Wanneer Milou een jaar in haar eentje op fietsvakantie is, lijkt haar leven thuis – en ook haar vriend – heel ver weg. Dat ze op een dag een Tinderprofiel aanmaakt, voelt dan ook niet als bedrog.
is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.
Milou (38): ‘Die zomer ging ik alleen op fietsvakantie. Mijn vriend zou later komen, maar nog voor ik vertrok, besloten we dat het beter was als ik dat jaar in mijn eentje zou gaan. Een relatie kan soms voelen als een vissenkom. Op een gegeven moment weet je niet beter dan dat je samen een stel bent en lijkt iedere twijfel daarover bij voorbaat in de kiem (te worden) gesmoord.
‘Mijn plan was om naar de Bodensee te fietsen en daarna verder oostwaarts in de richting van Salzburg, maar ik was zulke lange tochten niet gewend en de hele reis hield ik er rekening mee dat ik het niet zou halen. Tot ik op een warme middag ineens dat enorme meer aan mijn voeten zag liggen. Verrukt daalde ik de heuvel af en ik vond een naaktstrandje, deed snel mijn fietspakje uit en nam een duik. De dagen erop sloeg het weer om. Verregend en in mineur boekte ik een kamer in een troosteloze jeugdherberg en hing mijn tent in een hoek te drogen.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
‘Herken je dat, appte ik een goede vriend, dat je ineens eenzaam bent, in je eentje op reis? Mijn leven thuis leek heel ver weg en toen ik even later voor het eerst in tien jaar een Tinderprofiel aanmaakte, voelde dat niet eens als bedrog. Ik was in mijn eentje in een ander land, waar een andere taal werd gesproken en zwom gewoon voor even de vissenkom uit. De besluiten die ik hier nam – of ik rechts zou afslaan of links, of ik zelf mijn fietstas zou repareren of op zoek zou gaan naar een fietsenmaker, of ik me zorgen moest maken over de pijn in mijn knie – nam ik zonder overleg en dat voelde goed. Ik was niet op zoek naar seks, ik was op zoek naar wat leukigheid en zette de deur op een kier.
‘Ich bin auf / im Urlaub schreef ik op mijn profiel, en de man die reageerde deed dat met het juiste voorzetsel. In Urlaub. Zijn woorden klonken heel gewoon, zonder geflirt, en toen we die avond afspraken had ik geen enkel plan. In mijn regenbroek en sandalen met waterdichte sokken aten we pizza op een bankje aan de rand van het meer. Een man die kleiner was dan hij op de foto leek, met een heel open blik. Ik dacht: dit doe ik toch maar, honderden kilometers fietsen om pizza te gaan eten met een goedlachse man. Ik was vrij als ik wilde.
‘Mijn vriend was als man niet beklemmend, maar onze relatie was dat wel. Het voelde goed even alleen maar trouw aan mezelf te kunnen zijn. We praatten lang en toen het ging regenen, dronken we bier in een café. Daarna liep hij met me mee naar mijn fiets en vervolgens liep ik met de fiets aan mijn hand mee naar zijn motor. Op een plein, onder het gele licht van een dönertent met het tweekoppige personeel als supporters, hebben we gezoend. Mijn handen gleden onder zijn jas, over zijn stevige armen, gespierd door het vele klimmen dat hij deed. Ik voelde zijn handen over mijn heupen en mijn borsten en toen hij even later condooms ging kopen, fietste ik naar mijn hotel en dacht na over hoe ik hem mijn eenpersoonskamer zou kunnen binnensmokkelen.
‘Het raakte me hoe ook hij totaal onvoorbereid was geweest op het verloop van deze avond. Toen het houten ledikant te veel kraakte, legden we het matras op de grond. Ik ging naakt boven op hem zitten, wat mijn hele lichaam zichtbaar maakte. En nog los van hoe schaamteloos lekker het was met hem, was het zo lekker om te weten wat ik wilde. Die nacht is hij blijven slapen en de nacht erop kwam hij terug, we hebben een bergwandeling gemaakt, gepraat over onze levens. Hij nodigde me uit bij hem thuis en op weg naar de trein fietste ik langs Hunkemöller voor een zwart kanten lingeriesetje – al bleek later dat hij mijn billen mooier vond in mijn joggingbroek. En toen ik na een aantal dagen weer zin kreeg om verder te fietsen en de trein nam naar het startpunt, zong het de hele tijd door mijn hoofd: Ich liebe dich, ich liebe dich nicht, een oude Duitse schlager.
‘Vlak voor ik terug naar huis zou gaan, wilde ik de musea van München nog zien. Zal ik naar je toe komen, vroeg hij en boekte een hotel. Het werden vijf verrukkelijke, roezige dagen. Soms ging ik er in mijn eentje op uit en bleef hij nog even liggen, soms deden we dingen met zijn tweeën. Hij kende de plekken waar we goed konden eten, alles was even zinnelijk en het hele hotelpersoneel genoot mee van de glans op onze gezichten wanneer we ’s ochtends onze kamer uit liepen. Maar aan het einde van die vijf dagen wachtte Nederland en mijn gedeelde leven. Al die tijd hield ik vol dat mijn eigenlijke leven nog steeds de vissenkom van mijn tienjarige relatie was – tegen beter weten in natuurlijk. Want wat we eigenlijk al wisten toen ik vertrok, werd ons duidelijk zodra ik een voet over de drempel zette: de afstand in tijd en ruimte had de stroefheid tussen ons verscherpt en ik verhuisde nog diezelfde week.
‘Mijn hele GroenLinks-vliegschaamte verdween toen ik vervolgens bijna ieder weekend met een tas vol dildo’s en vibrators naar Stuttgart vloog. Maar tijdens een gezamenlijke herfstvakantie in Italië werd me duidelijk: dit wil ik niet, met een man in een huisje en dan rekening moeten houden met zijn gewoonten. Hij wilde ’s ochtends koffie met een croissant en ik yoghurt met muesli. Er ontstonden, kortom, kleine ergernissen die horen bij relaties en geleidelijk gleed er een schaduw over ons heen.
‘Toen we met oud en nieuw bij hem thuis wat zaten te zappen voor de tv en mijn meegebrachte oliebollen aten, wist ik dat dit de laatste keer was. Een relatie verbreken is ingrijpend. Het hebben van een relatie ook. Er valt voor mij zoveel meer te beleven wanneer niemand iets van je verwacht. Nu, sinds drie jaar, is mijn leven een wonderlijke reis langs allerlei avonturen met vaak fantastische mannen en vrouwen. Ik ontdek van alles over liefde en seksualiteit en voel me onbekommerd. De mooie gespierde Duitser, de pizza en het juiste voorzetsel waren daarvan onbetwistbaar het begin.’
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Milou gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant