De lezersbrieven! Over zompige kaasstolpjes, een pillenfabriek, bidden op straat, bullshitbanen, leesonvriendelijkheid en luxeproblemen.
Nederland blijft een raar, ondemocratisch land. Ga je stemmen, moet je maar afwachten welke premier er komt. Hetzelfde geldt voor het aanstellen van een burgemeester. Altijd een type dat een beetje boven de partijen staande met meel in de mond praat en op de winkel moet passen. De aanstelling is omgeven door geheime procedures om kandidaten te beschermen – die nogal eens uitlekken om karaktermoord te plegen, zoals nu weer met Esmah Lahlah. Dit onbevredigende ritueel moet met urgentie op de schop.
In Nederland komen leiders niet bovendrijven, ze worden in besloten kring geconstrueerd. Wanneer worden we nu eens een echt democratisch land? Met een gekozen burgemeester, die een eigen programma en visie op de toekomst heeft? Politiek, overwin je burgerangst. Sloop de luiken van dat uitgeleefde huis van Thorbecke en kom uit jullie veilige, vertrouwde, zompige kaasstolpjes. Geniet van de frisse lucht en het nieuwe uitzicht.
Marien van Schijndel, Deventer
Mooi bericht in de Volkskrant: farmaceut bouwt pillenfabriek van 2,6 miljard euro. Het levert werk op voor vijfhonderd mensen op de locatie straks en nu 1.500 banen om het project te bouwen. Kijk, daar word ik nou blij van. Tot ik me afvroeg waar al die arbeidskrachten straks vandaan moeten komen? En wie gaan wonen in de woningen die ernaast komen, onze kinderen? En waar komt de energie voor dit Amerikaanse bedrijf vandaan; was er geen probleem met energieleverantie bij talloze Nederlandse bedrijven?
Waarschijnlijk, troostte ik mezelf, blijft de winst van de productie op onze grond, met onze energie en onze schaarse woningen, gewoon hier in Nederland óf er wordt dit keer wel belasting geheven over de door de farmaceut zuurverdiende gelden. Dat zou mooi zijn; hebben we er ook nog eens wat aan, droomde ik.
Guus Swillens, Wijk bij Duurstede
Vlak voor de verkiezingen, kwam de BBB met een filmpje waarin schande werd gesproken van (islamitisch) bidden op straat. Toen dacht ik al: zijn ze dan ook tegen katholieke processies op straat? Dinsdag 4 oktober op pagina 3 van de Volkskrant: een artikel over bidden en bekeren door evangeliserende christenen op straat in Kampen. Waar is de BBB nu? Ik heb ze, met 1.257 stemmen in Kampen, hier nog niet over gehoord.
Tabe Jorritsma, Oostwold
Wat een zure, op de man gespeelde column van de Peter de Waard over hoogleraren en ‘bullshitbanen’.
Van Ad Vingerhoets had ik nog nooit gehoord, maar één simpele zoekopdracht leert dat hij al sinds 2019 met pensioen is, en dus kan onderzoeken waar hij zin in heeft.
Diezelfde zoekopdracht leert ook dat zijn onderzoek naar populariteit van Top2000-nummers wetenschappelijke bijvangst is. Zijn hoofdonderzoek gaat over de relatie van emoties en stress met gezondheid, de rol van emoties binnen de gezondheidszorg en de omgang daarmee door gezondheidsprofessionals. Daarmee is hij één van de 3.200 ‘nuttige’ hoogleraren.
Ook bij de andere vakgebieden die De Waard op de korrel neemt, had hij misschien eerst wat verhalen van zijn Volkskrant-collega’s moeten lezen. Dan zou hij van dagvlinders weten dat ze noodzakelijk zijn voor bestuiving van planten, waaronder veel voedselgewassen. En dat ecotheologie, gezien de invloedrijke encycliek Laudato Si van Paus Franciscus, voor veel (katholieke) christelijken de start was om zich in te zetten tegen klimaatverandering.
Het had hem gesierd als hij meer tijd had gestoken in het begrijpen van andere vakgebieden.
Joseline Houwman, Alphen
Guus Pijpers vraagt zich af of jongeren wel in staat zijn hun gratis Volkskrant (of andere kranten) te begrijpen. ‘Al die lange teksten…’
Ik zie jongeren moeiteloos de leesonvriendelijke instructies verwerken van VR-drones, airsoft-spellen en GoPro’s, alsmede buitenlandse menukaarten en complexe blokkenschema’s op muziekfestivals. Een online krant kunnen ze heus wel aan, hoor.
Hans Smit, Duiven
Een nieuwe rubriek over ‘diepe gevoelens van spijt’. Dramatisch gestrande relaties, verwoeste levens – dat belooft wat. In de eerste aflevering verruilt Anneloes haar Bussumse huis met ruime overwaarde voor ‘een belachelijk mooi penthouse’ in Amsterdam met uitzicht over het IJ. En ja hoor: spijt.
Ik ben erg benieuwd naar volgende afleveringen in deze serie. Wellicht komen nog mensen aan het woord die beslissingen hebben genomen die echt te betreuren zijn. Anders kan de rubriek altijd nog ‘Luxeprobleem’ worden genoemd.
Joost van Lingen, Zeist (huisje in het bos, geen spijt)
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant