Toen ik afgelopen week aanschoof bij de buurtleesclub wreef de organisatrice, een vriendelijke dame van ergens in de zeventig, zich in de ogen.
„Hoe is het?” vroeg ik.
„Slecht geslapen”, zei ze, „Ik pieker teveel.”
„Waarover?”
„Over zichzelf”, riep haar dochter meteen.
De organisatrice verzuchtte dat ze altijd denkt dat ze iets verkeerds heeft gezegd. Ik was verbaasd dat een van de meest sociaal vaardige mensen die ik ken, wakker ligt omdat ze vreest dat ze te kortaf is geweest tegen de bakker, buurman of pakketbezorger.
„Ik heb vannacht ter afleiding maar de telefoon erbij gepakt”, vertelde ze, „en voor ik het wist zat ik een half uur op een pagina over wat je nodig hebt wanneer je een eend in huis neemt.”
„Ah”, zei ik, „Eenden schijnen hele leuk en attente dieren te-„
„Ik wil helemaal geen eend.”
„Pardon”, zei een van de leesclubleden, een beminnelijke advocaat van ergens in de veertig, „ik heb ook lang last gehad van wakker liggen doordat je denkt dat je weer eens raar hebt gedaan. Tot ik er eens bij stil stond wie daarvan profiteren.”
„Profiteren?” vroegen we in koor.
„Ja joh”, zei de advocaat, „wie hebben er baat bij als jij niet op je scherpst bent?”
„Niemand”, mompelde de organisatrice, „Of nou ja, ik was vanwege een korte nacht laatst wel bijna gezwicht voor iemand die belde en om mijn pincode vroeg.”
„Dat bedoel ik”, zei hij, „Piekeren vreet energie waardoor, als je niet uitkijkt, je een gevaar wordt voor jezelf. Als ik tegenwoordig merk dat ik tob, vraag ik mezelf hardop af wie er profijt van hebben wanneer ík niet uitgerust ben, zoals bijvoorbeeld een vervelende collega, mijn puber of zo’n telemarketeer. Werkt als een tierelier.”
„Dat is een goede” zei de dochter tegen haar moeder, „En als het geen crimineel is, dan is het wel iemand van de bridgeclub die misschien niet zo goed is, maar alsnog wint dankzij jouw slaapgebrek.”
„Els”, knarste de moeder.
„Zoveel mensen”, zei de advocaat, „krijgen door dominante ouders, vrienden of partners aangepraat dat ze het altijd verkeerd doen. Want dan ben je makkelijker onder de duim te houden. Beter is het om je je voor te stellen wie er baat bij heeft wanneer jij jezelf de hele tijd voor nietigheden op de kop geeft en zo bekaf opstaat.”
De rest van de leesclub druppelde binnen.
„Wanneer ik het nachtlampje uitknip, zet ik ook mijn gepieker op zwart”, besloot de advocaat, „Een goede nachtrust blijft nou eenmaal de beste verdediging tegen de grote gekke mensheid die we dagelijks maar weer moeten zien te overleven.”
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC