is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Wie in Londen van Trafalgar Square over Whitehall naar Parliament Square loopt, struikelt over de standbeelden van historische personen van wie zelfs de slimste Brit de naam niet herkent, zoals William Slim en Spencer Compton Cavendish.
Dit land is zuinig met standbeelden van historische personen. ‘Nederland heeft weinig helden op sokkels’, meldde het Historisch Nieuwsblad vorig jaar. Volgens tellingen zouden er in Nederland ‘slechts’ 686 personenmonumenten zijn. De Volkskrant schreef twee jaar geleden dat daaronder zeventien beelden zijn van koningin Wilhelmina, acht van Rembrandt, zeven van Vincent van Gogh en zes van Anne Frank.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Misschien kan er eentje bij van Dick Schoof, de ongekozen leider van een zootje ongeregeld. In de campagne kwamen de politieke leiders afgelopen weken superlatieven te kort om de zogenoemde puinbak die zijn kabinet heeft achtergelaten, te beschrijven.
Maar intussen hebben Schoof en zijn rechterhand Eelco Heinen - twee van de zogenoemde Comedy Capers - ondanks het geruzie in de Trêveszaal toch maar goed op de schatkist gepast. De Nederlandse staatsschuld is volgens Eurostat tijdens Schoofs periode gedaald tot 43,2 procent van het bbp. In vergelijking tot omringende landen Duitsland, België, Frankrijk (115 procent), België (107 procent), Groot-Brittannië (101 procent) en Duitsland (64 procent) is Nederland een soort Blaricum in de Europese slum.
Hoe goed het financieel en economisch gaat met het zo politiek instabiele en verdeelde Nederland is bijna een wonder. Volgens de Miljoenennota groeit in 2026 de economie (1,4 procent), blijft de werkloosheid laag (4 procent) en stijgt de koopkracht met gemiddeld 1,3 procent. De AEX-index staat op het punt de grens van 1.000 punten te doorbreken.
We kunnen de meest bizarre figuren als minister aanstellen zoals Marjolein Faber, en de meest merkwaardige figuren in de Tweede Kamer laten ronddolen, zoals Pieter Omtzigt, maar ze doen tenminste geen greep in de kas. Er wordt kamerbreed op de centen gelet. In dat opzicht zou president Emmanuel Macron van Frankrijk zijn hele kabinet moeten verplichten eerst drie maanden stage te lopen in Den Haag, voordat ze ook maar één besluit in Parijs mogen nemen.
Maar dat neemt niet weg dat het kabinet woensdag een enorme schrobbering wacht, want het volk mort. Waarschijnlijk wordt gekozen voor ‘het nieuwe fatsoen’ van CDA en D66. Over twee jaar vindt iedereen dat ook weer een grote puinbak. Maar zolang er een goede premier en minister van Financiën zijn, kan er in Den Haag worden aangerommeld zonder dat het voor de toekomst fatale consequenties heeft.
Misschien moet Schoof - sinds Johan de Witt de belangrijkste ambtenaar in de vaderlandse geschiedenis - gewoon bescheiden blijven. Of zoals de Romeinse consul Cato de Oudere zei: ‘Ik heb liever dat het volk zich afvraagt waarom er voor mij geen standbeeld is opgericht, dan dat men zich afvraagt waarom er wél een standbeeld is opgericht.’
Het gebrek aan standbeelden is ook immaterieel Hollands erfgoed.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant