Verenigde Staten In de arme en diep Republikeinse staat West Virginia zijn veel mensen afhankelijk van voedselbonnen. Door de aanhoudende sluiting van de federale overheid valt die hulp stil, maar de regering-Trump talmt met hervatting. „We koken met wat we nog hebben.”
Chad Akers van Hungry Lambs tussen zijn voorraden voedselhulp.
Chad Akers wijst naar een pallet met ingeblikte groene bonen. De honderden blikken waren bedoeld voor Thanksgiving, eind deze maand. We proberen, zegt de coördinator van voedselbank Hungry Lambs, „elk jaar een zo echt mogelijk Thanksgiving-diner samen te stellen, met kalkoen en bonen”. Maar de pallet werd deze week al aangebroken. „We moesten mensen voeden.”
Vanuit een grijze loods langs een onverharde weg hielp Hungry Lambs in Logan, een stadje in het zuiden van de staat West Virginia, jarenlang elke twee weken circa vijftig à zestig gezinnen aan eten. Maar toen de organisatie deze week een drive-in voedselbank organiseerde, kwamen er vijfhonderd families op af. Eerder kreeg Akers zo’n vijf nieuwe hulpverzoeken per maand, nu zijn dat er twintig per dag, veelal van werkende mensen.
De shutdown van de Amerikaanse overheid, die deze week een recordlengte van meer dan 35 dagen bereikte, kent vele gevolgen. Van verder verstoorde politieke verhoudingen in Washington tot honderden geschrapte vluchten, omdat onbetaalde luchtverkeersleiders thuis blijven. Maar voor niemand zijn de gevolgen zo groot als voor de 42 miljoen Amerikanen wiens voedselbonnen (SNAP) deze maand niet, of vertraagd, uitgekeerd worden.
Ze hebben honger of dreigen dat te krijgen. Ze moeten kiezen tussen het voeden van hun kinderen en het verwarmen van hun huis, tussen het kopen van noodzakelijke medicijnen of een volle maag. En ze weten niet wanneer ze wél weer eten kunnen kopen.
Het is, zegt de 76-jarige Charles Pearson, „overleven”. Hij heeft geen pensioen en geen inkomen en „kan niet meer werken”, dus is hij voor voedsel afhankelijk van SNAP. Uit zijn portemonnee haalt hij een groene betaalpas. Daar krijgt hij elke maand van de federale overheid 126 dollar op gestort om eten mee te kopen. Te weinig om de maand mee door te komen, maar hij weet precies op welke dag hij bij welke kerk of organisatie moet zijn voor een gratis maaltijd of tas met voedsel. „Ik ben een overlever.”
Hij zit in het kantoortje van Sharon Mulcahy, coördinator van een lokale organisatie die mensen helpt af te kicken en hun leven weer op de rit te krijgen. Ze is daarmee een spil in een gemeenschap die al jaren geteisterd wordt door een epidemie van verslavende pijnstillers en drugs als fentanyl. Haar telefoon gaat onophoudelijk, tot ze voor NRC zelf iemand belt: een alleenstaande moeder, die niet met haar naam in de krant wil.
„Voor mij is er dit jaar geen Thanksgiving”, zegt ze. Sinds vier maanden ontving ze SNAP, want ze stopte met werken om weer te gaan studeren en in de verslavingszorg te gaan werken. Met die studie is ze nu gestopt en ze doet diensten in de ouderenzorg. „Anders kan ik niet eten.”
Sharon Mulcahy biedt bijstand aan inwoners, van wie velen kampen met verslavingen.
Ze rekent voor. Met haar werk verdient ze elke maand 1.000 dollar. Ze betaalt 700 dollar aan huur, 200 aan elektriciteit, 100 voor internet („hier in de bergen is amper verbinding”) en 60 voor water. De 480 dollar die ze maandelijks van SNAP krijgt is voldoende om samen met haar zoontje van tien circa drie weken van te eten. En de laatste week van de maand? „Dan koken we met wat we nog over hebben.” De afgelopen week aten zij en haar zoontje alleen boterhammen. „Ik zal mijn kind nooit laten verhongeren.”
SNAP is een landelijk programma, maar ontstond in de bergen van West Virginia. Rondom Logan zag John F. Kennedy tijdens de presidentsverkiezingen van 1960 een verpletterende armoede die hij, afkomstig uit de welvarende bovenlaag, niet had gekend en nooit meer zou vergeten. De hongerige gezinnen die er in houten krotten woonden, zonder elektriciteit en stromend water, inspireerden hem tot een „oorlog tegen armoede”. Zijn campagnebelofte om hen te voeden met „onze overvloed aan voedsel” maakte hij al op zijn tweede dag in het Witte Huis waar, toen hij een presidentieel decreet tekende dat de overheid beval de voedselhulp aan arme Amerikanen op te voeren.
Logan, waar circa de helft van de bevolking van voedselhulp afhankelijk is.
In het armoedige zuiden van West Virginia begon kort daarop een experiment. De armsten kregen er voortaan voedselbonnen die ze zelf konden uitgeven in supermarkten. Dat was zo’n succes dat Kennedy’s opvolger Lyndon B. Johnson het drie jaar later tot landelijk beleid maakte. Destijds stemde West Virginia nog Democratisch, in deze eeuw geldt de staat als diep-Republikeins: Trump kreeg er vorig jaar 70 procent van de stemmen.
Ruim een halve eeuw na de lancering van SNAP zijn de armoede en honger niet verdwenen. Zeker niet in West Virginia, waar het gemiddelde inkomen tot het laagste van het land behoort en het armoedecijfer tot het hoogste. Een kwart van de kinderen leeft in armoede, één op de vijf heeft honger. Achter zulke gemiddelden gaan grote regionale verschillen schuil. In het zuiden leeft zeker één op de drie inwoners in armoede. „Hier in Logan is meer dan de helft van de mensen afhankelijk van steun”, zegt Sharon Mulcahy.
De armoede is er diep. Er zijn huizen zonder stromend water, zonder riolering en zonder mobiel bereik. Toch ging het in de decennia nadat Kennedy kwam, zag en handelde, best aardig met het stadje. „Maar jongeren trekken weg en veel banen in de kolenindustrie zijn de afgelopen decennia verdwenen”, vertelt Akers van voedselbank Hungry Lambs. Dat gebeurt nog steeds: deze zomer sloten meerdere mijnen rondom Logan, waardoor honderden mensen hun werk verloren. „Het is niet meer zoals het was.”
Plastic tasjes met lang houdbare voedselproducten.
Niet zelden bellen die mensen vervolgens Mulcahy om hulp. Ze vragen niet om veel. Ook de kinderen niet. „Toen ik kind was vroeg ik met Kerstmis om speelgoed. In ons kerstproject vragen ze vaak om hygiëneproducten.” Voor dit jaar hebben zich al veertig families aangemeld voor dat steunproject, meer dan twee keer zoveel als vorig jaar.
De meeste kinderen rondom het stadje worden niet opgevoed door hun ouders, vertelt ze, maar door hun grootouders. „Want die ouders zitten gevangen, zijn de voogdij verloren of zijn overleden aan een overdosis.” Die grootouders moeten nu kiezen tussen het „kopen van hun medicijnen of het voeden van hun kleinkinderen”.
De coronapandemie verergerde de problemen in Logan. Kinderen die op school drie maaltijden per dag kregen kwamen thuis te zitten. Daar zagen ze geregeld, zegt Mulcahy, dat hun ouders geen pijn of honger voelden door de pillen die ze namen. Sindsdien ziet ze soms kinderen van amper tien jaar oud die verslaafd zijn aan fentanyl of pijnstillers. Verslaafden die nieuw bij haar organisatie komen, vertellen soms dat ze al vier dagen niet hebben gegeten.
In zijn loods aan de rand van het stadje laat Akers zijn handen over dozen met ‘mac and cheese’, ingeblikte tomaten en melkpoeder gaan. De schappen zijn nog maar half gevuld, te weinig om voedselpakketten van samen te stellen. Maar hij heeft goede hoop deze week nog een levering voedsel te krijgen, zodat er een nieuwe voedselbank georganiseerd kan worden. Daarbij helpen de miljoenen dollars die gouverneur Patrick Morrisey vorige week vrijmaakte voor de honderden voedselbanken in de staat, zegt hij. De Republikein mobiliseerde ook de Nationale Garde om voedsel naar die banken te distribueren.
Met zulke acties helpen gouverneurs van tal van staten om monden te voeden die de federale overheid leeg laat. Een federale rechter beval de overheid deze week om SNAP ondanks de shutdown uit te keren. Een dag daarna maakte president Donald Trump daarvan een politiek drukmiddel: pas als de „radicaal-linkse Democraten” de shutdown zouden beëindigen, schreef hij op sociale media, zou het geld worden overgemaakt. Zijn woordvoerder zei nog diezelfde dag dat SNAP hoe dan ook zou worden uitgekeerd, maar wanneer precies is onduidelijk. Zeker is al wel dat het om maar de helft van het normale bedrag zal gaan.
Sommige restaurants in West Virginia serveren ondertussen gratis maaltijden aan kinderen. Twee vrouwen stelden online een enorme lijst op met honderden voedselbanken die overal in de staat zijn opgepopt en waar vaak lange rijen staan. In Facebook-groepen wijzen mensen elkaar op voedselbanken die spontaan geopend zijn. „Iedereen helpt iedereen”, zegt de alleenstaande moeder. Zo koken haar buren soms „grote maaltijden”. Charles Pearson prijst de kerken waar hij terecht kan.
„We zijn vergeten en worden niet gezien”, zegt Sharon Mulcahy over haar streek. „Daarom moeten we het zelf doen.”
Chad Akers van voedselbank Hungry Lambs in West Virginia bij een voorraad diepvrieskalkoenen voor Thanksgiving, later deze maand.
Uitzicht op Logan.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Volg de laatste politieke ontwikkelingen in de VS op de voet
Source: NRC