GL-PvdA had niet eerder een fractieleider die zo jong al zoveel politieke ervaring met zich meebracht. Er wordt meteen veel van hem gevraagd.
Jesse Klaver was pas 26 jaar en nog niet zo lang Kamerlid toen hij werd genomineerd als politiek talent van het jaar. Het opmerkelijkste daaraan was dat hij op de radio werd voorgedragen door het dertig jaar oudere PVV-Kamerlid Harm Beertema, die in politieke debatten doorgaans weliswaar recht tegenover hem stond maar toch een groeibriljant in hem ontwaarde. ‘Aanvankelijk vond ik zijn leeftijd een bezwaar. Wat moet zo'n student hier nou? Maar ik heb hem erg leren waarderen. Als je dan toch over talenten spreekt, ja, dan ben je wel een politiek talent.’
Inmiddels is Klaver 39 jaar oud en op het Binnenhof een absolute veteraan. In veel andere partijen zitten generatiegenoten aan het roer, maar vrijwel niemand heeft in de landspolitiek meer meters gemaakt. Hij werd fractieleider van GroenLinks, bracht de partij tot een historisch hoog zetelaantal, zag in 2017 zijn regeerambities sneuvelen in de formatie en werd daarna een van de grote voortrekkers van de fusie met de PvdA.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Hij heeft die waarschijnlijk zelfs de beslissende duw gegeven doordat hij in 2023 opzij stapte voor PvdA’er Frans Timmermans, die hij sindsdien loyaal is blijven dienen als trouwe secondant. In de Kamer koos hij voor een rol op de achtergrond. Maar wat in al die tijd niet veranderde, is dat hij altijd met iedereen in gesprek bleef en daarmee ook tot ver buiten zijn eigen fractie waardering oogstte, onder meer als voorzitter van de vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken.
Die optelsom zal er voor hebben gezorgd dat de fusiefractie maandag snel klaar was met de verkiezing van een nieuwe voorzitter. Niemand in dat gezelschap kent de mores van het Binnenhof beter dan Klaver. Voor een partij die zich opmaakt voor een kabinetsformatie is dat van doorslaggevend belang.
De uitdaging is van zichzelf immers al groot genoeg. Na acht jaar aan de zijlijn hunkert de rood-groene combinatie (en Klaver voorop) naar regeringsdeelname. Maar Klaver zal beseffen dat hij in alle gevallen terechtkomt in een coalitie met partijen die sociaal-economisch minder progressief zijn.
Daar staat tegenover dat zijn uitgangspositie minder slecht is dan die hier en daar wordt voorgesteld. De VVD gaat er alles aan doen om hem buiten de deur te houden, maar voor D66 dreigt dan het scenario van regeren met JA21, een partij die in veel opzichten diametraal staat tegenover alles wat D66 belangrijk vindt. Als Klaver de D66-voorman dichtbij zich weet te houden, zal het voor de Democraten nog niet meevallen om uit te leggen dat ze de route over rechts nemen.
Aan Klaver op zijn beurt de taak om zijn fractie en zijn achterban ervan te overtuigen dat een kabinet zónder GroenLinks-PvdA altijd minder klimaat- en natuurbeleid, minder nivellering, minder koopkrachtverbetering en minder belastingverhoging voor het bedrijfsleven zal bevatten dan een kabinet mét de linkse partijen, in de wetenschap dat een flink deel van zijn partij nog niet gewend is aan het sluiten van compromissen.
In dat opzicht wordt de eendracht in de linkse fusiebeweging binnenkort waarschijnlijk serieus op de proef gesteld, net als Klavers herwonnen leiderschap.
Source: Volkskrant