Griezelfilm Horror met een hond in de hoofdrol; een primeur. Indy’s baasje Todd lijkt in een spookhuis ten prooi te vallen aan een sinistere demon. Of is er iets anders gaande?
Hond Indy speelt de hoofdrol in horrorfilm 'Good Boy'.
Een bonuspunt voor origineel concept en geduld verdient Good Boy sowieso: de eerste griezelfilm met een hond in de hoofdrol. Zo’n film zat eraan te komen. De Fransman Jean-Jacques Annaud is de pionier in dierenfilms: na L’ours in 1988 – over een eenzaam beertje – maakte hij fictiefilms met tijgers en wolven in de hoofdrol. Recentelijk trachten anderen empathie te kweken voor onze veestapel. Op snuitniveau bij Gunda en haar biggetjes. De droeve jaarcyclus van een melkkoe in Cow. Met ezeltje Eo sjokken door een onverschillige wereld. Nu nog een kippenfilm.
Good Boy. Regie: Ben Lomberg. Met: Indy, Shane Jenssen. Lengte: 72 min.
Empathie voor de hond hoeft film niet zozeer te kweken; hij hoort er al bij. Regisseur Annaud vertelde me ooit dat wolven van nature acteurs zijn: ze jagen in roedels en hebben een complexe communicatie en mimiek. Daarom past zijn afstammeling de hond ook zo goed bij ons. Hij uit zich wat primitief, maar emoties begrijpt hij prima en voor gevaar heeft hij een geweldige antenne.
Maar wie luistert naar een hond? Hij is daarom geknipt voor de rol machteloze Cassandra die je vaak in griezelfilms treft. De Amerikaanse regisseur Ben Leonberg filmde met zijn vrouw drie jaar lang zijn eigen retriever Indy. Good Boy is zijn perspectief, met de camera vaak op de vloer of schofthoogte, met point of view-shots en close-ups van Indy’s vochtige, bezorgde ogen.
Baasje Todd blijkt ernstig ziek: hij rochelt, hoest, geeft bloed op, vermagert. Indy mag mee naar sombere medische consulten en vergezelt Todd als hij zich afzondert in het huisje in het bos waar zijn opa stierf. De enige contacten zijn een vreemde buurman en een bezorgd bellende zus. Is het een spookhuis? Er wordt veel gefilmd bij nacht, als de wind loeit en het regent. Overdag laat Todd Indy zwijgzaam uit in een mistig herfstbos. Indy wordt geplaagd door sinistere visioenen: van een zieke opa, van een spook-retriever die hem iets wil vertellen, van een olieachtig spook dat een wig slaat tussen hem en zijn steeds afstandelijker baasje. Als Todd – ziek van chemo? – thuiskomt, wil hij niks weten van Indy’s enthousiaste gelebber en gekwispelstaart.
Die ambivalentie maakt Good Boy tot meer dan horror. Het is een gotisch spookverhaal met voortekens, demon en doem, maar gaat gaat ook over een bang hondje dat worstelt met verlatingsangst. Je gunt Indy een vrolijker roedel.
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC