Op slechts 21-jarige leeftijd weet Pedro Acosta al hoe het voelt om van de ene op de andere dag het middelpunt van de aandacht te zijn en om te worden bestempeld als de volgende buitenaardse die in de MotoGP is geland, afkomstig van dezelfde planeet die ooit Marc Márquez en Valentino Rossi voortbracht. Hij weet ook hoe het is om te moeten omgaan met de frustratie dat hij nog altijd niet heeft gewonnen, met nog twee races te gaan in zijn tweede seizoen in de koningsklasse.
In gesprek met Motorsport.com zet de Spanjaard zijn competitieve kant even opzij en laat hij zijn meer menselijke gezicht zien — een kant die hij zelden toont, omdat hij zijn emoties normaal gesproken goed afschermt.
Wanneer voel jij je meer op je gemak – als je op de motor zit, of zodra je eraf stapt en de andere verplichtingen van het coureursleven op je afkomen?
Pedro Acosta: "Ik ben meer ontspannen op de motor. Dat is het makkelijke deel. Je zet je helm op, doet je ding, jij bent de baas, en je beslist wat je wel of niet doet. Daarna, zodra de sessie of race voorbij is, begint het andere werk – sponsors, merken, verplichtingen. Dat is het lastigere gedeelte."
Kun je in deze wereld echt jezelf zijn, of moet je een masker dragen?
Acosta: "Ik denk dat de sleutel is om jezelf te blijven. Als je hier tien, vijftien of twintig jaar rondloopt, dan moet het uitputtend zijn om zo lang te moeten doen alsof en om een ander gezicht op te zetten. Natuurlijk heb ik geleerd dat je professioneel moet omgaan met de dingen die je minder leuk vindt, maar het is belangrijk dat mensen weten wie je echt bent. Als ik een imago zou verkopen dat niet van mij is, zou ik ’s nachts niet rustig kunnen slapen."
Maar levert dat niet juist meer problemen op?
Acosta: "Dat maakt me niet echt uit. Je bent wie je bent, en daar kun je niets aan doen. Sommige mensen mogen je meer, andere minder; je hebt meer of minder volgers. Wat telt, is dat je in vrede met jezelf leeft."
Welke rol speelt geld in jouw leven? Je lijkt niet bepaald aangetrokken tot luxe of sportwagens – wat vrij ongebruikelijk is voor een succesvolle 21-jarige.
Acosta: "Geld is op dit moment het minst belangrijke voor mij. Als ik dertig was of op het punt stond een gezin te stichten, zouden er meer dingen zijn om me zorgen over te maken. Maar ik woon nog steeds thuis bij mijn moeder, en ik rijd gewoon rond in mijn busje. Doordat ik een heel nuchtere vriendenkring heb, ben ik nog precies dezelfde gebleven als vroeger. Ik ga nog steeds om met mijn jeugdvrienden, ik doe precies dezelfde dingen als voordat ik van motorracen mijn beroep maakte. Dat houdt je met beide benen op de grond. Als je verandert – als je begint om te gaan met mensen met een andere achtergrond of levensstijl – is het normaal dat je zelf ook verandert. Maar ik ben juist blij dat ik nog steeds met dezelfde mensen om me heen ben, dat ik gewoon met mijn vrienden ga eten in het centrum van Murcia."
Pedro Acosta met de bronzen medaille die hij kreeg na zijn derde plek in de sprintrace in Sepang.
Foto door: KTM Images
Beroemdheid kwam heel snel op je pad. Hoe ben je daarmee omgegaan?
Acosta: "In het begin kende bijna niemand me in Murcia. Mensen zagen me in een restaurant en ik trok hun aandacht. Maar na vier jaar waarin ze me telkens op dezelfde plek, aan dezelfde tafel zagen zitten, is dat allemaal normaal geworden."
Wat is de grootste verwennerij die je jezelf als MotoGP-coureur hebt gegund?
Acosta: "Mijn busje. Ik wilde er eentje bouwen om ermee te kunnen reizen. Dat heb ik gedaan, en ik ben er superblij mee."
De meeste succesvolle jongeren van jouw leeftijd laten graag zien wat ze hebben.
Acosta: "Hoe goed het ook gaat, ik hou er niet van om de aandacht op mezelf te vestigen."
Vind je dat het kampioenschap goed voor je verloopt?
Acosta: "Het zou beter kunnen, eerlijk gezegd. Dit is het eerste jaar dat écht moeilijk is geweest. Tot nu toe dacht ik dat mijn eerste seizoen in de Moto2 een ramp was, maar ik zou nu meteen opnieuw tekenen voor dat seizoen – ik won toen drie races. Het is moeilijk geweest om te accepteren dat ik mijn doelen moest bijstellen. En nog moeilijker om dat al na de eerste race te moeten doen. Ik kreeg het gewoon niet in mijn hoofd."
Je bent 21, in je tweede jaar MotoGP, en je bent al wereldkampioen in Moto3 en Moto2. Waarom die haast?
Acosta: "Omdat ik dat van mezelf verwacht. Ik wil winnen. Geld maakt me niet gelukkig, niets doet dat – behalve hier komen en winnen. Of in ieder geval vechten. Het probleem is dat we dit jaar niet echt hebben gevochten. We zijn gekomen, hebben onze rondes gereden, er zaten goede en minder goede races tussen. Maar ik heb niet het gevoel dat we echt gestreden hebben."
Na een lastige seizoensstart heeft Pedro Acosta zich al enkele keren naar het podium geknokt.
Foto door: Shameem Fahath / Motorsport Network
Je hebt nog niet gewonnen in de MotoGP. Voel je je daar gefrustreerd, boos of eerder berust?
Acosta: "Ik denk berust. Op dit moment ben ik op mijn best als coureur; ik ben meer dan ooit overtuigd dat ik het potentieel heb om races te winnen – meerdere zelfs. Maar als je eenmaal accepteert dat je de plannen in je hoofd moet veranderen, besef je ook dat je jezelf niet voortdurend de schuld kunt geven. Ik kan alleen invloed uitoefenen op wat in mijn eigen handen ligt, en toen ik dat eenmaal begreep, veranderde mijn manier van denken. Nu richt ik me op wat wél binnen mijn bereik ligt, niet op wat ontbreekt of buiten mijn macht ligt. Dat komt vanzelf. Ik hou ervan om te denken dat het leven me voorbereidt op iets beters."
Je stond de laatste drie races twee keer op het podium. In Sepang finishte je minder dan drie seconden achter Álex Márquez. Dacht je dat dat jouw dag kon worden?
Acosta: "Álex was vanaf het begin erg agressief en pushte hard om mij en Pecco voorbij te komen. In de eerste ronden kwam ik wat tekort, maar daarna had ik een goed tempo en kon ik de banden sparen, ook al gebruikte ik het ride height device niet. Ik voel me klaar om te winnen."
Je hebt eerder gezegd dat de goede sfeer tussen de MotoGP-rijders wat van de intensiteit van het kampioenschap wegneemt. Vind je dat nog steeds?
Acosta: "Ja. Ik vond de races vroeger geweldig, toen Rossi en Lorenzo met elkaar streden, of Lorenzo en Pedrosa, of Rossi en Marc. Die gevechten kregen de fans van de bank. Nu is het anders. Zoals ik het zie, willen de andere coureurs precies hetzelfde als ik – en als ze daarvoor over mij heen moeten, zullen ze dat doen. Ik geef alles om te bereiken wat ik wil: het MotoGP-kampioenschap winnen. Ik denk er 24 uur per dag aan. Ik ben hier niet gekomen om vrienden te maken – die echte vrienden heb ik al buiten de paddock."
Iedereen weet dat je aan het begin van het jaar probeerde een uitweg te vinden bij KTM voor 2026, maar dat dat niet lukte. Je lijkt nu rustiger dan toen. Hoe heb je dat verwerkt?
A: "Misschien was ik toen inderdaad onrustig, maar niet alleen omdat ik twijfelde aan het project – ik begon zelfs aan mezelf te twijfelen. Voor MotoGP had ik altijd het beste materiaal tot mijn beschikking, dus ik hoefde alleen maar te rijden. Als iemand me versloeg, was het omdat ik een fout had gemaakt; als ik won, was het omdat ik het goed had gedaan. Dit jaar was het probleem dat ik zoveel vertrouwen had in de motor dat ik alle druk op mezelf legde. En toen de resultaten uitbleven, gaf ik mezelf overal de schuld van."
Pedro Acosta heeft in 2025 geleerd om zich niet druk te maken om zaken waar hij geen invloed op heeft.
Foto door: Shameem Fahath / Motorsport Network
En hoe ben je uit die vicieuze cirkel gekomen?
Acosta: "Je moet je omringen met goede mensen – mensen die je de ogen openen. Albert [Valera], mijn manager, en iedereen om me heen hebben me geholpen te begrijpen dat de crashes bijvoorbeeld het gevolg waren van proberen te doen wat de motor simpelweg niet aankon. In races zoals Australië, waar de banden zo snel sleten, heeft het geen zin om jezelf te verwijten dat je dat niet kon voorkomen – dat leidt nergens toe. Je kunt de hele dag verbitterd zijn omdat het niet liep zoals je wilde, maar het is belangrijk om dingen in perspectief te zien, je te richten op wat je kunt beïnvloeden en te stoppen met jezelf overal de schuld van te geven. Er zijn doelen die je simpelweg niet kunt bereiken als niet alles op zijn plek valt, hoe hard je ook probeert. In die momenten moet je even ademhalen en je je potentieel herinneren – dat is wat je het snelst vergeet."
De transfermarkt gaat steeds vroeger open, en in de komende maanden zullen teams al vooruitblikken naar 2027. Weet jij al wat je wilt voor jouw toekomst?
Acosta: "Ik maak me niet te druk om de markt voor 2027. Als ik blijf presteren zoals ik sinds de zomer doe, zullen er genoeg deuren opengaan wanneer het zover is. En als KTM zich verder verbetert, is dat nog een optie erbij. Mensen die verstand hebben van motoren, kunnen duidelijk zien wat mij nog ontbreekt om te winnen."
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport