Gokparadijs In ‘Ballad of a Small Player’ speelt Colin Farrell een gokverslaafde in zijn hel: Macau, gokhoofdstad van de wereld. Farrell en regisseur Edward Berger (‘Conclave’) vertellen over hun extravagante nieuwe film.
Colin Farrell als de Ierse oplichter die zich voordoet als Lord Doyle in Macau.
Zo bezweet als in Ballad of a Small Player heb je Colin Farrell nog nooit gezien. Toevallig dus, dat hij de regisseur van de film, over gokker Lord Doyle, ontmoette in een sauna.
„We waren hier allebei met een film”, zegt regisseur Edward Berger enkele verdiepingen boven de bewuste sauna, in het Corinthia Hotel in Londen. Naast hem zuigt Farrell aan een vape-pen. „En die ontmoeting in de sauna was als het begin van een langzame date, voordat je met elkaar het bed induikt. We draaiden bij latere ontmoetingen om elkaar heen. Totdat hij dacht: ‘Misschien kan deze man regisseren?’ En ik dacht: ‘Misschien kan déze man acteren?’”
Acteren en regisseren deden ze. Zowel Berger (Conclave) als Farrell (The Banshees of Inisherin) is in de film de meest intense versie van zichzelf. Een Ierse oplichter doet zich in het Chinese gokpaleis Macau voor als Lord Doyle. Tussen vulkanische fonteinen, namaak-monumenten en grijnzende Chinese maffiosi slaat hij zijn gestolen fortuin stuk op het gifgroen van de goktafels.
Ondertussen verschijnen er twee vrouwen: een die hem opjaagt wegens zijn schimmige verleden (Tilda Swinton) en een die hij najaagt (Fala Chen). Zijn ze echt, of vertegenwoordigen ze zijn gokverslaving? „Misschien zijn wij beiden verzinsels van Colin Farrell!”, zei Tilda Swinton bij de première op het London Film Festival. Farrell: „Ik denk niet dat mijn verbeelding sterk genoeg is om iemand als jij te verzinnen, darling!”
Colin Farrell en Tilda Swinton in ‘Ballad of A Small Player’.
De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Lawrence Osborne. Een boek in de traditie van Graham Greene, waarin de morele worsteling van een dolende ziel dubbelt als reisverslag van een schaduwachtig, exotisch oord. In film en boek is Macau net zozeer hoofdpersoon als Lord Doyle. „Ik kon me er niets bij voorstellen”, zegt Berger. „We kennen Hongkong natuurlijk uit de cinema, maar Macau totaal niet.”
Macau is een interessante plek om te leren kennen: een voormalige Portugese kolonie die is uitgegroeid tot gokhoofdstad van de wereld. De enige stad van China (technisch gezien een speciale administratieve regio) waar gokken legaal is. Een lustoord dat meer dan twee keer zoveel omzet als Las Vegas. Gevuld met krabbelaars en sjacheraars die hopen iets van het rondspetterende geld op te vangen; Macau heeft de hoogste bevolkingsdichtheid ter wereld.
In 2025 zijn er al dertig miljoen toeristen naar Macau gekomen -voornamelijk de nieuwrijken uit China en Hongkong die de afgelopen decennia profiteerden van China’s opening voor de wereldmarkt. Maar Macau is ook een kapitalistische brug tussen Oost en West: Amerikaanse hotelketens en basketballteams duiken steeds vaker op in Sodom en Gomorra aan de Zuid-Chinese Zee.
Wat troffen Berger en Farrell daar toen ze daar aankwamen? „Ik vond een wereld van overvloed”, zegt Berger. „Van lichten en kleuren en fonteinen en muziek. Maar ook van stilte en spiritualiteit – dat wilde ik vastleggen in film.” Farrell noemt Macau „in alle opzichten een extreme ervaring”. Dat ligt aan „de bijna groteske felheid van de casinolichten, het zenuwenbombardement van de gokstraten. Met daarnaast de stille vissersdorpen vol slaperige, kronkelige straatjes, met slechts een paar brommers en koffiedrinkers.”
Farrell is een stuk minder zweterig in het echt. „Het is hier ook een stuk kouder”, zegt hij lachend. „In Macau was de luchtvochtigheid 95 procent en was het 33 graden. Tijdens één opnamedag in het casino vielen alle ventilatoren uit. We moesten halverwege de opnames stoppen omdat er mensen neervielen. Ik heb nog nooit een film meegemaakt waarbij we de opnames stillegden. Maar op een gekke manier hielp dat, weet je?”
Fala Chen als Dao Ming, waar Lord Boyle achteraan gaat.
In Ballad of a Small Player spiegelt alles de extravagantie van Macau: de kleuren knallen als de pakken van Lord Doyle, en de muziek zwelt even plotseling en overweldigend aan als de fonteinenshow voor de casinohotels. Een „pop opera”, noemt Berger het. Hij stemde zijn filmstijl af op Macau. Zoals hij dat ook voor Conclave deed, waar smoezende kardinalen in donkere nissen afstaken tegen het overweldigende Vaticaan.
„De overdaad van Macau vormt een contrast met de stille fragiliteit die deze man binnenin voelt”, zegt Berger. „Hij probeert een knoop in zijn maag te ontwarren, maar hij weet niet hoe. En hij zoekt verlossing op de verkeerde plekken. Alle rijkdom van de wereld is niet genoeg om zijn hebzucht te bevredigen. In één scène blijft hij eten. Totdat hij zich realiseert dat niks hem zal vullen.”
Berger herkende zich in Lord Doyle, vertelt hij. Na een lange carrière als (voornamelijk tv-)regisseur in Duitsland won hij in 2022 vier Oscars met All Quiet on the Western Front. Twee jaar later volgde Conclave. Berger werd overweldigd door aanbiedingen. „Ik ben slecht in het maken van keuzes. Zelfs met het avondmaal kan ik niet kiezen. In alle rumoer werd het moeilijk mijn stem niet te verliezen.” Zoals Lord Doyle: „Ik moest mijzelf niet verliezen in geld, roem, verwachtingen.”
Wat Farrell trok aan Lord Doyle? „Dit personage staat aan het begin van de film al ‘op het randje van de afgrond’”, zei Farrell bij de première. Zijn zonden, zijn verleden en gok- en drankverslaving, hebben hem al op de knieën. Hij wedt dat één grote pot alles goedmaakt. Het ergste wat een gokker kan overkomen is winst. En Doyle is een winnaar.
Farrell nam zijn eigen ervaringen mee naar de rol, vertelt hij. Hij werd in december 2005 nuchter in een afkickkliniek, en checkte in 2018 opnieuw in, om een terugval te voorkomen. „Maar ook dat ik vader ben, dat ik voetbalde als kind en nog spijt heb dat ik ermee gestopt ben. Acteren is een fundamentele uiting van je menselijkheid. Je hoeft niet verslaafd te zijn om een verslaafde te spelen, net zoals je geen kanker hoeft te hebben om een patiënt te spelen.”
Wat hem echt in de rol zoog was Macau. „Als acteur voed je je met je omgeving. Nu, voor het eerst sinds In Bruges, ging ik daar volledig in op. Zelfs in de weekenden, als ik wegstapte van de set, mijn groenfluwelen pakken verruilde voor een joggingbroek, en langs de tempels van Coloane liep… zelfs dan was de wereld van dit verhaal aanwezig, als constante toetssteen.”
Ballad of a Small Player. Regie: Edward Berger. Met: Colin Farrel, Tilda Swinton, Fala Chen. 101 minuten.
Vanaf 29 oktober te zien op Netflix.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC