Op het Amsterdamse Imagine Film Festival zijn nu acht virtualrealityfilms te zien, waarbij kijkers transformeren in actieve deelnemers. Zoals bij Dark Rooms, waarin je ook wordt uitgenodigd na te denken over je eigen seksuele verlangens.
De ruimte waarin het virtualrealityprogramma van het Imagine Fantastic Film Festival zich afspeelt, voelt aan als een portaal naar een andere dimensie. En dat is het in wezen ook, want dankzij een VR-bril en koptelefoon kun je hier verdwijnen in wel acht verschillende, alternatieve en soms behoorlijk uitzinnige werelden.
Virtualrealityfilms, films die gemaakt zijn om met een VR-bril op te kijken, duiken steeds vaker op bij filmfestivals. In de zoektocht naar de immersiefste filmervaring, waarbij je je volledig kunt onderdompelen in het verhaal, lijkt de virtuele realiteit de logische volgende stap. Waar je in de bioscoopzaal als passieve kijker naar het filmdoek kijkt, verandert VR de kijker in een actieve deelnemer die zich midden in de actie bevindt.
Deze transformatie is duidelijk voelbaar in het VR-programma van het Imagine Film Festival in Amsterdam, dat de toepasselijke titel Rites of Passage heeft, ‘overgangsrituelen’: een verwijzing naar de klassiekers Alice in Wonderland en The Matrix, waarin de hoofdpersonages een reis door een andere realiteit maken.
De acht VR-films die dit jaar op het festival te zien zijn, bieden onder meer horror, fantasie, mythologie en diepe, psychologische introspectie. De films duren tussen de 20 en 45 minuten en beloven de deelnemer ‘bovenaardse’ en ultiem persoonlijke ervaringen. Makers uit Denemarken, Duitsland, Taiwan, IJsland, de Verenigde Staten en Frankrijk presenteren hier hun films. Ook drie Nederlandse makers zijn er vertegenwoordigd.
Zo’n Nederlandse VR-film is het 23 minuten durende Korstmos, gemaakt door Tibor de Jong en Doris Konings. Deze film bekijk je vanuit een draaistoel, vrij om vanuit zittende, roterende positie van alles om je heen te beleven. Korstmos gaat over een man die gevangen zit in obsessieve routines. De film plaatst je midden in zijn uit elkaar vallende werkelijkheid en mentale isolatie; het ene moment loop je door een nachtclub vol naakte dansers, het volgende zink je als een korrel vissenvoer naar de bodem van een tropisch aquarium.
Het verhaal neemt vervolgens een nog surrealistischere wending, wanneer je over een donkere oceaan zweeft en een gigantisch, naakt lijf opdoemt, bedekt met honderden insecten. Dankzij de VR-bril voel je zelf óók de insecten kriebelen. Het is een huiveringwekkende ervaring.
In Rising River, van filmmaker Lois He, word je uitgenodigd zelf bij te dragen aan het verhaal. In een bootje vaar je door de buik van een grote vis. Een vriendelijke stem vraagt je om je onzekerheden te delen door ze hardop uit te spreken in een virtuele schelp. Ongemakkelijk, maar gaandeweg verdwijn je toch helemaal in de magische omgeving en in het persoonlijke gesprek dat je voert met de AI-gegenereerde, therapeutische stem. Het 20 minuten durende gesprek verloopt bij iedereen anders, maar bij deze deelnemer kwamen bepaalde angsten aan bod. De stem hielp zoeken naar de oorzaken van die angsten en bood er ook een andere kijk op. Het is een soort AI-therapiesessie die je bijblijft.
Een van de indrukwekkendste en meest intense VR-ervaringen biedt de film Dark Rooms, van makers Mads Damsbo, Laurits Flensted-Jensen en Anne Sofie Steen Sverdrup. In deze film van veertig minuten, die ook trekken van een VR-game heeft, word je meegenomen naar een ruimte waarin je vrij kunt rondlopen. Daar vertellen drie mensen over de oorsprong van hun diepste seksuele verlangens – van seks in het openbaar tot puppy play. Als deelnemer ga je zelf op zoek naar de details van de fantasieën, door duistere ruimtes te verkennen en door met een zaklamp een personage op te zoeken in een donker bos.
Vanaf het eerste moment is de spanning voelbaar. Je staat in een donkere toiletruimte van een technoclub, waar de sfeer grimmig en zelfs wat ongemakkelijk is. Terwijl je naar iemands seksuele fantasie kijkt, dringt het tot je door dat je daarbij een toeschouwer bent. Even later ben jij juist degene die begluurd wordt door tientallen oplichtende ogen in de bosjes.
Gelukkig word je door de stemmen van de personages rustig door de verhalen geleid. Gaandeweg ga je anders denken over fantasieën die hiervoor nog pervers leken, en leer je de unieke schoonheid te zien van persoonlijke seksuele verlangens. Dark Rooms nodigt je ook uit om op zoek te gaan naar je eigen seksuele verlangens. Ook nadat je de VR-bril hebt afgezet, neem je die uitnodiging mee, de gewone wereld in.
Het Imagine Fantastic Film Festival duurt t/m 9/11.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant