Lange tijd was de in zichzelf gekeerde en teruggetrokken levende Timothy Mellon voor veel Amerikanen een tamelijk onbekende. Maar niet voor president Donald Trump. Mellon is zijn grootste sponsor.
is economieredacteur voor de Volkskrant en sinds 2021 specialist op het gebied van de energietransitie.
Timothy Mellon, een steenrijke bankier en spoorwegmagnaat, stak 75 miljoen dollar in Trumps herverkiezing en investeerde en passant 25 miljoen in de toen nog onafhankelijke presidentskandidaat Robert F. Kennedy Jr., tegenwoordig minister van Volksgezondheid in de regering-Trump.
Zaterdag bleek deze Mellon (83) ook nog eens 130 miljoen dollar te hebben vrijgemaakt om de nood te lenigen van Amerikaanse militairen, die vanwege de almaar voortdurende overheidssluiting (de zogenoemde shutdown) geen salaris meer ontvangen.
Over Mellon is, behalve dat hij gefortuneerd is (het zakenblad Forbes schatte zijn vermogen vorig jaar op ruim 14 miljard dollar) en aanhanger van het trumpisme, niet veel meer bekend dan dat hij op zijn privacy gesteld is. Zo wilde hij anoniem blijven als gulle gever aan het militaire apparaat. Dat The New York Times zaterdag zijn naam onthulde, zal Mellon vermoedelijk niet hebben gewaardeerd. Hij voelde in elk geval geen behoefte om tegenover de krant te reageren.
Dat Mellon liever niet in de aandacht staat en mogelijk zelfs enige trekken van mensenschuwte kent, blijkt uit een andere anekdote, die de Narragansett Runestone-affaire is gaan heten. In deze affaire is de hoofdrol weggelegd voor een kolossaal rotsblok dat voor de kust ligt van de Amerikaanse staat Rhode Island, nabij New York.
Volgens de overlevering zouden Vikingen lang geleden inscripties op de ruim twee meter lange rots hebben gekerfd, die bij eb zichtbaar werden. Dat trok toeristenvolk en andere geïnteresseerden, tot ergernis van Mellon, wiens huis uitkeek op de rots.
Op een dag was de rots verdwenen en politieonderzoek stuitte op een getuige die ’s nachts zware machines had gehoord. De verdenking kwam te liggen op Mellon, die na een lange juridische strijd eieren voor zijn geld koos en de steen liet terugbezorgen, meldt dezelfde New York Times.
Volgens de krant heeft de miljardair sinds Trump zich meldde voor zijn herverkiezing honderden miljoenen gestoken in de Republikeinse partij. Wat Mellon hiermee precies wil bereiken, is onduidelijk.
Wel duidelijk is dat ergens in zijn leven Mellon is opgeschoven van tamelijk links (in de jaren zeventig steunde hij feministische en ecologische doelen) naar behoorlijk conservatief (ruim tien jaar geleden vergeleek hij klimaatwetenschappers met de islamitische terreurgroep IS). Van recenter datum is zijn financiële steun aan Kennedy’s antivacinatieclub Children’s Health Defense. Ook droeg hij 50 miljoen bij aan de bouw van de muur aan de grens met Texas, bedoeld om illegale immigranten te weren.
De krant schetst een beeld van een zonderlinge figuur, vooral aan de hand van rechtszaken die hij voerde, waarvan vele soms een curieuze aanleiding hadden. Zo had Mellon een geschil met een familiebedrijf in Connecticut over kennelijk onterechte vervanging van een motor uit een stokoude Jeep Grand Cherokee. De hoogte van de rekening was 7.300 dollar, die Mellon terugeiste. Het was in dezelfde maand dat Mellon 50 miljoen dollar doneerde aan de herverkiezing van Trump.
De huidige president kwam trouwens een stuk beter weg bij Mellon dan zijn Republikeinse voorgangers George W. Bush en presidentskandidaat John McCain, wier campagnes slechts konden rekenen op een paar duizend dollar.
Mellon komt uit een gefortuneerde familie, maar wist zijn bezit enorm te vergroten met zijn bedrijf dat dwarsliggers maakte voor treinrails. Met het geld dat hij daarmee verdiende, kocht hij een regionale spoorlijn en combineerde diverse kleine vrachtlijnen in de regio-New York.
Het spoorbedrijf boekte succes dankzij verregaande kostenverlagingen. Die kwamen deels voort uit loonsverlagingen en ontslagen, wat Mellon in conflict bracht met vakbonden en toezichthouders. Zijn bedrijven werden ook beschuldigd van milieuovertredingen. Verder zouden ze veiligheidsregels aan hun laars lappen.
Dat Mellon zijn geld tegenwoordig liever besteedt aan conservatieve politici dan aan het verbeteren van de positie van Amerikanen die lager op de sociale ladder staan, blijkt uit een passage in zijn autobiografie die in 2015 werd gepubliceerd. Daarin schrijft hij onder meer: ‘Zwarte mensen werden, ondanks de heldhaftige pogingen van het establishment om het onrecht uit het verleden recht te zetten, nog agressiever en onwilliger om hun eigen situatie te verbeteren.’
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant