is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant.
Op verkiezingsochtend stond ik op een Rotterdamse basisschool in Noord aan 11-jarige kinderen uit te leggen dat democratie niet hetzelfde is als de meeste stemmen gelden. Daarna vroegen ze – kleine Nederlandertjes die later grootse dingen gaan doen en al zeker een generatie of twee, drie hier geworteld zijn – of het waar is dat de moskee dichtgaat en ze het land uit moeten als Geert Wilders wint. Ik heb ‘welnee joh’ gezegd.
Die avond telde ik 46 gewonnen zetels voor de pleitbezorgers van remigratie, een sluierwoord waarachter het aloude ‘ga terug naar je eigen land’ schuilgaat, ook al is dat een land waar je niet bent geboren of misschien zelfs nog nooit bent geweest, ook al begint je eigen land gewoon in Rotterdam-Noord.
Zelf zeggen de pleitbezorgers dat ze er heel andere dingen mee bedoelen, zoals ‘terugkeer’ op vrijwillige basis en uitsluitend als ‘de integratie is mislukt’, waarmee we nog dieper in de bagger wegzakken, want integratie is een zeephellingwoord.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Je weet nooit wat de remigratiepropagandisten ermee bedoelen, ze passen de betekenis aan waar je bij staat. Van de een moet je Nederlands spreken maar dan niet met te veel moeilijke woorden want dat is elitair, van de ander moet je met zo’n Jettenvlag voor lul lopen. Van sommigen moet je de hele tijd dankjewel zeggen, en er zijn ook mensen die zichzelf heel erg progressief en ruimdenkend vinden en die zonder ironie ‘geweldig geïntegreerd!’ kirren wanneer je kinderen tienen halen op school. Hun eigen kinderen halen onvoldoendes, maar die hoeven dan ook niet te integreren.
Net zoals het uitsluitend aan witte autochtonen is voorbehouden om wrak geformuleerde doodsbedreigingen vol spelfouten naar wildvreemden te sturen, prinsenvlaggenspeldjes op jasjes te prikken, overlast te veroorzaken, zelf naar Portugal of Hongarije te emigreren en van daaruit te loeien dat Nederland wordt overlopen door buitenlanders, en ook anderszins aanspraak te maken op het recht op asociaal zijn.
Dat is de tragiek achter de gebalde vuist van Jetten: hij hoeft zijn hand maar uit te strekken om de hoofdprijs – premier! – te pakken in een land dat zo snel naar rechts aan het afdrijven is dat je vanzelf links wordt als je gewoon blijft staan waar je altijd al stond.
Zijn strategie was meedrijven, of doen alsof, daarover zal na de kabinetsonderhandelingen uitsluitsel volgen. Waardoor hij in de situatie is beland dat hij op enig moment aan tafel zal moeten zitten om met Joost Eerdmans te bespreken hoe het D66-programma zich verhoudt tot de remigratieplannen van JA21 (‘uitsluitend vrijwillig’), de steun voor een oproep die actief verzet bepleit tegen ‘pogingen abortus als mensenrecht op te nemen in Europese verdragen’, de pleidooien voor een asielstop, de plannen voor het afpakken van het Nederlandse paspoort bij ernstige geweldsmisdrijven, en de keur aan andere witgewassen PVV-standpunten die in nettere bewoordingen zijn geherformuleerd.
Bij de partij die dit scenario kan voorkomen door ook aan de onderhandelingstafel te gaan zitten, de nieuwe rood-groene beweging, zal het interne debat oplaaien over getuigen of regeren. Over de vraag of het zelfmoord is om in een kabinet te stappen met een VVD die door de Tea Party-achtige vleugel is gekaapt, een CDA dat altijd naar rechts zal neigen en een D66 waar het woord ‘klimaat’ al heel lang niet meer heeft geklonken.
En over de vraag of het niet nuffig en decadent is om dan maar schone handen te houden en nooit meer gelijk te krijgen in een parlement met 46 zetels voor remigratie.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant