Oorlog in Oekraïne
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevatmeningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groepredacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer eenhandvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
Op sommige plekken in Nederland kom je ze nog wel eens tegen: Oekraïense vlaggen, veelal kort na de grootschalige Russische invasie in 2022 opgehangen ter morele ondersteuning van de veertig miljoen vreedzame Oekraïners die plotseling onder vuur lagen. Maar wie goed kijkt ziet dat veel van die blauw-gele vlaggen inmiddels gerafeld zijn, en van kleur verschoten, onder invloed van weer en wind – en van de tijd.
Wat een kleine vier jaar geleden nog ondenkbaar was, lijkt langzaam maar zeker toch te gebeuren: veel Nederlanders raken gewend aan het feit dat op twee uur vliegen van Schiphol, in het hart van Europa, de hevigste oorlog woedt die het continent sinds de Tweede Wereldoorlog heeft gezien.
Dat Rusland dagelijks en routinematig miljoenen Oekraïners aanvalt met een ijzingwekkend arsenaal aan vernietigingswapens, is echter verre van normaal. Nederland, heel Europa, mag niet normaliseren en accepteren dat deze Russische agressie, met al zijn oorlogsmisdaden, voortwoekert. Alleen al in de afgelopen zeven dagen bestookte het regime van Vladimir Poetin Oekraïne met bijna vijftienhonderd aanvalsdrones, twaalfhonderd zware vliegtuigbommen en ruim zeventig hightech-raketten.
Moskou heeft naar schatting zevenhonderdduizend Russische soldaten actief in de bezette delen van Oekraïne, die langs een frontlijn van ruim twaalfhonderd kilometer dagelijks aanvallen uitvoeren. Niet alleen op Oekraïense fronttroepen, zoals bij Pokrovsk in de Donbas, waar hele steden van de kaart zijn geveegd. Aanvallen met langeafstandsdrones en raketten treffen elke dag óók burgers op honderden kilometers van het front: hun huizen, scholen, speeltuinen, ziekenhuizen en de energiecentrales die hen in de wintermaanden warm zouden moeten houden.
De enige reden voor deze orgie van geweld is dat de Oekraïners buren zijn van Rusland, een falende staat geleid door een gewetenloze dictator. Oekraïne vormde geen enkele bedreiging voor de Russen, behalve dat Poetin geen welvarende democratieën in zijn directe nabijheid duldt. Die zouden zijn eigen onderdrukte onderdanen op verkeerde ideeën kunnen brengen.
Nederland en de andere Europese bondgenoten van Oekraïne zijn de afgelopen jaren niet in staat gebleken om Rusland van zijn oorlogskoers af te krijgen, integendeel. Bij elke afslag kiest het Kremlin tot nu toe voor verdere escalatie en nog meer geweld.
Europa kan hier militair onvoldoende tegenoverstellen, maar dat betekent niet dat het de tragische ontwikkelingen in Oekraïne maar moet accepteren. De overlevingsoorlog die Oekraïne voert, is van strategisch belang voor heel Europa. Het zou naïef zijn te denken dat de Russische agressie ophoudt aan de Oekraïense grens.
De afgelopen maanden werd het publieke debat in Nederland gedomineerd door voornamelijk binnenlandse onderwerpen. Dat is begrijpelijk in de aanloop naar de verkiezingen, maar nu die voorbij zijn, is het raadzaam de blik weer eens naar buiten te richten. Daar gebeurt te veel om weg te stoppen in een bureaulade met ‘onbeheersbare zaken’.
Een succesvol Oekraïens antwoord op de Russische agressie is ook in het belang van de veiligheid van Nederland. De Oekraïners houden de oorlog nu nog op afstand, dankzij persoonlijke offers van ongekende proporties, maar er is geen garantie dat zij dat volhouden. Of de Russen tot stoppen worden gedwongen bepalen de bondgenoten van Kyiv grotendeels zelf. Ook Nederlanders moeten zich dat blijven realiseren.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC