Toen Marc Márquez eind 2023 zijn vertrek bij Honda aankondigde, wakkerde dat iets aan bij Luca Marini. Het herinnerde hem aan zijn kinderdromen – rijden in dezelfde iconische kleuren die ooit door zijn broer Valentino Rossi bij HRC werden gedragen. Door de vertrouwde omgeving en stabiele resultaten van het familiegerichte VR46 Racing Team achter zich te laten, waagde de Italiaan de sprong in het diepe om zich aan te sluiten bij Honda's 'wederopstanding-project', precies op het moment dat het team zich op zijn dieptepunt bevond.
Nu het team duidelijke tekenen van herstel laat zien, spreekt de 28-jarige met MotoGP-rijder Motorsport.com over Honda's transformatie, zijn eigen ontwikkeling als coureur en de mentaliteit die hem door een van de zwaarste uitdagingen van de MotoGP leidt.
Van buitenaf lijk je een vrij teruggetrokken persoon – iemand die zijn privéleven voor zichzelf houdt en niet geniet van media-aandacht.
"Ja? Lijkt dat zo? Ik denk gewoon dat er niet zoveel over mij gepraat wordt, dat is alles. Waarschijnlijk omdat ik rustig ben en geen gekke dingen doe. Ik houd ervan mijn privéleven privé te houden. Ik ben niet erg extravert, maar als mensen over me praten, vind ik dat prima. Ik doe niets om dat te vermijden."
De recente goede resultaten - vooral de podiumplaatsen van Joan Mir in Japan en Maleisië - bevestigen die dat Honda de juiste weg is ingeslagen?
"Ja, absoluut. De vooruitgang is enorm, maar het is nog niet genoeg. Nu komt het moeilijkste deel. Wanneer je nog maar drie tienden per ronde tekortkomt om te winnen, is juist dat laatste gat het moeilijkst om te dichten."
Op persoonlijk vlak, op welke manier denk je dat jij hebt bijgedragen aan Honda's vooruitgang?
"Op veel manieren, eerlijk gezegd. Sinds ik bij Honda kwam, is er veel veranderd - vooral in de manier waarop we werken. We hebben daar echt een grote stap gezet. Er zijn nu meer mensen; vroeger waren er minder medewerkers die direct met de rijders en het team werkten. Op technisch vlak heb ik op veel gebieden geholpen. Ik denk dat mijn grootste bijdrage is dat ik de ingenieurs echte antwoorden probeer te geven - dat ik niet alleen dingen vraag, maar samen met hen werk om voor elk probleem een oplossing te vinden."
Kunnen we zeggen dat je probeert jouw persoonlijkheid en werkethiek in het team te brengen? Begin 2023 leek het erop dat Honda zijn richting was kwijtgeraakt en dat iedereen een andere kant op trok.
"Dat kun je zeker zo zeggen, ja. Ik houd van racen en winnen, van werken aan elk detail en altijd voor de volle 100 procent te gaan. In het verleden leunde Honda veel op het talent van Marc - omdat hij dankzij zijn uitzonderlijke vaardigheden kon compenseren wat de motor tekortkwam - maar daardoor raakten ze technisch gezien een beetje de weg kwijt."
Men zegt dat je een ingenieur bent vermomd als coureur. Is dat technische denkvermogen onderdeel van je werk, of gewoon een deel van je persoonlijkheid?
"Iedereen is anders. Persoonlijk heb ik altijd van de technische kant van motoren gehouden. Ik ben gepassioneerd over het vinden van de maximale prestaties van de motor vanuit dat perspectief. Soms is dat lastig, want sommige coureurs geven niets om de mechanische kant - ze rijden gewoon voluit, en als het werkt, dan werkt het. Maar ik wil weten, begrijpen en leren hoe alles in elkaar zit."
Luca Marini geniet van de opmars bij Honda MotoGP-team.
Foto door: Robert Cianflone / Getty Images
Tot die vaardigheden behoort ook je vermogen om data en telemetrie te lezen - iets wat niet elke coureur kan.
"Ja, ik ben daar altijd nieuwsgierig naar geweest. Ik heb veel geleerd van de ingenieurs met wie ik in de MotoGP heb gewerkt. Zelfs in de Moto2 gebruikte ik Wintax (een software voor telemetrie-analyse), wat een uitstekende leerschool is. Ik stelde voortdurend vragen aan de ingenieurs, mijn crewchief, de datatechnici… ik leerde telkens iets nieuws. Nu kan ik het allemaal zelf."
Een ander van je interesses is het leren van Japans.
"Ja, ik heb aan het begin van het jaar veel moeite gedaan, maar na het ongeluk in Suzuka heb ik het wat laten verslappen. Het is echt moeilijk, maar het helpt me om hen beter te begrijpen."
Leer je Japans uit respect voor de fabriek, of meer om beter met de ingenieurs te kunnen communiceren en zo een voordeel te behalen?
"Eerlijk gezegd heb ik altijd al van Japan gehouden - van de cultuur en van het land zelf. Ik wilde meer leren en ze dieper begrijpen. Wanneer je met Japanners werkt, besef je al snel dat het een totaal andere wereld is dan Europa. Ze hebben een heel eigen denkwijze en cultuur. Zelfs als we Engels spreken, wil ik me op een manier uitdrukken die voor hen natuurlijker aanvoelt - zodat ze precies begrijpen wat een 'ja' en wat een 'nee' betekent. Betere communicatie is de sleutel. Voor hen is Engels spreken echt moeilijk; de structuur van de taal is compleet anders. Dat besefte ik al snel toen ik bij Honda kwam, dus probeer ik elke keer beter te communiceren. Het zou perfect zijn om Japans te spreken zoals Taka [Takaaki Nakagami, HRC-testrijder] en direct met de ingenieurs in hun taal te kunnen praten, maar dat is erg moeilijk. Ik worstel er nog mee, maar ik ken al een paar woorden en zal in de toekomst blijven verbeteren."
Toen twee jaar geleden in Maleisië uitlekte dat je met Honda onderhandelde, had je vast bepaalde verwachtingen of dromen. Zijn die uitgekomen?
"Ja, absoluut. We zijn sneller op dit punt gekomen dan ik had verwacht. Ik ben heel blij - het betekent dat we goed hebben gewerkt, en dat de motor dankzij mijn feedback in een enorm tempo beter is geworden."
In je laatste jaar bij VR46 behaalde je twee podiums, twee pole-positions en eindigde je als achtste in het kampioenschap. Begrijp je dat sommige mensen dachten dat je overstap naar Honda niet de juiste keuze was?
"Ja, misschien begrepen sommige mensen die beslissing niet, vooral aan het begin van vorig seizoen. Maar nu vertellen de resultaten een ander verhaal. Ik heb nog een jaar op mijn contract - nog een kans om met Honda te groeien en volgend seizoen, in 2026, races te winnen. Dat zal, denk ik, de grootste kans van mijn leven worden."
Dus je doel is om volgend jaar races te winnen?
"Natuurlijk, absoluut."
Luca Marini hoopt uiteindelijk zeges en titels te pakken namens Honda in de MotoGP.
Foto door: Gold and Goose Photography / LAT Images / via Getty Images
Begin vorig jaar was je vaak in de paddock te zien met de jongens van VR46, maar tegenwoordig minder. Is dat onderdeel van een proces van zelfstandigheid, van het vinden van je eigen weg?
"Niet echt. Wanneer ik de kans heb, breng ik nog steeds tijd met hen door. Ik ben niet bezig met een soort onafhankelijkheidsproces - ik probeer gewoon elk weekend 100 procent te geven. Het klopt dat er in een fabrieksteam meer evenementen en vergaderingen zijn dan in een privéteam, dus het is moeilijker om tijd te vinden om met de Academy-jongens rond te hangen. Nu Bez (Marco Bezzecchi) en Pecco (Bagnaia) ook in fabrieksteams rijden, is het niet makkelijk om samen te zijn. Maar tussen ons is alles nog precies zoals altijd."
De VR46 Riders Academy heeft een ongelooflijke generatie Italiaanse coureurs voortgebracht - Morbidelli, Pecco, Bezzecchi, jijzelf - maar op dit moment lijkt er geen nieuwe golf talent aan te komen. Is het VR46-systeem als opleidingsplatform een beetje aan zijn einde gekomen, nu de focus meer op het MotoGP-team ligt?
"Ik ben niet de juiste persoon om die vraag te beantwoorden."
Maar je maakt al sinds het allereerste begin deel uit van de Academy.
"Ja, dat klopt. In mijn generatie waren er heel veel rijders - tussen 1996 en 1999 waren er veel Italiaanse jongens actief op minibikes, MiniGP, PreGP, Moto3… nu zijn dat er veel minder. Het is moeilijker geworden, het kost veel geld, het is ingewikkeld. Ik denk dat de Academy ons heeft geholpen om die volgende stap te zetten. Ze zijn nu op zoek naar nieuwe jonge coureurs - een paar zijn al toegetreden - en we zullen proberen hen te helpen het wereldkampioenschap te bereiken. Maar dat is echt iets waar je de mensen over moet vragen die er elke dag aan werken. Wij, de rijders, concentreren ons gewoon op het racen."
Je staat bekend als een kalme, beheerste persoon - je doet aan yoga, meditatie, en besteedt veel aandacht aan mentale voorbereiding. Hoe belangrijk is mentaal werk tegenwoordig voor MotoGP-coureurs?
"Het is zeker belangrijk. Maar elke coureur is anders. Ik heb geleerd mezelf beter te begrijpen, en daardoor besef ik dat iedereen uniek is - met eigen gedachten, gevoelens en manieren van communiceren. Elke coureur moet zijn eigen pad ontdekken, zijn eigen manier om zijn talent naar boven te halen en het op de baan te laten zien."
Luca Marini vindt mentale voorbereiding "zeker belangrijk" in de MotoGP.
Foto door: Mirco Lazzari GP - Getty Images
In tegenstelling tot de meeste coureurs heb je geen persoonlijke assistent - je bereidt zelf je helm en je leren pak voor. Dat is vrij ongebruikelijk, zeker als lid van de 'koninklijke familie' van de paddock, als broer van Valentino Rossi. Waarom geen assistent?
"Ja, ik zorg zelf voor mijn helm en pak, maar natuurlijk helpen de mensen van AGV en Dainese me daarbij, net als de teamleden. Het team is als een familie voor mij - als ik iets nodig heb, regelen ze het meteen. Voor mij is het allemaal heel eenvoudig om zelf te doen."
Je reist ook alleen, zonder manager of assistent, anders dan de meeste coureurs.
"Ja, ik reis graag alleen. Maar uiteindelijk vertrekken we meestal vanuit Bologna, en er zijn altijd genoeg mensen die ook naar de races onderweg zijn."
Hoe zie je jezelf over tien jaar? Denk je dat je dan nog steeds in de motorsport actief zult zijn, of ga je een andere richting uit?
"Tien jaar vooruitkijken is te ver voor mij. Ik kan maar twee of drie jaar vooruitdenken, en wat ik het liefste zou willen, is hier bij Honda blijven. Dat zou perfect zijn. Ik hou echt van dit werk, van het team, van alles. Ik wil hier zijn - en races winnen."
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport