Queens of the Stone Age in Carré De muziek van Queens of the Stone Age was tijdens het concert in Carré vaak bedolven in kakofonie. Soms opwindend, soms ondoordringbaar. En wat wilde zanger Josh Homme met die vleesbijl?
Queens Of The Stone Age in Carré, met naast de vier vaste bandleden acht extra muzikanten.
Queens of the Stone Age. Gehoord: 26/10 Carré, Amsterdam.
Wie wil Josh Homme tegenwoordig zijn? De 52-jarige zanger/gitarist van de Amerikaanse band Queens of the Stone Age (Qotsa) heeft al een reeks verschijningsvormen gehad. Hij was de stoere rocker van de band Kyuss, de ruige voorman van Them Crooked Vultures, een toegewijde begeleider in de band van Iggy Pop. En nu is Homme zanger, producer, gitarist van Qotsa, bekend om hun slepende woestijn-sound.
Recent waren er persoonlijke hindernissen: een moeizame echtscheiding, een alcoholverslaving. Twee jaar geleden werd Homme behandeld voor kanker, een jaar geleden moest hij concerten afzeggen voor opnieuw een operatie. En juist in die zomer van 2024 koos hij een nieuwe muzikale vorm voor zichzelf. Akoestisch en anders.
Dat was de achtergrond van het concert van Qotsa, zondagavond in een met hartstochtelijke fans gevuld theater Carré in Amsterdam. Op het rood belichte podium zaten nu acht extra muzikanten én de vier vaste bandleden.
Drummer John Theodore bespeelde een reusachtig drumstel, compleet met Chinese gong, terwijl Homme doolde over het podium en tussen het publiek. Tevoren was spannend wat ‘akoestisch’ zou betekenen. Voor Qotsa geen romantische vioolaccenten, zo bleek, en geen een-op-een vertaling van rock naar zachtaardigheid. Begeleid door een cello, drie violen, een tuba en drie Franse hoorns, werden de liedjes vertraagd, vervormd en in botsende elementen verdeeld. Samen met dienstbare gitaren en keyboards van de Qotsa-leden klonken de nummers nu als uitvergrote versies van zichzelf. De melodieën lopen net anders dan verwacht, stembuigingen klinken net hoger en lieflijker dan je van een rockzanger zou denken.
Na een sobere opening waarbij de muzikanten voor het toneelgordijn stonden en minimalistische uitvoeringen speelden van onder andere ‘Villains of Circumstance’, begon het vollere, experimentele deel. De luide begeleiding door hoorns en strijkers overstemde soms Homme, bijvoorbeeld in ‘…Like Clockwork’.
Waren ze geslaagd, deze versies? De arrangementen leken vooral een herevaluatie – voor de luisteraar soms een bevreemdend effect. In het laatste deel van het concert was de gitaar prominenter aanwezig, maar afgezien van een verrassend dansbaar ‘Fortress’ werd ook nu niet toegegeven aan de rockverleiding.
Queens of the Stone Age in Carré Amsterdam.
Het project, een wereldtournee in 18 concerten, kwam voort uit de film die de groep in 2024 opnam in de beroemde catacomben van Parijs. Voor de concertregistratie in het 18de-eeuwse onderaardse gangenstelsel waar de resten van miljoenen Parijzenaars zijn verwerkt in decoratieve patronen, móést Homme de klank van de liedjes wel aanpassen, vanwege de kwetsbaarheid van gesteente en relieken. Zelf noemde hij dat een diepe ervaring, waarbij hij oog in oog met de dood „het leven doorgrondde”.
De muziek van Qotsa-albums heeft een onuitputtelijk vermogen om te ontroeren en op te wekken. Maar hier gingen de melodieën vaak onder in kakofonie; soms opwindend, soms ook ondoordringbaar.
Ook ondoorgrondelijk was Hommes eigen houding. Hij vertelde een paar mooie verhalen en droeg een nummer op aan overleden bandlid Mark Lanegan. In plaats van een gitaar hield hij in veel nummers een vleesbijl in zijn rechterhand. Lopend door de zaal streek hij het blad langs het haar van toeschouwers of dat van hemzelf. Wat wilde hij daarmee zeggen?
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Het laatste boekennieuws met onze recensies de interessantste artikelen en interviews
Source: NRC