Terwijl Jetten woensdagavond als een soort Stach uit Koning van Katoren over het podium stuiterde en jubelde dat het wél kon, bevond ik me op de verjaardag van mijn oudoom. Neef F., overtuigd SP’er, bekeek de exitpolls en was boos dat rechts zoveel stemmen had gekregen.
„Waar moet het heen met dit land als men steeds maar weer kiest voor partijen die de sterkeren laten kannibaliseren op de zwakkeren?!” bulderde hij, waarop het rechter deel van de familie meteen op haar achterste poten stond en ik maar wegsloop naar de keuken. Daar trof ik de jarige, die net zijn dagelijkse portie pillen uit de medicijnverdeler pulkte.
„Ze zullen me straks nog gescheiden moeten verwerken”, mompelde mijn oudoom (81) terwijl hij staarde naar de capsules in zijn hand. „Soms denk ik dat ik ze maar niet meer slik, ik ben mijn dochters al zo tot last.”
Mijn achternichten zorgen goed voor hem. Ze doen boodschappen, helpen hem met douchen, maken schoon, gaan mee naar de dokter als hij zich niet lekker voelt. En dat alles naast hun drukke banen en eigen gezinnen.
In de woonkamer werd geroepen over de woningcrisis, de oplopende staatsschuld en de remmende invloed van Europa. En net zoals bij de voorafgaande verkiezingen had ook dit keer niemand het over die ándere ongemakkelijke waarheid: hoe de vergrijzing de komende jaren nog een veel groter beroep zal doen op families, zeker nu steeds meer wijkverpleegkundigen vanwege overbelasting omvallen en het aantal bejaarden maar blijft toenemen.
Daar komt nog iets anders bij. Doorgaans wordt mantelzorg gezien als een privékwestie, iets dat je binnen de familie regelt. Uit een recent onderzoek van het CBS bleek dat de mantelzorg in dit land veel vaker op het bord van vrouwelijke familieleden dan op dat van mannelijke komt. Hoe bejaarder of zieker de (schoon)ouders, hoe meer tijd ze kwijt zijn, en dat allemaal goeddeels onbezoldigd, op uiteraard de incidentele cadeaubon van de gemeente na.
„Ja” zei mijn oudoom toen ik dit deelde, „Maar in de politiek gaat het hier amper over. Geen gezellig onderwerp. Ze hebben het in de kamer trouwens niet alleen te weinig over deze specifieke kloof tussen mannen en vrouwen, maar ook zien ze niet dat er voor de komende jaren qua ouderenzorg überhaupt nog veel te weinig op poten staat.”
„Drie keer raden wie daar straks het meeste last van gaan hebben”, mompelde ik. Mijn oudoom knikte en speelde wat met zijn medicijnverdeler.
„Veel politici lijken überhaupt geen enkel talent voor de toekomst te hebben”, zei hij ten slotte.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC