Diane Ladd, 1935-2025 Als karakteractrice vocht ze als ‘een vieze vuile straathond’ voor haar acteerloopbaan, sleepte ze drie Oscarnominaties in de wacht en vormde ze een hecht moeder-dochterteam met actrice Laura Dern.
In 2010 kreeg Diane Ladd een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Diane Ladd was een rouwdouwer. Althans, zo zag Hollywood haar het liefst. Geen frêle type, maar de vuilbekkende serveerster met het hart van goud Flo in Scorseses Alice Doesn’t Live Here Anymore – de eerste van haar drie Oscarnominaties voor beste bijrol.
Die Oscar had ze dubbel en dwars verdiend, maar icoon Ingrid Bergman ging ermee aan de haal in 1975 met een nietsige rol in Murder on the Oriënt Express. Twee andere Oscarnominaties kreeg Diane Ladd in 1991 en 1992 voor films met haar dochter Laura Dern. In David Lynch’ Wild at Heart speelde ze de helse moeder Marietta Fortune, „The Wicked Witch of de West, East, North and South”, aldus Dern. Fortune gaat ver om de ‘amour fou’ van haar dochter met ‘Sailor’ Nicolas Cage te torpederen. Een scène waarin ze doordraait met rode lipstick over haar gezicht uitgesmeerd krijg je nooit meer van je netvlies.
In Rambling Rose speelde ze Derns surrogaat-moeder; Ladds favoriete rol en volgens haar dochter het dichtst bij wie ze echt was. Als spiritistische, half dove en intellectuele matriarch Mrs. Hillyer neemt ze tijdens de Grote Depressie de promiscue wildebras Rose (Laura Dern) als huishoudster in dienst en verdedigt haar ook als Rose het halve dorp, inclusief haar eigen zoon en man, het hoofd op hol brengt. Rambling Rose was de eerste film waarvoor een moeder en een dochter beide Oscarnominaties kregen.
Diane Ladds ruige typecasting hing vermoedelijk samen met de film waarmee ze voor het eerst echt opviel – Laura Dern werd tijdens de opnames verwekt. In Roger Cormans schandaalsucces The Wild Angels uit 1966, opgenomen met echte Hells Angels, speelde ze Gaysh, vriendin van de gedoemde biker Loser (haar toenmalig echtgenoot Bruce Dern). Bij zijn uitvaart wordt Gaysh slachtoffer van een groepsverkrachting.
Diane Ladd belichaamde een Amerikaans stereotype: de taaie ‘southern gal’ met haar op de tanden. Ze werd geboren als Rose Diana Ladner, dochter van een dierenarts en een gedomesticeerde actrice en zijdelings verwant aan schrijver Tennessee Williams. Ze groeide op in Meridian, Mississippi, erfde haar moeders liefde voor het toneel en ging in 1953 voor het eerst op tournee als kindbruid Pearl in het toneelstuk Tobacco Road.
In New York werd ze een hardwerkend actrice die rolletjes in soaps, B-films en Off-Broadway-theater combineerde met baantjes als model, showgirl en promodame. Van 1960 tot 1969 was ze getrouwd met Bruce Dern, ook een worstelend acteur die later Oscarnominaties kreeg. Met hem kreeg ze naast Laura nog een dochter, Diane Elizabeth, die anderhalf jaar jong verdronk in een zwembad.
Diane Ladds loopbaan kwam pas echt op stoom na haar 35ste, een leeftijd waarop veel actrices in het toenmalige Hollywood met pensioen gingen. Als ‘karakteractrice’, maar in grotere, prestigieuze films als Chinatown, ging zij langer mee: op filmdatabase IMDb heeft ze 144 credits. Tot haar spijt stond ze slechts tweemaal op Broadway, waar ze een goede pers kreeg in stukken die flopten. Ze schreef ook korte verhalen en boeken, waaronder een spiritueel zelfhulpboek – Diane Ladd communiceerde graag met geesten.
Haar acteerloopbaan kreeg een nieuwe kans nadat dochter Laura Dern was doorgebroken in David Lynch’ Blue Velvet in 1986. Dern groeide op rond filmsets, zeker na Ladds tweede scheiding in 1977. Dus negeerde ze haar moeders advies om te studeren voor een baan „waar ze je niet alleen beoordelen op de omvang van je achterwerk”, zoals Ladd het uitdrukte. Dern sloeg als kind dan naar eigen zeggen terug door Martin Scorsese te citeren, die na haar rolletje als ijsco-etend meisje in Alice Doesn’t Live Here Anymore voorspelde dat ze actrice zou worden.
Ladd en Dern bleven een zeer innig moeder-dochterteam. Naast de twee Oscarfilms speelden ze samen in films en series als David Lynch’ Inland Empire (2006) en HBO-serie Enlightened (2011-2013). Diane Ladd beleefde dat haar dochter bij haar derde nominatie wél een Oscar won, als advocaat in Marriage Story (2019), die een felle feministische monoloog afsteekt.
Zelf had Diane Ladd toen een reputatie opgebouwd als criticaster van misbruik en hebzucht in Hollywood. Haar advies, in 2016, aan wie actrice wilde worden? „Je krijgt niks cadeau. Je moet ervoor vechten als een vieze vuile straathond.”
Diane Ladd overleed dit weekeind aan een longaandoening in haar huis in Ojai, Californië.
Diane Ladd, Laura Dern en Bruce Dern in 1997.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC