Hoe het ook afloopt met Ajax en de omstreden trainer John Heitinga, de spelers streden zondag voor elkaar en voor de trainer, met Wout Weghorst als koning van Enschede. FC Twente - Ajax 2-3.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Tussen minuut 49 en 56 toverde Ajax plotseling in Enschede, nadat de magie juist helemaal verbannen leek uit de desolate ploeg. Voetbal tijdens FC Twente - Ajax was zondag rond lunchtijd weer de eeuwige fontein van inspiratie, van onvoorspelbaarheid.
Wout Weghorst, in wie zoveel karaktertrekken samenballen, viel na zijn 1-1 in de armen van de trainer, leek te genieten van de fluitconcerten van het publiek uit zijn geboortestreek en tilde na afloop de ene na de andere ploeggenoot op. ‘We doen het met zijn allen, maar het belangrijkste is de strijdlust’, aldus Heitinga na de eerste uitzege van het seizoen. Hij zegt niet voortdurend bezig te zijn met de zekerheid van zijn baan. ‘Ik bereid me gewoon voor met de staf. Beslissingen zijn aan de directie.’ Weghorst, tegen ESPN, over zijn openlijke steunbetuiging: ‘Ik wilde het graag met hem vieren.’
Twee wissels in de rust pakten goed uit, voor de wonderlijke omkering. Youri Regeer op het middenveld op de plaats van James McConnell, maar vooral Youri Baas weer naar het centrum van de defensie, in plaats van op de voor hem oneigenlijke positie van linksachter. Het ging ten koste van de Japanse topaankoop Ko Itakura. Invaller Owen Wijndal ging linksachter spelen. Een centrum dus met rechtspoot Sutalo en linkspoot Baas. Evenwicht, ook in de opbouw.
Vreemd spel, voetbal. Ajax lag bijna in Enschede, opnieuw, na een helft om van te huiveren, toen daar opeens een paar wonderlijke minuten volgden na rust. Alsof de kreupele opeens was genezen, met drie snelle goals, van Wout Weghorst, Oscar Gloukh en Mika Godts als aanstichters van de Amsterdamse vreugde; van 1-0 naar 1-3.
In de tweede helft was opeens te zien wat ze willen bij Ajax, althans, wat ze sinds kort echt willen en ook uitspreken. Het mag best een beetje defensief met dat voetbal, bij het elftal in opbouw, als de ploeg maar bij elkaar blijft, samen verdedigt. Als de ploeg maar profiteert van de snelheid op de vleugels, met Weghorst als aanspeelpunt, met Gloukh als creatief brein.
Dit is ook wat voetbal mooi maakt, die totale onverwachte wendingen. De eerste helft was namelijk goed van Twente en vreselijk van Ajax. ‘Het was erg leuk voetballen’, zei spits Van Wolfswinkel van de thuisclub. Ajax heet dan alleen nog Ajax, maar het heeft niets meer met Ajax te maken. Heitinga zwaait en gebaart voortdurend naar het veld, als de aangewezen kapitein. Hij is vast van plan het water makende schip als laatste te verlaten. Hij bereikt zijn personeel niet. Ze doen ogenschijnlijk maar wat, ontdaan als ze zijn van zelfvertrouwen, van structuur.
Ze wijzen steeds naar elkaar. Hup, dek hem, snel, ren naar hem toe. Maar zoiets hoort automatisch te gaan. Na wijzen is het meestal al te laat, want dan moet de ander eerst reageren. Trainer John van den Brom van FC Twente: ‘Ik genoot van ons spel. Ja, ik zag ook de onmacht bij Ajax. De armgebaren. Het klopte niet. Dat kwam ook door ons.’
Tegen Chelsea in de Champions League was de nieuwe tactiek van Ajax waardeloos na de snelle rode kaart van Kenneth Taylor. Zondag, met dezelfde op- en instelling, lag de bal al na drie minuten achter doelman Remko Pasveer, weer na een spelhervatting. Hoekschop Bart van Rooij, kopbal van de vrije, 17-jarige, uitstekende verdediger Ruud Nijstad, over de doellijn verlengd door Kristian Hlynsson, voor een habbekrats verkocht door Ajax aan FC Twente.
Al die gedachten drongen zich weer op: het matige transferbeleid. Zeuren om te veel of te weinig linksbacks. De hele zomer vragen om een verdedigende middenvelder, en dan op de proppen komen met James McConnell, die Heitinga nog kende van Liverpool. Hij loopt voorovergebogen, in niet al te hoog tempo, zoals je op zondagochtend honderden jongens in een Engels park ziet hollen achter een bal.
Twente was op alle fronten beter voor rust, al was af en toe iets te zien van de bedoelingen van Ajax, maar de uitvoering was matig. Twente was vol vertrouwen, dat sinds de komst van Van den Brom in recordtijd naar de subtop is geslopen. FC Twente zit goed in elkaar, met kwieke buitenspelers, met balans op het middenveld. Maar het stond dus pas 0-1 bij rust, en daar was opeens die perfecte voorzet van Taylor op Weghorst, met zijn makkelijke kopbal. En toen was daar dat mooie schot van Oscar Gloukh, na een kluts, en als toegift de perfecte counter met de lage voorzet van Raul Moro op Mika Godts. Het was onvoorstelbaar.
Ajax kreeg het nog even lastig, na de handsbal van Lucas Rosa en de benutte strafschop van Ricky van Wolfswinkel. Van den Brom: ‘Het jammerlijke was dat het maar 1-0 was bij rust. We hebben Ajax in het zadel geholpen. We hadden de genadeklap moeten uitdelen.’ Maar Twente bood Ajax de uitweg uit de sores, voor zeker één week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant