Paulien Cornelisse is schrijver, cabaretier en columnist voor de Volkskrant.
Op de snelweg zag ik een camper rijden waar achterop een enorme adelaar was geschilderd. Adelaars, ik heb het er niet zo op, want ze kijken zo streng, maar dat is geloof ik precies waar anderen ze om waarderen. Ik houd meer van de bedremmelde blik van een platvis.
Dat de adelaar achterop de camper stond, vond ik paradoxaal. De kracht en vrijheid van een adelaar, dat is toch juist níét wat een camper is? Ja, je hebt de vrijheid om op je eigen chemische toilet te zitten, maar dat is het wel zo’n beetje.
Achter het stuur zat een afgetrainde man die tevreden en gefocust voor zich uitkeek. Hij zat die adelaar te belichamen, dat zag je zo.
Zijn stuur had een vachtje. Eerst dacht ik: vachtje? Wat is daar nou adelaarachtig aan? Maar een vacht in je klauwen is natuurlijk precies wat de adelaar voelt als hij een konijn heeft gegrepen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant