Feyenoord, Go Ahead Eagles, FC Utrecht en AZ spelen donderdag cruciale duels in de Europese toernooien. Welke verhalen schuilen er achter die wedstrijden? Over de magie van een uur, Mozartkugeln, Farioli en Kimberley Vogel.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Of de Volkskrant in het stukje wil zetten dat André Stelder, zijn vrouw Sonja en het bevriende stel Hannes en Anouk maandag de eersten waren die met de auto en de rood-gele vlag van Go Ahead Eagles door het centrum van Salzburg reden. Het was een prachtig gezicht. ‘Ja, heb je dat opgeschreven?’
Er voltrekt zich deze week een ware volksverhuizing van provinciestad Deventer naar Salzburg in Oostenrijk, waar donderdag mogelijk tegen de 4.000 supporters van Go Ahead in de Red Bull Arena zullen zitten. Het stadion is zelden uitverkocht, zodat ook menigeen zonder kaartje zijn kans waagt.
Bijna 2.400 supporters zijn er sowieso samen in het aangewezen vak, en dan nog eens rond de 750 op de eretribune. Tel daarbij al die losse supporters op, gewoon, met een aangeschaft kaartje via platforms als Viagogo, of vertrokken op de bonnefooi, met de hoop een plaatsbewijs te kopen aan de kassa. Ze zijn met de trein, met bussen, met de auto en sommigen met het vliegtuig.
Stelder en co bezoeken de hoogste berg rond Salzburg, vermoedelijk met de kabelbaan. Ze drinken en eten in de Altstadt. Ze hebben al een goede Ierse pub gevonden.
Of ze ook iets met Mozart doen, in de geboortestad van de beroemde componist? ‘We eten Mozartkugeln’, zegt Sonja Stelder, verwijzend naar de plaatselijke lekkernij met pure chocola, gewikkeld om onder meer marsepein, hazelnoot en pistache. Salzburg is een mooie bestemming, en mede daarom zo populair onder de supporters. Er is dus voldoende plaats in het stadion. Het is een historische stad, met goede cafés en restaurants. De sfeer is gezellig te noemen.
En opeens is het nog spannend ook. De verwachting was dat Go Ahead als verrassende bekerwinnaar van Nederland in de marge zou eindigen, in de competitiefase van de Europa League met 36 clubs. ‘We zien wel waar we eindigen met ons kleine kutclubje’, zei Stelder telkens.
‘Maar we hebben gewonnen van Panathinaikos en van Aston Villa. We willen nu wel zien wat er nog meer mogelijk is. De wedstrijd tegen Aston Villa beschouw ik als het hoogtepunt van de vijftig jaar dat ik supporter ben, en ik ging vanaf mijn 5de mee aan de hand van mijn vader. Het was ongelooflijk. Ik reed op de fiets naar huis en heb alleen maar gezongen als een kind, in de stromende regen.’ Stelder en de anderen hebben een week vrij, om optimaal te genieten van Salzburg-uit. ‘We laten zien waarin een kleine club groot kan zijn.’
De Italiaanse trainer Francesco Farioli is met FC Porto terug op de plaats waar het een half jaar geleden misging. Ajax was soeverein koploper in de eredivisie, een volstrekt onverwachte titel was aanstaande, toen de ploeg op Paaszondag verloor in Utrecht, van FC Utrecht dus, donderdag de tegenstander van FC Porto in de Europa League.
Redelijk begonnen destijds, met Ajax in Utrecht, kansen gekregen, een beetje pech gehad, en daarop verloren. Niet zomaar verloren, maar met 4-0. Nee, echte paniek was er niet. Terwijl Ron Jans zich liet fêteren door supporters, zei Farioli: ‘Als we gewoon doorgaan na een overwinning, moeten we dat ook doen na een nederlaag.’
Er was nog weinig aan de hand, volgens hem. Hij had de spelersgroep sowieso min of meer verboden om openlijk over het kampioenschap te praten, hoewel de buitenwereld dat volop deed. PSV was immers nauwelijks bekomen van een zeldzame inzinking, terwijl Ajax juist een opmars had beleefd. Ajax diende na Utrecht-uit nog maximaal zeven punten te halen uit vier resterende duels, waarvan drie thuis, maar dat lukte niet. Gelijk tegen Sparta, verloren van NEC, gelijk tegen Groningen, gewonnen van FC Twente.
PSV werd alsnog kampioen en Farioli vertrok, omdat Ajax niet wilde voldoen aan zijn eisen voor verdere professionalisering en omdat de club aanvallender wilde voetballen dan hij deed. Dat leverde onder de supporters talloze bedroefde gezichten op, omdat de Italiaan sympathie wekte met zijn verschijning, zijn taalgebruik en zijn on-Nederlandse benadering.
Hij liet Ajax voetballen naar de kwaliteiten van de spelersgroep, zonder telkens te verwijzen naar de roemruchte geschiedenis met mondiaal geprezen aanvallers. Farioli trok verder, op zijn tocht door het Europese voetbal. Met FC Porto staat hij vooralsnog bovenaan in de Portugese competitie en in de Europa League zijn twee van de drie wedstrijden gewonnen. FC Utrecht heeft nog geen enkel punt en dient te winnen om nog serieus mee te doen.
Ja, Farioli wordt veel bevraagd tijdens zijn kortstondige terugkeer naar Nederland, maar hij wilde in de aanloop naar het duel met FC Utrecht niet te veel over Ajax praten, omdat hij dat momenteel niet relevant vindt en de huidige staf van Ajax ongestoord zijn werk wil laten doen. Dat is al moeilijk genoeg. Wie weet heeft hij woensdag na 20.00 uur toch iets verteld over Ajax, want Porto gaf een late persconferentie, na een training in Portugal. Vragen over Ajax zijn onvermijdelijk.
Van de uitspraken van de dit jaar overleden Leo Beenhakker staat de quote na VfB Stuttgart-Feyenoord uit 1998 in de top 3. ‘Haben Sie eine Stunde?’, stelde hij met zijn typische intonatie als wedervraag aan een Duitse verslaggever die wilde weten wat er schortte aan het Duitse voetbal. Feyenoord had gewonnen in de Uefa Cup, met bij vlagen superieur voetbal. Het stond bij rust al 1-3, tevens de eindstand.
Feyenoord voetbalt donderdag, ruim 27 jaar later, opnieuw in Stuttgart, nu in de Europa League. Patrick Paauwe, middenvelder van toen, herinnert zich de wedstrijd: ‘We hadden veel controle over het spel. Het was echt een goede uitslag.’
Paauwe (49) was destijds een jonge, talentvolle voetballer, die vijf keer het Nederlands elftal haalde. Tegenwoordig is hij hovenier. Heerlijk, buiten werken. Maar hij vindt het helemaal niet erg als ze hem bellen over een wedstrijd van vroeger. ‘Er is niets mis mee om aan het verleden herinnerd te worden.’
Het was inderdaad een uitstekende wedstrijd, destijds in Duitsland. Daarvan getuigen de oude beelden. Hans Kraay, de vader, zei als analist bij de NOS tijdens de rust tegen de piepjonge verslaggever Toine van Peperstraten dat Feyenoord voor het eerst in lange tijd een internationale topwedstrijd speelde.
Trainer Leo Beenhakker kneedde een kampioensploeg, naar later bleek. In zekere zin valt er een parallel te trekken met nu, al zijn tijden nooit helemaal te vergelijken. Ook het Feyenoord van nu is een ploeg in opbouw, waarbij de trainer, Robin van Persie, de kampioensaspiraties hardop uitspreekt.
Misschien pakte de uitschakeling destijds achteraf gezien gunstig uit, want Feyenoord stoomde op naar de titel met spelers als Peter van Vossen, Jerzy Dudek, Jean-Paul van Gastel, Patrick Paauwe, Paul Bosvelt, Bert Konterman, Kees van Wonderen, Julio Cruz en Bonaventure Kalou.
Stond daar uitschakeling? Ja, die voltrok zich alsnog. De verslaggevers oordeelden in Stuttgart dat het pleit was beslecht, na die eerste wedstrijd. De spelers hadden nog zo hun twijfels. Het blijft voetbal, oordeelde Beenhakker, ondanks zijn kritische wedervraag aan de Duitsers. ‘Het blijven Duitsers’, oordeelde Van Gastel, die met een fraai schot de eerste treffer maakte. Twee weken later verloor Feyenoord thuis met 3-0 en was dus alsnog uitgeschakeld. Het bleven inderdaad Duitsers.
Paauwe: ‘We kwamen snel achter, en dat ging in het hoofd zitten. Na zo’n goal moet je als ploeg met een antwoord komen, maar steeds meer was het gevoel, ook bij het publiek: het zal toch niet? De fatale derde treffer viel in de laatste minuut. Wie weet, hebben we door die uitschakeling uiteindelijk meer bereikt.
‘Eerst wonnen we het kampioenschap in dat seizoen 1998-1999, en later met wat aanvulling van andere spelers en met een andere trainer (Bert van Marwijk) de Uefa Cup (2002). We lieten zien waartoe we in staat waren. Door een nederlaag als tegen Stuttgart leerden we beseffen dat je altijd moet blijven werken en focussen. Er ontstond iets moois tussen spelers, mede door de afwisseling van teleurstellingen en het gevoel hoe het is om te winnen.’
Kimberley Vogel omschrijft Crystal Palace als een familieclub. Gezellig, met een klein trainingscomplex. Iedereen komt elkaar telkens weer tegen. Maar Kimberley Vogel, wie is dat? Wat weet zij van Crystal Palace, donderdag tegenstander van AZ in de Conference League? Nou, de 28-jarige Nederlandse is ‘media relations manager’ van de club uit de Premier League. Ze regelt alle interviews met spelers en nog veel meer.
Hoe dat zo gekomen is, dat ze in Selhurst Park verzeild raakte? Ambitie, onder meer. Liefde voor voetbal, voor Engels voetbal met name. Ze werkte al bij de ‘coaching academy’ van Ajax en bij zaakwaarnemer Guido Albers van kantoor Players United. Ze studeerde in Liverpool, haalde een master en deed ervaring op als gastvrouw bij Liverpool. Sterker nog: ze werkte korte tijd gelijktijdig voor de rivalen Liverpool en Everton, waarover ze met een collega die hetzelfde deed, grappen maakte: ‘Nee, we zullen niets vertellen aan anderen.’
Ze was een tijdlang werkzaam voor de spelersvakbond PFA, waar ze samen met anderen jeugdig, vrouwelijk elan bracht, en behaalde haar licentie ‘player care’, een functie om nieuwe spelers bij clubs te helpen bij allerlei zaken, zoals huisvesting en scholen voor kinderen.
Op die functie solliciteerde ze bij Palace, maar ze kwam terecht op de afdeling van de media. Ze startte met haar baan in 2023, een paar weken voor het ontslag van trainer Patrick Vieira. Het is altijd druk en opwindend, met een snelle opeenvolging van wedstrijden. ‘Trainer Oliver Glasner heeft hier een winnaarsmentaliteit gebracht. We hebben in een paar maanden bijvoorbeeld al drie keer gewonnen van Liverpool, voor het Community Shield, in de competitie en voor de Carabao Cup.’
Crystal Palace speelt voor het eerst in de geschiedenis in de Europa Cup. Eerst was de club nog uitgesloten, omdat de eigenaar dezelfde is als die van Olympique Lyon, en de Uefa waakt voor een oneerlijke competitie. Palace stapte naar de internationale sportrechtbank CAS en mocht na een maanden voortslepende zaak uiteindelijk meedoen aan de Conference League in plaats van de Europa League.
Vogel vindt het leuk dat Nederlanders op bezoek komen. ‘Dat voelt vertrouwd.’ In zekere zin zit Palace in dezelfde positie als AZ. Brandend van ambitie, maar elk jaar vertrekt de beste speler, of het nu Michael Olise (Bayern München) is of Eberechi Eze (Arsenal). Bijna was verdediger Marc Guéhi kort voor de start van dit seizoen vertrokken naar Liverpool, maar hij bleef vooralsnog.
Voor wie ze de meeste verzoeken krijgt? ‘Voor Guéhi, voor onze doelman Dean Henderson en voor Jean-Philippe Mateta, die gedeeld tweede staat op de topschutterslijst van de Premier League. Alleen Erling Haaland scoorde vaker.’ AZ is gewaarschuwd, voor zover dat nog niet was gebeurd.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant