De lezersbrieven, over een grote pan macaroni in het klooster, de roman Turks Fruit van Jan Wolkers, niet-zielige bejaarden, belastingen en de welgestelden, en van wie dit land eigenlijk is.
In het licht van de verkiezingen, de polarisatie en de sterk gevoelde angst voor iedereen die anders is, moest ik ineens denken aan een oude sketch van de komiek Urbanus. Urbanus vertelt hoe hij als knulletje les kreeg van de monniken in het klooster. Daar was op het middaguur een warme lunch. Een grote pan macaroni werd dampend in het midden van de lange tafel gezet. De kinderen konden niet wachten om toe te tasten. Maar dan tikte de abt met zijn ‘ringeke op dien tafel’ en hij zei: ‘Onthoud dit goed kinderen, ánderen eerst!’
Vervolgens barste een woest ellebogengevecht los, waarbij elk jongetje om het hardst riep: ‘Ik ben d’n anderen!’, ‘Nee ík ben d’n anderen!’ En zo leerde Urbanus een wijze les, die wij ons ook nu weer in de oren kunnen knopen: ‘Iedereen is zelf d’n anderen.’
Jelle van Dijk, Utrecht
Het verbaast Onno Blom dat zelfs ‘getrainde lezers’ Jan Wolkers’ Turks Fruit als misogyn bestempelen. Immers, de naamloze beeldhouwer wordt voor zijn vrouwonvriendelijke gedrag gestraft: ‘Voorgoed verliest de held zijn Olga aan de dood.’ Het verbaast mij dan weer dat Blom niet zelf ziet dat deze zin alleen al – Olga’s leven en dood dienen enkel ter vervulling of afstraffing van de held – een bestempeling als misogyn rechtvaardigt.
Emma Ringelberg, Arnhem
Ik ben 93 jaar en lijd aan diabetes type 2. Ik ben dagelijks bezig in huis, met onder andere vegen en poetsen. Aldus beoefen ik het lenig houden van mijn spieren. Ook maak ik iedere dag een korte wandeling en fiets ik op de hometrainer.
De diabetes bedwing ik met een dieet gebaseerd op snelle en langzame suikers. Als enig medicijn neem ik een bloedverdunner, in verband met een twee jaar geleden opgelopen herseninfarct. Ik douche zelf. Eenmaal per twee weken wast de thuishulp mijn haar. Ik ben dus van mening dat bejaarden niet als zielig en eenzaam beschouwd hoeven te worden. Al zijn die er helaas ook, natuurlijk. En aan existentiële eenzaamheid lijdt tenslotte iedereen.
Claire Burnet-van Wersch, Zaltbommel
De verkiezingsposter van de PVV zegt ‘Dit is uw land’. Terecht. Ik roep alle Nederlanders, met name hen met een migratie achtergrond, op om voor de poster te gaan staan en te claimen: ‘Dit is míjn land!’ Neem een foto en deel die. Dit is óns land.
Yvonne Brouwers, Culemborg
Bij het lezen van het artikel over de kiezers in het welgestelde Blaricum, waarbij ik ook hartelijk moest lachen om de beschrijvingen van de kleding van met name de dames (wat hadden de heren aan?), dacht ik toch voornamelijk: wat maakt het dat mensen die het financieel zo goed hebben, zó egocentrisch zijn? Te veel belastingen... hoezo, waar moet anders alles van betaald worden?
Minder inkomstenbelastingen, prima, vooral voor diegenen die niet veel verdienen, maar dan is het nog meer de tijd voor hogere vermogensbelastingen; misschien zullen deze kiezers dan pas echt gaan piepen, behalve als alles al in belastingparadijzen ondergebracht is.
Jolike van Dijk, Heerhugowaard
Ik neem met mijn 85 jaar niet vaak meer mijn hoed af voor iemand. Maar bij deze doe ik het voor Aisenur Tursucu, de ‘nieuwsgierige’. En dan specifiek voor het onderliggende idee besloten in de scriptie die ze vermeldt: het verband tussen etikettering en gedrag.
Ik ben benieuwd of haar scriptie ook op de vertekening ingaat die juist gebrekkig statistisch inzicht en gebruik van data veelvuldig veroorzaken bij opinies over groepsgedrag. Ik ben overtuigd dat daarvan in hoge mate sprake is bij discriminerende stellingen. Mijn hoogleraar statistiek vermeldde al: er zijn kleine leugens, grote leugens en statistiek.
Kees Peters, Breda
Kunnen politieke partijen, maar ook de media eens ophouden met beloftes te verwarren met voorstellen?
Maaarten Versteegh, Doesburg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant