Arno Kantelberg (57) is hoofdredacteur van tijdschrift ModMod en lifestyledeskundige bij tv-programma’s en de Volkskrant. Zijn zoon Max (27) is meubelmaker.
Max draagt een vintage jasje van Adidas, een broek van Carhartt die eigenlijk van zijn vriendin is, loafers van Sebago, gekregen van zijn vader, een Surinaamse mattenklopper-ring, gekregen van zijn moeder, en een bril van Dick Moby, een verjaardagscadeau van zijn vriendin. Arno draagt een broek en stropdas uit zijn zelf ontworpen collectie voor Dutch Dandies, een jasje van Cerruti 1881, een overhemd en loafers van Atelier Munro, een hoop ringen van Gotu Lobi, een Surinaamse sieradenwinkel in Amsterdam, allemaal gekregen van zijn vrouw, en zijn trouwring.
Max „Al mijn kleren komen uit vintagewinkels, ik draag al jaren niks nieuws meer. Vanwege duurzaamheid, maar ook omdat ik het niet leuk vind om dingen te kopen waarvan er meerdere exemplaren aan een rek hangen. Ik wil kleren dragen waarmee ik nooit iemand anders zie.
„Mijn vader heeft me helemaal vrij gelaten wat kleding betreft. Op één dag in groep vier na, toen hij me naar school stuurde met een hoedje van hem. Een klasgenootje lachte me keihard uit. Ik keerde helemaal in mezelf. Vreselijk was dat.
„Tot het einde van de middelbare school wilde ik gewoon dragen wat mijn peers ook droegen. Nu ik echt mijn eigen stijl ontwikkeld heb, zie ik mezelf best de rest van m’n leven met drie dezelfde outfits door het leven gaan. Een soort uniform. Mijn kledingkast is nu veel te vol, dat voelt onoverzichtelijk.
„Ik vind het wel heel leuk om met kleding bezig te zijn. Ik werk sinds een jaar als meubelmaker. Tot die tijd was ik erg zoekende. Ik heb drie studies geprobeerd en veel bijbaantjes gehad. Nu voelt het alsof ik op de juiste plek ben. Op mijn werk draag ik elke dag een werkbroek met van die flappen voor je gereedschap, een T-shirt dat vies mag worden en werkschoenen. Mijn vriendin zit op kantoor en draagt elke dag een leuke nieuwe outfit. Ze zei laatst dat ze jaloers is op mij, omdat ik daar niet over hoef na te denken, maar ik mis het juist om mezelf leuk aan te kleden. Misschien dat ik daarom mijn haar roze heb geverfd. Toen ik in het begin over straat liep met dit haar, voelde ik me kwetsbaarder dan normaal. Maar na twee dagen voelde ik me juist heel zelfverzekerd. Het is iets dat van mij is en dat niemand van me af kan nemen.
„Deze leren loafers heb ik van mijn vader gekregen. Mijn broertje Mick krijgt meer, want zijn stijl lijkt meer op die van onze vader. Over een paar jaar zie ik mezelf wel in pakken lopen. Ik vind het er heel mooi uit zien, maar ik denk ik het onbewust uitstel om opstandig te doen tegen m’n vader.”
Arno „Ik kom uit een klein Brabants dorp, Gemert. Daar was het niet evident dat je met kleding bezig was. Ik was vooral geïnteresseerd in Engelse subculturen: mods, de ska-scene, skinheads. Arbeiderskinderen, net als ik, die met muziek en kleding hun identiteit vonden. Maar zo extreem als ik er nu mee bezig ben, dat kwam pas toen ik in 2003 hoofdredacteur van Esquire werd. Ik moest elk jaar de prijs voor de bestgeklede man van Nederland uitreiken, waardoor ik opeens als autoriteit gezien werd. Toen Jort Kelder op een gegeven moment de telefoon niet meer opnam voor vragen over kleding begonnen tv-programma’s mij te bellen. Vervolgens kreeg ik een moderubriekje in de Volkskrant. Toen heb ik er maar mijn winkeltje van gemaakt en mezelf de Stijlpastoor genoemd.
Lees alle stukken
„Ik heb precies veertig pakken, allemaal op maat gemaakt. De meeste zijn van het Nederlandse Atelier Munro of van Napolitaanse kleermakers. Ik gooi nooit iets weg. Ik laat alles vermaken of verzolen of er een nieuwe rits in zetten, dus er zitten dingen bij die ik al twintig jaar heb. Ik koop bijna niks nieuws, maar dat is ook omdat ik in de gelukkige omstandigheid verkeer dat ik dankzij mijn werk veel gratis in m’n mik gegooid krijg. Niet omdat ik zo’n milieuridder ben. Max is daar overtuigder in dan ik. Max heeft de afgelopen jaren echt zijn eigen stijl gevonden, dat is leuk om te zien. Kleding is een mooi instrument om jezelf te ontplooien.
„En je kunt door kleding spelen met het oordeel van anderen. Mensen die mij niet kennen zien eerst een man in een net pak, maar als ik dichterbij kom zien ze opeens een gozer met nagellak, behangen met gouden ringen. Dan zie je ze denken: huh? Ik vind het leuk om mensen een beetje te ontregelen.
„Ik heb vier capsulecollecties ontworpen voor pakkenmerk Dutch Dandies. Superleuk, maar het verkocht moeilijk. Het was mijn smaak: broeken met een hoge taille, wijde pijpen. Dat bleek veel te voorlijk. Zelf draag de collecties wel veel.
„Ik zit goedgehumeurd, maar met gouden handboeien in de lifestylejournalistiek. Ik heb de eerste tien jaar van mijn journalistieke loopbaan bij opiniebladen gewerkt. Het liefst zou ik weer met m’n blocnoteje op pad gaan voor een krant, maar als je eenmaal je ziel aan de duivel van de lifestylejournalistiek hebt verkocht, word je niet meer serieus genomen. Bovendien betaalt stukjes schrijven helemaal niks meer tegenwoordig en heb ik een gezin te onderhouden.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC