Dat de 34-jarige Democraat Zohran Mamdani de verkiezingen heeft gewonnen en de eerste islamitische burgemeester van New York wordt, is niet alleen een boodschap aan president Trump. Het is ook een duidelijk signaal naar zijn eigen partij, aldus buitenlandse commentatoren.
‘Het is een nieuwe dag in New York City, en een nieuw tijdperk voor de Democratische Partij.’ Zie daar de vlammende eerste zin van het opiniestuk van columnist Sara Pequeño van de Amerikaanse krant USA Today over de verkiezing van de socialistische Democraat Zohran Mamdani tot burgemeester van New York. ‘Met zijn overwinning is het duidelijk dat we niet alleen naar een rijzende politieke ster kijken – we zien de verschuiving van de partij in realtime.’
Volgens Pequeño is Mamdani’s overwinning een signaal aan de machtigste mensen binnen de Democratische Partij dat ze verkiezingen kunnen winnen door zich te richten op kwesties die de arbeidersklasse aangaan. ‘Ze kunnen gedurfde, radicale campagnes voeren en zelfs het risico lopen om als ‘communist’ te worden bestempeld, zolang ze maar een duidelijke visie hebben op hoe de toekomst er voor gewone mensen uit kan zien.’
Thomas Watkins, Amerika-correspondent en columnist bij The National News uit de Golfstaten waarschuwt ervoor om de overwinning van Mamdani te veel als een nationale graadmeter te beschouwen. ‘New York is liberaal, divers en jong, en Democratische overwinningen door meer middenkandidaten in Virginia en New Jersey laten zien dat er geen one-size-fits-all-aanpak voor de Democratische Partij bestaat.’
Wel zouden de Democraten er volgens Watkins goed aan doen om een voorbeeld te nemen aan de tactiek van Mamdani: ’Kamala Harris verloor vorig jaar (de presidentsverkiezingen, red.) grotendeels omdat ze probeerde alles voor iedereen te zijn. Ze was zo bang om iets te zeggen dat de ene of de andere kiezersgroep zou kunnen irriteren, dat ze onsamenhangend en verward klonk - een lege mengelmoes van nietszeggende zinnen die voor niemand iets betekenden.
‘Mamdani daarentegen schuwde controverse niet. Hij veroordeelde de ‘genocide van Israël’ in Gaza en noemde zichzelf een antizionist. Hij noemde de politie van New York ‘racistisch’ en beloofde gratis kinderopvang, gratis bussen en door de stad gerunde supermarkten. Zulke standpunten vervreemdden miljoenen New Yorkers, maar vonden wel weerklank bij miljoenen anderen’, aldus Watkins. ‘In het huidige Amerika zijn we gewend geraakt aan polariserende figuren die winnen; vraag dat maar aan Donald Trump.’
Moira Donegan, columniste van de Britse krant The Guardian wijst er intussen op dat de houding onder vooraanstaande figuren binnen de Democratische Partij na Mamdani’s overwinning ‘ergens tussen afkeer en ongerustheid’ lijkt te schommelen. Zelfs oud-president Barack Obama, die Mamdani ook niet steunde tijdens zijn campagne, kon niet eens een directe felicitatie uitbrengen voor zijn overwinning. In plaats daarvan sprak Obama een algemeen compliment uit aan ‘alle Democratische kandidaten die vanavond gewonnen hebben’.
‘Ze zijn zeker niet gecharmeerd van zijn progressieve politiek; ze voelen zich misschien niet op hun gemak bij een rijzende ster in hun partij die een moslim en immigrant van kleur is. Of misschien zijn ze verbitterd en verontwaardigd dat waar hun berekende, cynische, op focusgroepen gerichte campagnestrategie van onoprechtheid en manipulatie heeft gefaald, Mamdani’s schaamteloos oprechte campagne van vreugde en principes wél is geslaagd.’
‘Mamdani’s overwinning is het hoogtepunt van een generatieopstand’, schrijft Ziyad Motala, hoogleraar aan de rechtenfaculteit van Howard University, in een opiniestuk voor de Arabisch nieuwszender Al Jazeera. ‘De jongeren en progressieven zijn het zat om te horen dat het systeem, hoewel imperfect, gehoorzaamd moet worden. Ze hebben gezien hoe hun toekomst verpand is aan studieschulden, hun lonen verslonden worden door huur en hun idealen verworpen worden door politici die moreel compromis verwarren met wijsheid. Ze nemen geen genoegen meer met symbolisch liberalisme of de lege woordenschat van gedeelde waarden. Ze willen een politiek die de waarheid spreekt en ernaar handelt. In hun verzet ligt het begin van vernieuwing.’
Volgens Motala hebben de New Yorkers met de verkiezing van Mamdani hun democratie heroverd van degenen die deze verkochten. ‘Ze herinneren Amerika eraan dat principes nog steeds macht kunnen verslaan, dat geweten nog steeds het kapitaal kan overstemmen en dat een partij die Wall Street dient en de waarheid vreest, niet kan doen alsof ze namens het volk spreekt. Als deze overwinning het Democratische establishment niet uit zijn morele slaap wekt, zal ze een nieuwe generatie wakker schudden die vastbesloten is haar wel te vervangen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant