dit gaat over mij en mijn bedrijf.”
Hij bedacht iets. Deze zomer verscheen Henk de Vries: The Bulldog. De man, De mythe. Een biografie. Niet om een heldenverhaal te vertellen, „maar zodat ik niet als Pipo de Clown zou worden geportretteerd”. Hij wilde niet, zegt De Vries, dat er later een versie van hem zou bestaan die bedacht was in een writersroom. Gelukkig had hij zich vergist. Zodra de serie online stond, keek hij de eerste vijf afleveringen. Conclusie: „Leuk, een paar beelden herken ik. Maar verder is ’t fictie.”
Al in de eerste minuten van de eerste aflevering wordt duidelijk dat het met de Netflix-versie van de coffeeshopbaas niet best afloopt. Waar Jack van Doorn (Jacob Derwig) verstrikt raakt in een weergaloze vechtscheiding en zijn ‘Amsterdam empire’ instort, verkoopt Henk de Vries vanuit Bali, Rome en Ibiza nog steeds dezelfde droom. De bulldog, schrijft hij in zijn biografie, is hem altijd blijven inspireren. „Hart open, kop omhoog.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC